Myśliwy rekreacyjny z Gryzonii pozuje z martwą sarną: ponad 500 komentarzy i krytyka ze strony strażników przyrody

Myśliwy rekreacyjny z Gryzonii opublikował na Facebooku zdjęcie, na którym siedzi w trawie z zastrzeloną sarną.

Strzelba leży na martwym zwierzęciu, mężczyzna unosi kciuk, do tego okrzyk radości i podziękowanie dla bogini polowania Diany.

To, jak Jak donosi Nau.ch, wpis wywołał ponad 500 komentarzy, wiele z nich oburzonych, niektóre obraźliwe.

Nawet strażnicy przyrody się dystansują

Godne uwagi jest to, kto zabiera głos. Szwajcarski Związek Strażników Przyrody określa publikowanie takich zdjęć w rozmowie z Nau.ch jako pozbawione sensu i szkodliwe dla wizerunku łowiectwa rekreacyjnego. Uzasadnienie brzmi: „Człowiek zawsze jest przewyższa zwierzę”. Zwycięstwo nad sarną nie jest więc triumfem.

Krytyka nie dotyczy jednak samego strzału, lecz jego widoczności. Z punktu widzenia związku problemem nie jest to, że zwierzę pozaludzkie zostało zabite i wystawione na pokaz, lecz to, że opinia publiczna to zobaczyła.

Potępiane i nagradzane jednocześnie

Ta sprzeczność nie jest w Gryzonii niczym nowym. Kantonalny Związek Myśliwych z Patentem zapowiedział kodeks łowiecki, który wymaga powściągliwości przy publikowaniu zdjęć z polowań. Jednocześnie finansowana z opłat stacja RTR pozwala widzom wybrać „najpiękniejsze” zdjęcie z upolowaną zdobyczą. To, co strażnicy przyrody uważają za pozbawione sensu, nadawca publiczny nagradza w konkursie.

RTR stwierdza w rozmowie z Blickiem, że akcje skierowane do widzów, takie jak „La Preda”, nie są poparciem dla łowiectwa rekreacyjnego. Mimo to zwycięskie zdjęcie 2025 roku przedstawia myśliwego rekreacyjnego obok jelenia, którego zastrzelił.

Komentarz: Uniesiony kciuk

Obelgi w komentarzach nikomu nie pomagają, nawet sarnom. Samo oburzenie jest jednak uzasadnione. Kto krytykuje zdjęcie z uniesionym kciukiem nad martwą sarną, nie jest wyobcowany od śmierci, jak chętnie przedstawiają to związki myśliwych rekreacyjnych. On nazywa po imieniu radość z zabijania.

Policjant, który pozuje z zastrzeloną osobą i pokazuje kciuk w górę, zostałby zwolniony w trybie dyscyplinarnym. Żołnierz, który pozuje ze swoimi ofiarami do zwycięskiego zdjęcia, również. Tylko w łowiectwie rekreacyjnym pozowanie z zabitą ofiarą uchodzi za tradycję, w najlepszym razie za problem wizerunkowy.

Zdjęcia z upolowaną zdobyczą nie są przypadkowymi wpadkami jednostek. Pokazują, jak część myśliwych rekreacyjnych publicznie inscenizuje zabijanie: jako powód do dumy, radości i triumfu. Psychologia stojąca za łowiectwem rekreacyjnym nie jest więc tematem marginalnym, lecz istotą tej debaty. Jeśli nawet strażnicy przyrody uważają takie zdjęcia za żenujące, pytanie nie powinno brzmieć, jak takie fotografie ukryć, lecz dlaczego moment zabijania w ogóle jest powodem do radości.