26.09.2026, 02:37

Zoeken

Criminaliteit & Jacht

Flims, Klosters, Sedrun: Drie honden die Graubündense recreatieve jagers voor vossen aanzagen

RTR heeft vijf gevallen op een rijtje gezet waarin Bündnerse recreatieve jagers huisdieren doodschoten. De drie honden hebben één ding gemeen: nacht, vossenjacht en een doelwit dat de schutter voor het schot niet met zekerheid heeft herkend.

Redactie Wild beim Wild — 26 september 2026
Audio bij het artikel

«De geroofde nacht»

0:00 -0:00
Alle liedjes

Het paard uit Avers Cröt, dat een recreatieve jager op 6 september 2026 voor een hert aanzag, heeft alle media gehaald.

Minder bekend is dat dit niet het eerste geval van dit soort was in Graubünden. Uitgerekend RTR, de zender die de Bündnerse jacht doorgaans als volksfeest presenteert, heeft op 8 september 2026 vijf gevallen op een rijtje gezet waarin Bündnerse recreatieve jagers huisdieren doodschoten: twee paarden en drie honden. RTR wijst er zelf op dat dit alleen de gevallen zijn die de redactie in mededelingen van de kantonspolitie vond; of er nog meer waren, is niet bekend. De beide paarden stierven overdag, tijdens de hoogjacht, doordat ze werden verward met een hert of ree. De drie honden stierven in het donker, in verband met de jacht op de vos: in 2006 in Flims, in 2017 in Klosters, in 2024 in Sedrun. In Klosters en Sedrun gingen de schutters aantoonbaar ervan uit een vos voor zich te hebben.

Flims, november 2006: schot op een gemarkeerde zweethond

Een wildbeheerder is op een vrijdagavond in het gebied Bodmergut in Flims met zijn zweethond op pad om een aangereden ree op te sporen. De hond, een vierjarige Duitse langhaar-reu met internationale fokwaarde, draagt een brede, gele, reflecterende halsband. Plotseling valt er een schot. De hond komt niet terug.

De wildbeheerder en twee collega's vinden hem dood, gedood door een lading hagel. Van de schutter aanvankelijk geen spoor. De kantonpolitie zet een diensthond in, die kort voor middernacht het spoor volgt tot bij een afgesloten jachthut. Daarin vinden politie en wildbeheer volgens RTR een geweer, munitie en een telescoopvizier, verstopt. De Bündner recreatieve jager wordt geïdentificeerd en bekent. RTR bericht bovendien dat hij illegaal een val had geplaatst. De hond had een geschatte waarde van ongeveer 15'000 Zwitserse frank; de schutter moest zich voor de rechter verantwoorden en de financiële gevolgen dragen.

Het schot trof een dier met een reflecterende halsband, dat aan een wildbeheerder toebehoorde. De schutter verwijderde zich daarna en verstopte zijn uitrusting. De vastgestelde feiten spreken voor zich.

Klosters, november 2017: 80 jaar oud, 21 uur, passjacht

Een 80-jarige recreatieve jager zit op een novemberavond in het gebied Schlappin bij Klosters op passjacht, de nachtelijke jacht op de vos. Om 21 uur duikt op de weide die hij observeert een loslopende hond op. De man gaat ervan uit dat het een vos is, schiet en treft dodelijk. Pas wanneer hij het dier nadert, merkt hij zijn vergissing.

Sedrun, februari 2024: vanuit huis op de wijkstraat

Nachtelijke woonstraat in Sedrun met een grasrand, waar in februari 2024 een aangelijnde hond door een recreatieve jager werd doodgeschoten
De wijkstraat in Sedrun, waar op 10 februari 2024 na 23 uur een aangelijnde hond werd doodgeschoten. Foto: Kantonpolitie Graubünden

Een vrouw wandelt op een zaterdagavond na 23 uur op een wijkstraat in Sedrun met haar tien maanden oude Weimaraner-teefje. De teef loopt aangelijnd voor haar langs een weiderand. Er valt een schot, het dier zakt in elkaar. De kantonpolitie vindt nog diezelfde nacht een 79-jarige buurtbewoner met jachtvergunning, die het schot toegeeft. Hij had de avonden ervoor meermaals een vos voor zijn huis gezien en had de hond aan zijn manier van lopen voor die vos aangezien, zei hij tegen «Blick». Zijn advocaat bevestigde tegenover «20 Minuten» dat de man "momenteel niet zo goed ter been" is en daarom vermoedelijk vanuit huis had geschoten. Buurtbewoners zeiden dat de jachtacties van de man bij hondenbezitters in het dorp al langer als problematisch bekend stonden.

IG Wild beim Wild heeft de zaak destijds gedocumenteerd en strafklacht ingediend tegen de Dienst voor Jacht en Visserij, omdat deze de passjacht in bewoond gebied had toegestaan: Graubünden: gevaarlijke gevolgen van de zinloze recreatieve jacht en Strafaanklacht tegen het Jachtbureau van Graubünden.

Het patroon

Drie honden, drie gevallen, één patroon. Alle drie stierven ze in het donker in verband met de vossenjacht, in twee gevallen door schutters van 79 en 80 jaar oud, in één geval in een woonwijk, afgevuurd vanuit de eigen woning. In Klosters en Sedrun hielden de schutters de hond voor een vos. In Flims werd een duidelijk gemarkeerde zweethond doodgeschoten. In geen van de drie gevallen werd het doelwit vóór het schot met zekerheid als bejaagbaar wild herkend. Het aanspreken van het wild is de meest elementaire regel van elke jacht. Vanuit het perspectief van de IG Wild beim Wild werpen de drie gevallen de vraag op of een nachtelijke aanzitjacht op kleine, bewegende dieren deze regel überhaupt naleefbaar maakt.

