Gdy kuropatwy się zakochują: rozpoczął się okres godowy

Czym kuropatwi kogut różni się od innych kogutów? Nie robi do samic tak pięknych oczu jak głuszec i nie potrafi tak świetnie tańczyć jak cietrzew: urzeka skromnością, jest wierny i niezawodny. Ponadto kuropatwi kogut żyje w monogamii. Gdy znajdzie swoją wybrankę, nie traci czasu i od razu zaczyna się do niej zalecać. «Teraz kuropatwy zaczynają intensywnie interesować się płcią przeciwną«, mówi Eva Goris, rzeczniczka prasowa Deutsche Wildtier Stiftung. W Walentynki na polu chodzi wyłącznie o toki.

U kuropatw to samice wybierają. Kur jest mniej – a koguty muszą się nieźle natrudzić, by zdobyć względy wybranki. «Pasja i zdecydowanie robią na samicach duże wrażenie«, wyjaśnia Eva Goris. Najpierw koguty głośnym nawoływaniem «kierek» nawiązują kontakt z konkurentami. «Rywali się szuka i prowokuje«, mówi Goris. Następnie koguty walczą ze sobą, by ustalić hierarchię, ponieważ dominujące samce mają największe szanse u kur. «Gdy już wiadomo, kto jest najsilniejszy, zaczyna się flirt«, mówi Goris. «A to jest rodem z Hollywoodf». Kogut staje przed swoją wybranką z otwartym dziobem, wyprostowany jak tylko może, patrzy jej głęboko w oczy, a jego głos godowy kieruje wyłącznie do adorowanej. Rozlega się ciche «gru». Jeśli kura jest zainteresowana swoją walentynkową randką, patrzy kogutowi intensywnie w twarz.

Koguty kuropatw w swoich ziemistobrązowych, maskujących piórach może nie należą do najpiękniejszych wśród zakochanych ptaków, ale damy mogą na nich polegać. «Pilnuje kury podczas wysiadywania jaj, chroni pisklęta przed wrogami, gdy wykluwają się po około 30 dniach, i wabi je pokarmem w postaci owadów», wyjaśnia Eva Goris. «Kuropatwy żyją w grupach rodzinnych, zwanych chmarą.» W końcu do takiej «rodziny» należy od dziesięciu do 20 piskląt; składa się ona albo z pary rodziców i ich dorosłych młodych z poprzedniego lata, albo z małych grupek singli i nieudanych par.

«Na przełomie lutego i marca większość par się łączy», mówi Eckhard Gottschalk z projektu dotyczącego kuropatw «PARTRIDGE» Uniwersytetu w Getyndze. «Często cała populacja dobiera się w pary w ciągu jednego lub dwóch tygodni.» Tylko koguty, które pozostają bez kury, wędrują jeszcze do wiosny, nawołując i czekając na swoją szansę. Na przykład wtedy, gdy inny kogut zginie. Całe to zamieszanie, nawoływanie, walki, pościgi i bieganie jest dla kuropatw bardzo ryzykowne. Ptaki drapieżne lub drapieżne ssaki łatwo zwracają uwagę na to, co się dzieje. Dlatego kuropatwy przenoszą ten najintensywniejszy okres toków na zmierzch, gdy ptaki drapieżne już śpią, a światła wystarcza jeszcze akurat tyle, by dostrzec zbliżającego się lisa jako sylwetkę. Rano i wieczorem ten najintensywniejszy czas poszukiwania partnera trwa tylko pół godziny, czyli to prawdziwy speed dating!

[toggle title=»Infobox:» load=»show»]Międzynarodowy projekt PARTRIDGE ma wykazać, że możliwe jest zwiększenie bioróżnorodności w krajobrazie rolniczym o 30 %. Miernikiem sukcesu projektu jest rozwój populacji kuropatwy. W badanych krajobrazach około siedmiu procent powierzchni jest w tym celu przekształcanych z korzyścią dla dzikich zwierząt.

Oprócz „Game and Wildlife Conservation Trust” jako realizatora nadrzędnego projektu i regionów demonstracyjnych w Anglii i Szkocji, w projekcie uczestniczą instytucje z Belgii, Holandii i Niemiec. PARTRIDGE jest finansowany z programu EU-Interreg Morze Północne. W Niemczech Zakład Biologii Ochrony Przyrody Uniwersytetu Georga-Augusta w Getyndze jest wspierany przez Deutsche Wildtier Stiftung i Niemiecki Związek Łowiecki.[/toggle]