Trofeeën in Bohemen, afschoten in de Elzas, kadavers op Instagram: Dominik Feusi en de recreatieve jacht als wereldbeeld

Een post van 4 oktober 2023 toont een dode reebok die naast een geweer op de grond ligt.

De lege ogen van het dier staren in het niets. Feusi schrijft erbij: «I am always thankful when everything was right and I had the chance to shoot an animal. It is like becoming part of this huge cicle of nature.» Hashtags: #jagd #hunting #nature #chasse #switzerland.

Dat is geen bescheidenheid. Dat is de klassieke ideologie van de recreatieve jacht in zuivere vorm: de eigen dodingshandeling verheerlijken tot spirituele natuurverbondenheid, de dood van een dier ensceneren als persoonlijke vervulling en het geheel adelen met de aura van de «kringloop van de natuur». Wat in dit wereldbeeld ontbreekt, is het dier zelf. Het bestaat als projectiescherm voor de behoeften van de schutter, niet als gevoelig levend wezen.

Jachttoerisme als programma

Feusi jaagt niet alleen thuis. Zijn profiel toont een geografische spreiding die het woord «jachttoerist» eenvoudigweg correct maakt.

In mei 2024 plaatst hij een bericht vanuit Mašovice in het West-Boheemse Plzeňský Kraj, Tsjechië. Feusi lacht naast een geschoten reebok in een graanveld. Bijschrift: «Mijn eerste reebok in Bohemen, aangeslopen over het open veld.» Hashtags: #jagd #bohemia #hunting #pirsch.

In november 2023 meldt hij zich vanuit de Elzas en de Vogezen in Frankrijk. Oranje jachtvest, hoed, selfie voor een herfstbos. «Groeten uit het bos. Altijd heerlijk om op de #jagd te zijn.» #chasse #hunting #deerhunting #alsace.

In Zwitserland jaagt hij regelmatig, gedocumenteerd met close-ups van geweren, ansitz-egoperspectieven en trofeeën­foto's. In oktober 2024 plaatst hij de opening van het reeënjachtseizoen met een blik over de loop van het geweer het kreupelhout in: «Reeënjacht geopend.» #meateater. In november 2024 legt hij in zwart-wit zijn voorlaatste jachtdag vast: «Groeten uit het bos, voorlaatste jachtdag.»

Dit is geen lokale recreatieve jager die zijn bos kent en verzorgt. Dit is jachttoerisme over landsgrenzen heen, waarbij het jachtgebied dient als decor voor het volgende schot.

«Ready for the next deer»: het wapen als lifestyleobject

Een post van 6 november 2024 toont een geopende gegraveerde dubbelloopse jachtgeweer van dichtbij, twee geladen patronen (RWS Rottweil 12/70), een herfstachtige bosbodem op de achtergrond. Bijschrift: «Ready for the next deer.» Hashtags: #hunting #stalking #outdoors #nature #arms.

«The next deer». Niet «een ree», niet «wild» als onderdeel van een ecosysteem. «The next deer» als het volgende item op een lijst. De taal verraadt de houding: het dier als volgende doelwit in een reeks, het wapen als rekwisiet in een geënsceneerd beeld. Dit is geen jachtcultuur. Dit is jacht als statussymbool.

«Dankbaar voor de natuur» en wat dat betekent

In oktober 2024 plaatst Feusi een trofeeënfoto uit Zwitserland. Jachtkleding, een mistige berghelling, naast hem een vers geschoten ree. Hij glimlacht. Bijschrift: «Dankbaar voor de natuur.» #jagd #hunting #meat #nature. 93 likes.

«Dankbaar voor de natuur» is in de taal van de recreatieve jacht een vaste formule voor morele zelfontlasting: wie dankbaar is, bedoelt het goed. Wie «natuur» zegt, beschermt haar. Wat op de foto te zien is, weerlegt de tekst: een dood lichaam, een glimlachende schutter, een wapen. De natuur komt voor als achtergronddecor, niet als een beschermenswaardig systeem.

Een post van 15 juni 2025 maakt deze verhouding tot de natuur nog zichtbaarder: een dicht beklede betonnen muur, geflankeerd door wijnrekken, rij na rij gemonteerde hertenschedels en reeschedels met gewei. Feusi's commentaar: «Hunting trophies arranged at the wall.» Hashtags: #hunting #trophies #deer #switzerland.

De dag waarop alles samenkomt

Er is een detail dat het jachtverhaal en het plagiaatverhaal onlosmakelijk met elkaar verbindt en dat tot nu toe nergens zo duidelijk is uitgewerkt.

Op 2 oktober 2024 plaatst Feusi een ikperspectief vanuit het Zwitserse bos, geweer in de aanslag, blik gericht op het kreupelhout. Onderschrift: «Reeënjacht geopend.» Op 3 oktober 2024, een dag later, verschijnt in «Nebelspalter» het artikel dat hij voor zo'n 90 procent heeft overgeschreven van de Britse «Telegraph».

Feusi heeft tegenover «Blick» zelf verklaard hoe het zover kwam: op die dag had «Nebelspalter» dringend nog een verhaal nodig, en hij was alleen verantwoordelijk voor de website. Dus vertaalde hij een tekst van iemand anders, verwijderde de bronvermeldingen en publiceerde het onder zijn eigen naam.

