Rząd federalny wstrzymuje środki klimatyczne dla lasu: zgryzanie staje się wygodnym kozłem ofiarnym

Federalny Urząd ds. Środowiska potwierdził doniesienie «NZZ am Sonntag», zgodnie z którym minister środowiska Albert Rösti wykreślił te środki z planów finansowych na najbliższe lata. Od 2027 roku mają one całkowicie zniknąć.

W 2020 roku parlament zatwierdził jeszcze 100 milionów franków na cztery lata, między innymi na sadzenie gatunków drzew odpornych na upały. W 2023 roku środki zostały już zmniejszone o jedną trzecią, a teraz następuje kolejne cięcie. Zarząd kantonalnej konferencji ds. dzikich zwierząt, lasu i krajobrazu wyraża oburzenie. Wstrzymanie środków przychodzi w nieodpowiednim momencie, tym bardziej że okresy upałów już teraz powodują w lesie ogromne szkody.

Gdy las słabnie, często obwinia się dziką zwierzynę

To, co ma wspólnego owo cięcie z naszym obszarem tematycznym, ujawnia się, gdy tylko las znajdzie się pod jeszcze większą presją. Gdy brakuje pieniędzy na zalesianie przystosowane do zmian klimatu, wiele powierzchni pozostaje bardziej podatnych na stres suszy, szkodniki i ubytki. Właśnie w takich sytuacjach zgryzanie przez sarny i jelenie szybko przedstawiane jest jako główna przyczyna słabego odnowienia lasu, podczas gdy czynniki strukturalne, takie jak zmiana klimatu i brak inwestycji, znikają w tle.

Jak silne może być to skrócenie, pokazuje przypadek Gryzonii. Tam kanton od 2012 roku zainwestował ponad 17 milionów franków w ogrodzenia, siatki i środki ochronne przeciwko zwierzynie parzystokopytnej, z deklarowanym celem obniżenia populacji jeleni. Rezultat po 37 latach hobbystycznego polowania jako instrumentu sterującego: populacja od decyzji o redukcji z 1989 roku wzrosła o około 50 procent, a nie zmalała. Dopiero od 2021 roku widoczny jest spadek, a jedna z inicjatyw parlamentarnych w Gryzonii wskazuje jako przyczynę wyraźnie rosnący wpływ drapieżników — wilka i rysia. Więcej na ten temat w artykule Ile kosztuje nas hobbystyczne polowanie? Gryzonia liczy tylko w jednym kierunku.

Środki finansowe na wsparcie lasu nie są kwestią drugorzędną

Kto rzeczywiście chce przygotować las na zmiany klimatu, potrzebuje inwestycji w odporne gatunki drzew, ponowne zalesianie i pielęgnację lasów ochronnych, a nie przede wszystkim większej presji łowieckiej. Cięcia ze strony federacji uderzają więc dokładnie w ten obszar, który uczyniłby las bardziej odpornym. Jeśli jednocześnie nadal dyskutuje się głównie o zgryzaniu i zwierzynie, uwaga polityczna przesuwa się z dala od właściwej przyczyny: polityki klimatycznej, która oszczędza na lesie, choć sygnały ostrzegawcze są nie do przeoczenia.

Pogłębione spojrzenie na rolę wilka i rysia dla stanu lasu przynosi artykuł Bez wilka nie ma lasu: co drapieżniki oznaczają dla Szwajcarii. Kto chce zrozumieć debatę polityczną wokół polityki leśnej i dotyczącej dzikich zwierząt, znajdzie dalsze tło w kategorii Środowisko i ochrona przyrody.