Recreatieve jager uit het Toggenburg verwart edelhert met reebok: 200 Zwitserse frank boete

Een 64-jarige recreatieve jager uit het Toggenburg heeft in juni in Alt St. Johann een edelhert doodgeschoten, midden in de gesloten tijd. Hij zou het dier voor een reebok hebben aangezien, zo staat in het onherroepelijke strafbevel waarover het «St. Galler Tagblatt» op 6 oktober 2026 heeft bericht. Het openbaar ministerie legde een boete van 200 Zwitserse frank op, met daarbovenop 300 Zwitserse frank proceskosten.

Wat er op 15 juni gebeurde

Op de avond van 15 juni zat de man samen met een tweede recreatieve jager op een hoogzit in het jachtgebied Churfirsten. Op een afstand van ongeveer 100 tot 120 meter zag hij een niet-menselijk dier, hield dit voor een reebok en schoot toen het breed stond, dat wil zeggen zijwaarts ten opzichte van hem. Pas bij het opzoeken van het dier stelden de twee vast dat er een edelhert op de grond lag. Drie dagen later gaf de schutter zichzelf aan.

Volgens het federale recht geldt voor edelherten een gesloten tijd van 1 februari tot en met 31 juli. Het openbaar ministerie beoordeelde het schot als een onzorgvuldige overtreding van de jachtwet. Betaalt de man de boete niet, dan komt daarvoor een vervangende vrijheidsstraf van twee dagen in de plaats. Boete en proceskosten bedragen samen 500 Zwitserse frank.

Voor het schot moet de diersoort vaststaan

De verwarring betreft twee soorten die duidelijk van elkaar verschillen. Een volwassen ree bereikt een schofthoogte van ongeveer 60 tot 80 centimeter en weegt zelden meer dan 30 kilogram. Zelfs een eenjarig edelhert is duidelijk hoger en meerdere malen zwaarder, ook de lichaamsbouw en kopvorm verschillen.

Het veilig bepalen van de soort is de basisplicht van elke schutter: er mag alleen geschoten worden als vaststaat welk dier zich voor het wapen bevindt. Elke onzekerheid verbiedt het schot. Ondanks hoogzit en begeleider werd het dier in Alt St. Johann vóór het schot verkeerd geïdentificeerd. Waarom deze verwisseling plaatsvond, valt uit de gemelde gegevens niet definitief te verklaren.

Afschot tijdens de werptijd

Het tijdstip maakt de zaak extra delicaat. Edelherten brengen hun kalveren voornamelijk tussen eind mei en eind juni ter wereld, en precies deze maanden vallen onder de beschermde periode. In het verslag wordt noch het geslacht, noch de leeftijd van het gedode dier vermeld. Of het om een moederdier ging dat een afhankelijk kalf achterliet, blijkt daaruit niet.

Controle via zelfmelding

De schutter heeft zichzelf aangegeven. Deze zaak roept daarmee ook de vraag op hoe betrouwbaar onrechtmatige afschoten worden opgespoord, onafhankelijk van de verklaringen van de betrokkenen zelf. Hoeveel overtredingen onontdekt blijven, valt uit dit geval niet af te leiden. Hoe sterk de controle op de recreatieve jacht steunt op verklaringen van de schutters zelf, heeft Wild beim Wild onderzocht aan de hand van uitspraken en jachtverslagen uit Amden, het Avers en Ticino.

Verwisselingen van diersoorten zijn geen uitzondering. In september schoot een recreatieve jager uit Graubünden in het Avers een paard dood, omdat hij het voor een hert aanzag (Paard doodgeschoten, twee doden in Tessin). Ook andere onrechtmatige afschoten worden regelmatig geregistreerd, zoals blijkt uit het jaaroverzicht van de wildbeheerders van Graubünden. De categorie «foutief afschot» omvat echter niet alleen verwisselingen van diersoorten, maar ook overtredingen van voorschriften met betrekking tot geslacht, leeftijd of vrijgave.

Edelhertenjacht in het kanton St. Gallen

Deze zaak valt in een periode waarin St. Gallen de edelhertenjacht opnieuw wil regelen. Volgens de kantonsregering stegen de afschotcijfers in het kanton van 432 in 2006 naar 944 in 2024. De vernemlating over de herziening van de kantonale jachtwet eindigde op 21 september 2026; de wijziging is nog niet goedgekeurd. Wat het kanton de edelhertbeheergemeenschappen daarbij verwijt, heeft Wild beim Wild hier samengevat.

Commentaar: Een geringe boete voor een dodelijke fout

Volgens Wild beim Wild staat een boete van 200 Zwitserse frank in geen enkele verhouding tot het dodelijke gevolg van deze verwisseling. Het is niet het eerste geval waarin een delict tegen een beschermd niet-menselijk dier eindigt met een minimaal bedrag: in Wallis kostte een doodgeschoten wolvin 300 Zwitserse frank Of de recreatieve jager uit Toggenburg bovendien zijn jachtvergunning kwijtraakte, blijkt niet uit het verslag. Wie een ree niet van een hert kan onderscheiden, zou geen wapen op een levend wezen mogen richten.