Salsefia: rarytas na zimę

Salsefia jest w Szwajcarii warzywem niszowym.

W 2023 roku uprawiano ją na powierzchni około 11 hektarów, z czego dobra połowa w rolnictwie ekologicznym. W Szwajcarii salsefia bywa nazywana szparagiem zimowym, ponieważ jej włókniste, białe wnętrze mocno przypomina szlachetny szparag.

W regionie włoskojęzycznym salsefia nosi nazwę scorzone, czyli „jadowity czarny wąż”. Nazwa ta ma prawdopodobnie mniej wspólnego z wyglądem korzenia, a więcej z faktem, że mleczny sok salsefii był w średniowiecznej medycynie stosowany przy ukąszeniach węży.

Warzywo odporne na mróz

Salsefia pochodzi pierwotnie z Europy Południowej, Afryki Północnej i Azji Zachodniej. Do nas dotarła z Półwyspu Iberyjskiego, skąd w XVII wieku sprowadzono ją do Europy Środkowej.

Dziś uprawia się ją najczęściej w Belgii, Francji czy Szwecji, ale po kilku dekadach zapomnienia stała się ponownie modna także w innych krajach europejskich. Na dużą skalę uprawia się ją między innymi z myślą o produkcji konserw. Szwajcarski towar trafia bezpośrednio do handlu, a to rzadkie warzywo oferują też sprzedawcy targowi. dieta roślinna z regionalnymi warzywami zimowymi chroni środowisko.

Handschuhe tragen
Tipp: Beim Schälen der Schwarzwurzel sollte man Handschuhe tragen, da der Milchsaft die Hände dunkelbraun verfärbt.

Smaczna również jako sałatka

Salsefia jest często wykorzystywana do zup i jako gotowany dodatek warzywny. Jej liście lub korzenie dobrze nadają się jednak także na sałatkę. Podobnie jak cykoria, salsefia była dawniej używana do wydłużania kawy ziarnistej. Liście stosowano jako paszę dla bydła.