Wat Feusi niet zei, maar zijn Instagram wel laat zien: hij was vermoedelijk op jacht. Niet in het Bondshuis. Niet achter zijn bureau. In het bos, met het geweer.

Dat is de eigenlijke clou van dit verhaal. Niet het plagiaat als op zichzelf staande fout van een overwerkte journalist, maar een recreatieve jager die zijn jachtdag belangrijker vindt dan zijn beroep, snel een gestolen verhaal erin propt om het gat te vullen, en daarmee een fundamentele journalistieke fraude pleegt. De recreatieve jacht heeft de journalistiek verdrongen. Niet één keer, maar structureel.

3’513 posts, één thema: de enscenering van doden en eten

Het Instagram-profiel van Dominik Feusi telt meer dan 3’500 bijdragen. Er loopt een rode draad doorheen jaren: de systematische documentatie van gedode dieren en hun daaropvolgende consumptie. Reebokken vers geschoten, reebouten rauw op de snijplank, gegrilde reeribben met de hashtag #eatyourmeat, trofeewanden vol schedels, daartussen zult, käsekrainer, culatello di Zibello, gepekelde ham, vleeswaren van allerlei soort.

Dit is geen incidenteel food-account. Het is een jarenlang volgehouden zelfenscenering, waarin het doden en eten van dieren tot het middelpunt van een publieke identiteit wordt gemaakt. De hashtags zijn veelzeggend: #hunting #eatyourmeat #venison #jagd #meat #trophies. Geen woord over duurzaamheid, ecologie of dierenwelzijn. Doden als lifestyle, eten als statement.

Wat Feusi daarbij consumeert en documenteert, is medisch duidelijk geclassificeerd. De WHO/IARC classificeert bewerkt vlees, dus gepekeld, gerookt en gefermenteerd vlees zoals worst en ham, als groep-1-carcinogeen: kankerverwekkend voor de mens. Dat is dezelfde bewijscategorie als tabaksrook en asbest.

De Lobby van de recreatieve jacht verkoopt wildvlees al jaren als een gezond, natuurlijk alternatief voor industrieel vlees. Wat Feusi's profiel laat zien, is het tegenovergestelde van dit verhaal: massale consumptie van bewerkt vlees en rood wild, gecombineerd met het doden van dieren als vrijetijdsvermaak, gedocumenteerd met de hashtag #eatyourmeat. Geen natuurverbondenheid. Consumptie als identiteit.

Wildfleisch vom Hobby-Jäger ist Aas

Leefgebied opwaarderen? Het tegendeel is waar

De lobby van de recreatieve jacht herhaalt keer op keer als een mantra dat recreatieve jacht het leefgebied beschermt en noodzakelijk is voor het “evenwicht” van de wildpopulaties. Feusi's Instagramprofiel laat zien wat daar werkelijk achter zit.

Een man die in Tsjechië zijn “eerste reebok in Bohemen” schiet, in de Elzas op herten aast en in Zwitserland de reeënjacht “opent”, is niet geïnteresseerd in het verbeteren van het leefgebied. Hij is geïnteresseerd in de volgende afschot. Het jachtgebied is voor hem geen thuis dat hij kent en beschermt, maar een grondstof die hij oogst, en dat grensoverschrijdend.

Jachttoerisme is het tegenovergestelde van leefgebiedbescherming. Het brengt ortsvreemde schutters naar jachtgebieden die ze noch kennen noch op lange termijn verantwoorden. Het vermindert wildpopulaties niet op basis van ecologische criteria, maar op basis van het beste schietervaring. Meer over de wetenschappelijke duiding van deze mythes is te vinden in ons dossier over recreatieve jacht.

“Jager van wild”: het auteursprofiel als document

Dit alles zou een privézaak zijn, stond het niet op de officiële auteurspagina van zijn werkgever. De “Nebelspalter” beschrijft Feusi publiekelijk als “historicus, Schwyzer en jager, zowel van wild als van goede verhalen”. Zijn identiteit als recreatieve jager was geen geheim. Het maakte deel uit van zijn professionele zelfpresentatie als journalist in het Bundeshaus, gelijkwaardig naast zijn academische opleiding vermeld.

Een journalist in het Bundeshaus wiens uitgever hem vermarkt als actieve recreatieve jager en internationale jachttoerist, is geen onafhankelijke waarnemer van de federale politiek. Hij is een belangenbehartiger met een perskaart. Het belangenconflict was niet verborgen. Het was programma.

Een milieu dat zichzelf ontmaskert

De zaak Feusi is geen bedrijfsongeval. Het is het logische gevolg van een milieu dat mening boven vakmanschap stelt, ideologie boven integriteit en netwerken boven onafhankelijkheid. Wat zijn Instagram-profiel jarenlang heeft gedocumenteerd, is de ideologie van de recreatieve jacht in haar meest onvervalste vorm: dieren doden als spirituele vervulling, kadavers als lifestyle-content, internationale jachtgebieden als consumptiegoed, en het door de WHO als kankerverwekkend geclassificeerde risico trots geëtaleerd op het menu.

Wie dit begrijpt, begrijpt ook «Nebelspalter». En wie «Nebelspalter» begrijpt, begrijpt waarom een gerenommeerde Bondshuis-journalist als Fabian Schäfer het pand verliet nog voordat Feusi ook maar één dag had gewerkt.