Bevolking zegt nee tegen versoepeling van de wolvenbescherming

Jachtbanngebieden helpen zeldzame en bedreigde dieren en hun leefomgeving te beschermen.

De Jacht is daar verboden, tenzij zij nodig is voor het behoud van de biodiversiteit of ter voorkoming van overmatige wildschade. In dat geval mogen Wilde dieren worden afgeschoten.

Dat tegenwoordig ook de beschermde steenbokken in de beschermde gebieden mogen worden gedood, is in de politiek helaas onbetwist. De Nationalrat wilde daarentegen aanvankelijk niet toestaan dat ook wolven mogen worden geschoten.

De Ständerat wilde daarentegen wolvenafschot in deze gebieden toestaan. In de derde behandelingsronde in de Nationalrat deze week keerde een sterke burgerlijke minderheid het tij en de Nationalrat sloot zich met een kleine meerderheid, 92 tegen 91 stemmen bij 2 onthoudingen, aan bij de Ständerat.

Meerdere sprekers wezen op het aangekondigde referendum van de milieuorganisaties tegen de herziene Jachtwet. Als men het voorstel te zwaar belaadt, speelt men de tegenstanders in de kaart, waarschuwden zij.

Dit parlement heeft zich de afgelopen jaren, met daadkrachtige steun van de recreatieve jagers, in meerderheid uitgesproken tegen natuur- en milieubescherming.

Het is uiterst belangrijk om op 20 oktober, wanneer een nieuw parlement wordt gekozen, de juiste keuze te maken. Hier kun je heel mooi nagaan wie steeds weer tegen de natuur heeft gestemd: bijvoorbeeld bij de jacht- en beschermingswet: ecorating.ch

Enquête van Pro Natura

Het opinieonderzoeksbureau GFS Zürich heeft in opdracht van de milieuorganisatie Pro Natura tussen 13 mei en 3 juni in totaal 1.006 volwassenen in Duits- en Franstalig Zwitserland over dit thema ondervraagd; de steekproeffout bedraagt plus/min 3,2 procent.

Referendum gepland

De al enkele jaren durende herziening van de jacht- en beschermingswet voorziet niet alleen in de regulering van de steenbok en de wolf, maar ook van de knobbelzwaan. In de toekomst moet het voor de jachtautoriteiten eenvoudiger worden om bepaalde beschermde dieren die conflicten veroorzaken af te schieten of hun populatiegroei af te remmen. Voorbeeld: de Bondsraad en het parlement willen op perverse wijze jonge wolven uit roedels afschieten voordat er enige schade is ontstaan.

Milieuorganisaties spreken daarom van 'afschot op voorraad', dat het voortbestaan van bedreigde soorten in gevaar zou kunnen brengen. De voorstanders van de wetsherziening werpen tegen dat noch de steenbok, noch de wolf, noch de knobbelzwaan bedreigde soorten zijn.

De belangrijkste punten van kritiek van het referendum zijn drie rode lijnen die niet worden getolereerd:

A) Overdracht van de regulerende bevoegdheid van de Bond aan de kantons (volgens de beoordeling in strijd met de grondwettelijke opdracht bij de Soortenbescherming en maakt ook naleving van internationale verdragen zoals het Verdrag van Bern lastig).

B) Afschot van beschermde wilde dieren 'op voorraad». Dat betekent dat beschermde diersoorten in de toekomst gereguleerd zullen worden, zonder dat eerst met beschermingsmaatregelen is geprobeerd mogelijke schade te voorkomen. Zo zouden beschermde diersoorten als het ware op voorraad kunnen worden afgeschoten.

C) Letter c in het nieuwe wetsartikel 7a, volgens welke de Bondsraad op elk moment andere beschermde soorten als reguleerbaar kan aanwijzen, op ondemocratische wijze via een verordening, langs het parlement en het stemvolk heen.

Voor de milieuorganisaties is het duidelijk dat de wolf slechts de «toegangspoort» is voor een algemene versoepeling van de soortenbescherming. Er is al gesproken over de lynx, de blauwe reiger, de grote zaagbek en de bever; er ligt een parlementaire opdracht (motie Niederberger) om de knobbelzwaan op de lijst te plaatsen, en verdere zogenoemde «conflictsoorten» zijn in de toekomst denkbaar (otter, steenarend, andere reigersoorten).

De verzoeningsconferentie van volgende week is voorlopig het laatste hoofdstuk in de nog bestaande meningsverschillen tussen de Nationalrat en de Ständerat over de Regulering van beschermde diersoorten in het algemeen. Als die mislukt, is de herziening van de baan. Als de twee kamers van het parlement er toch uitkomen, is het voor de milieuorganisaties duidelijk: zij zullen tegen de wetsherziening een referendum aanvragen. Daarmee zou het stemvolk het laatste woord hebben.

Het referendum zelf heeft geen tekst nodig (zoals bij een volksinitiatief); de nieuwe Jacht- en Beschermingswet wordt gewoon verworpen. Als het referendum slaagt, blijft de huidige JSG dus van kracht en zou de politiek op dit punt, beschamend genoeg meer dan tien jaar lang, langs de volksmeerderheid en de dier- en soortenbescherming heen hebben geopereerd.