Brak testów na alkohol dla hobbystycznych myśliwych we Fryburgu

Wniosek został odrzucony 61 głosami do 31, przy 5 głosach wstrzymujących się.

Tekst zatytułowany „Kto po jednym drinku za dużo wyrusza na ”, Łowiectwo, traci swoje miejsce” pochodził od deputowanego Partii Socjalistycznej, Grégoire'a Kubskiego, i miał na celu ustanowienie „odpowiednich” sankcji oraz normy dotyczącej spożywania środków odurzających i niektórych leków o podobnym działaniu.

Poziom alkoholu we krwi ustalono, według podanych informacji, na 0,5 promila. Środek ten był popierany przez Radę Państwa.

Te aspekty mogłyby zostać uwzględnione w planowanej na ten rok rewizji ustawy o łowiectwie oraz ochronie ssaków, dzikich ptaków i ich siedlisk (LCha). Wniosek wzorował się na przykładzie kantonów Neuchâtel i Zurych, a ponadto opierał się na literaturze naukowej dotyczącej obchodzenia się z bronią.

Przede wszystkim stereotypy

„Od 2000 roku w Szwajcarii dochodzi średnio do 297 wypadków łowieckich rocznie, w tym trzech ze skutkiem śmiertelnym”, mówi Grégoire Kubski. Argumentacja wnioskodawcy nie przekonała jednak prawicowej większości w Wielkiej Radzie.

Według SVP nie ma potrzeby ustanawiania przepisów dla każdej codziennej czynności, powiedział deputowany Eric Barras. Jego kolega partyjny Bernard Bapst, sam będący myśliwym rekreacyjnym,myśliwych, wyraził ubolewanie z powodu „dyskryminującego wniosku opartego na stereotypach”. „Dlaczego akurat łowiectwo, a nie ogólne używanie broni?”, zapytał.

Również Die Mitte w większości odrzuciła ten tekst. „Łowiectwo się rozwinęło”, wyjaśnił swój wybór deputowany François Genoud. Tę samą obserwację poczyniła frakcja PLR-PVL, dla której wniosek był „bezużyteczny”, jak wyjaśniła jej przewodnicząca Antoinette de Weck.

Inny ton panował po lewej stronie, gdzie wniosek uzyskał jednomyślne poparcie. Deputowana Partii Socjalistycznej, Marie Levrat, zwróciła uwagę na zagrożenia, a nie na samych myśliwych rekreacyjnych. Deputowany Zielonych, Laurent Bronchi, podkreślił konieczność „oficjalnego usankcjonowania dobrych zachowań w środowisku, które sam poznał”.

Wsparcie panstwowe

Rada Państwa, za pośrednictwem ministra rolnictwa i leśnictwa Didiera Castelli, podzieliła opinię autora wniosku. „Wykonywanie łowiectwa, które wymaga użycia broni palnej o dużej sile, jest niezgodne z nadmiernym lub nieodpowiednim spożyciem alkoholu" – stwierdził rząd w swojej odpowiedzi.

„Oprócz zmniejszenia ryzyka dla osób trzecich, w tej sprawie należy również uwzględnić dobro zwierząt, ponieważ nadmierne spożycie alkoholu wpływa na precyzję strzału i zwiększa prawdopodobieństwo zranienia oraz niepotrzebnego cierpienia zwierzęcia będącego celem" – podkreśliła władza wykonawcza.

Rada Państwa przypomniała również, że w jej ocenie „ogromna większość myśliwych rekreacyjnych zachowuje się odpowiedzialnie i podczas polowania powstrzymuje się od spożywania alkoholu". Niemniej jednak, w jej opinii, „sprawiedliwe jest ustalenie granicy spożycia dla działalności związanej z użyciem broni palnej".

Z punktu widzenia IG Wild beim Wild granica dla obchodzenia się z bronią pod wpływem alkoholu musi konsekwentnie wynosić 0,0 promila dla hobbystycznych myśliwych myśliwych. To samo dotyczy straży łowieckiej oraz służby wojskowej i policyjnej, i to z dobrego powodu. Nikt nie może obchodzić się z bronią palną ani strzelać będąc pod wpływem alkoholu.

Hobbystyczne polowanie służy zabijaniu zwierząt. Kto nosi przy tym broń, ponosi szczególną odpowiedzialność wobec ludzi i zwierząt. Alkohol i narkotyki są z tym nie do pogodzenia. Osoby uzależnione od alkoholu lub narkotyków muszą natychmiast tracić swoją Łowiectwo kartę łowiecką i broni.

Po wypadkach łowieckich obowiązkowe testy na alkohol muszą zostać bezwzględnie wprowadzone. Ponadto, wzorem Holandii, potrzebne są regularne badania medyczno-psychologiczne dla hobbystycznych myśliwych oraz wiążący górny limit wieku.

Największą grupą wiekową wśród hobbystycznych myśliwych są osoby powyżej 65. roku życia. To właśnie w tej grupie coraz częściej pojawiają się związane z wiekiem ograniczenia wzroku, koncentracji, zdolności reagowania, a także braki w wyszkoleniu i treningu. Jednocześnie wiadomo, że alkohol jest spożywany, by rzekomo mieć spokojniejszy palec na spuście. Inni rezygnują z alkoholu, ale mimo to nie sprostają już wymaganiom fizycznym.

Liczne chybione strzały, poszukiwania postrzałków i związane z tym ogromne cierpienie zwierząt trudno wytłumaczyć inaczej.