Daar komt de omvang van deze jacht nog bij: de kantonale jachtvoorschriften staan het bejagen van de vos in meerdere jachtperioden toe, waaronder de nachtelijke passjacht in de winter. De statistiek van het Amt für Jagd und Fischerei toont voor het jachtjaar 2024 in totaal 2.131 gedode vossen, over alle jachtvormen heen. Wildbiologisch levert dat niets op: de studie van bureau SWILD, uitgevoerd in opdracht van het kanton Zug, kwam in 2026 tot de conclusie dat de vergunningsjacht op vossen de populaties noch duurzaam vermindert, noch wildziekten indamt, waarna Zug de vossenpremie afschafte (Kanton Zug stopt bevordering van de vossenjacht). De voormalige voorzitter van de Graubündense vereniging voor recreatieve jacht, Robert Brunold, heeft de laagwildjacht zelf omschreven als “niet noodzakelijk, maar gerechtvaardigd”.

Niet noodzakelijk. Maar wel drie dode honden, twee dode paarden, en dat zijn alleen de gevallen die het tot een politiebericht hebben geschopt. Van geïsoleerde gevallen kan geen sprake zijn. Het Bündner Amt für Jagd und Fischerei heeft in zijn jaarverslagen negen jaar lang het aantal boetes en aangiften per jachtjaar vermeld, en dat lag elk jaar boven de duizend: 1.089 (2012), 1.122 (2013), 1.102 (2014), 1.298 (2015), 1.201 (2016), 1.384 (2017), 1.114 (2018), 1.104 (2019), 1.241 (2020). Waar het bureau de categorieën uitsplitste, betrof het grootste deel foutieve afschoten: 1.013 van de 1.201 in 2016, 1.146 van de 1.384 in 2017, telkens bij ongeveer 5.500 deelnemers aan de hoogwildjacht. Hoeveel individuele vergunninghouders hierachter schuilgaan, valt uit de totalen niet af te leiden; het bureau publiceert geen daderstatistiek. Zeker is alleen: het gaat om meer dan duizend overtredingen per jachtjaar.

Sinds 2021 wordt dit cijfer niet meer vermeld. In de jaarverslagen 2021 en 2022 staat alleen nog dat het aantal boetes en aanklachten zich «binnen de gebruikelijke marge» heeft bewogen. In de jaarverslagen 2023, 2024 en 2025, evenals in de evaluaties van het jachtbedrijf 2024 en 2025 die wij op 26 september 2026 hebben geraadpleegd, wordt geen enkele opgave meer gedaan over boetes, aanklachten of misafschoten. De «gebruikelijke marge» is volgens de eigen cijfers van het bureau een marge van meer dan duizend overtredingen per jaar. Dat deze niet meer wordt vermeld, verandert niets aan het feit dat ze nog steeds geldt. De honden van Flims, Klosters en Sedrun zijn de top van een statistiek die het kanton zelf heeft bijgehouden, totdat het stopte met publiceren (Nachtjacht in Amden, Avers, Ticino). Wie 's nachts in de wijk op een vos schiet, kan ook een kat raken. Of een kind dat met de hond onderweg is. In Sedrun stond de eigenaresse enkele meters achter het dier.

Wat zou moeten volgen

IG Wild beim Wild eist al jaren een einde aan de vossenjacht (Campagne: Stop de vossenjacht). Zolang Graubünden hieraan vasthoudt, eist zij ten minste: een verbod op de passenjacht in bebouwd gebied en in de directe nabijheid van woonhuizen; regelmatige gezondheids- en praktische geschiktheidstests voor patenthouders, vooral op hoge leeftijd; een onafhankelijk onderzoek naar elk schot op een huisdier of vee, met intrekking van het patent bij grove of herhaalde schendingen van de zorgplicht; en de terugkeer naar de openbare publicatie van aanklachten, boetes, misafschoten en hun gevolgen. De zaak Sedrun laat zien waarom deze eisen niet abstract zijn: een 79-jarige man, die volgens zijn advocaat «niet zo goed ter been» was, schoot vanuit zijn huis op een straat in de wijk. Dat dit mogelijk was met een geldig patent, is niet het falen van één enkeling. Het is een kwestie van toezicht.

Hoe RTR de Bündner jacht verder voorstelt, met een buit-hotline en een verloting van jachtpatenten, hebben wij hier gedocumenteerd: RTR: SRG-zender verloot jachtvergunning en kiest het «mooiste» foto van een geschoten dier. Het Bündner jachtseizoen 2026/27 volgen wij doorlopend in het artikel Graubünden jacht 2026/27: Voorvallen, overtredingen en ontwikkelingen in overzicht.

Bronnen: RTR, «Preda per negligientscha: Dus chavals e trais chauns ch'èn daventads preda», 8 september 2026, https://www.rtr.ch/novitads/grischun/chatscha/preda-per-negligientscha-dus-chavals-e-trais-chauns-ch-en-daventads-preda; Kantonspolitie Graubünden, persbericht van 13 februari 2024; «20 Minuten», «Blick» en Keystone-SDA van 13 februari 2024; Bureau voor Jacht en Visserij Graubünden, jaarverslagen jacht 2013 tot 2025 en evaluaties jachtbedrijf 2024 en 2025 (https://www.gr.ch/DE/institutionen/verwaltung/diem/ajf/jagd/mpp/Seiten/Publikationen.aspx, geraadpleegd op 26 september 2026); SWILD, Vossenjacht in het kanton Zug, mei 2026.

Meer over recreatieve jacht: In het dossier Stroperij en jachtcriminaliteit in Zwitserland documenteren wij gevallen, juridische vraagstukken en terugkerende patronen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →