Amden SG: Hobbyjager veroordeeld na illegaal afschieten van kroonherten en wapenvondst

Een hobbyjager uit het kanton Sankt Gallen is onherroepelijk veroordeeld wegens het illegaal doden van twee niet voor afschot vrijgegeven kroonherten alsook meerdere overtredingen van de wapenwet.

Bij een huiszoeking stuitte de kantonspolitie Sankt Gallen op een groot aantal wapens – in totaal 71 vuurwapens – alsook talrijke niet-gedeclareerde jachttrofeeën.

Het is nazomer 2024, een avond rond 21.30 uur in een jachtgebied in Amden SG. Een oudere hobbyjager observeert door zijn verrekijker twee mannelijke herten, nadert tot ongeveer 150 meter en schiet. Beide dieren zakken onder de treffers in elkaar. Het ging daarbij om twee kroonherten – herten met minstens drie enden per geweistang boven de middenspruit. Hun afschot was volgens de jachtplanning op het betreffende tijdstip niet vrijgegeven.

Omdat het al donker is, herkent de hobbyjager aanvankelijk niet precies om welke dieren het gaat. Hij haalt hobbyjachtkameraden erbij die helpen bij het bergen. De koppen neemt hij zelf mee, het vlees brengt een collega naar een koelruimte. Een zelfaangifte, zoals gebruikelijk en verwacht bij foutieve afschoten, blijft uit.

Huiszoeking brengt 71 wapens en talrijke trofeeën aan het licht

Hoe de kantonspolitie van St. Gallen de man op het spoor kwam, blijkt niet uit het strafbevel van het onderzoeksbureau van Uznach; in het document is enkel een getuigenvergoeding vermeld. De «Südostschweiz» berichtte, met een beroep op jagerskringen, dat iemand uit de omgeving van de hobbyjager hem had aangegeven – een gegeven dat onafhankelijk niet te verifiëren is. Bij de daaropvolgende huiszoeking wordt duidelijk dat het niet bij de twee illegaal geschoten kroonherten blijft: de politie neemt in totaal 71 vuurwapens in beslag, waaronder twaalf stormgeweren alsook diverse pistolen, revolvers en karabijnen. Ze werden onder meer bewaard in de kelder, aan wanden, in een tv-meubel en in rugzakken in een bergruimte.

Naast munitie en wapenonderdelen vindt de politie ook talrijke niet-aangegeven jachttrofeeën: geweien, schedelbeenderen van verschillende diersoorten – waaronder de onderkaken van 22 hindes alsook van hertenkalveren en jonge hindes – evenals steenbokhoorns, waarvan de herkomst als vermeend gevallen wild onduidelijk bleef. Steenbokken staan in Zwitserland onder bijzondere bescherming. Veel daarvan had de hobbyjager moeten aangeven, wat hij naliet.

22’400 frank geldboete en verlies van de jachtpacht

De hobbyjager werd nu onherroepelijk veroordeeld wegens meerdere misdrijven en overtredingen van de jachtwet alsook de wapenwet. De strafmaat: een voorwaardelijke geldboete van 22’400 frank met twee jaar proeftijd – deze wordt dus alleen opeisbaar als hij in die tijd opnieuw de wet overtreedt – alsook een onvoorwaardelijke, onmiddellijk opeisbare boete van 1500 frank, subsidiair elf dagen gevangenisstraf. Daar komt nog een vervangende vordering van 2160 frank bij. Effectief onmiddellijk te betalen heeft de man daarmee ongeveer 8’400 frank, samengesteld uit boete, vervangende vordering, kosten en proceskosten.

Zes van de in beslag genomen wapens alsook verschillende trofeeën worden verbeurdverklaard en vernietigd. Circa 30 andere vuurwapens, wapentoebehoren en munitie gaan ter beoordeling van eventuele bestuursrechtelijke maatregelen naar de kantonspolitie van St. Gallen. De «Südostschweiz» berichtte bovendien, met een beroep op jagerskringen, over jachttechnische gevolgen voor de man: hij zou de pacht van zijn jachtgebied hebben verloren en uit het jachtgezelschap zijn uitgesloten.

Geen alleenstaand geval in het kanton St. Gallen

De zaak uit Amden doet denken aan een vergelijkbaar geval uit het kiesdistrict Werdenberg-Sarganserland: in april 2024 werd een hobbyjager in Mels SG wegens stroperij veroordeeld. Ook daar bracht een huiszoeking niet-aangegeven geweitrofeeën, een geprepareerde schedel van een beschermde lynx alsook illegale wapens en wapenaccessoires aan het licht. Of er tussen beide zaken een verband bestaat, is niet bekend.

Dergelijke zaken werpen een schril licht op de controle van de hobbyjacht in Zwitserland: zonder een tip uit de jagerskringen zelf zou de zaak in Amden vermoedelijk nooit aan het licht zijn gekomen. Meer over gevallen van illegaal afschot en overtredingen van de jachtwet vindt u in ons jachtdossier. De zaak roept daarmee ook fundamentelere vragen op over het toezicht door de bevoegde kantonnale autoriteit.

Een structureel probleem van de St. Gallense jachtadministratie

De zaak past bij een patroon dat de IG Wild beim Wild in haar analyse over de psychologie van de hobbyjacht in het kanton St. Gallen beschrijft: het wapen- en trofeeënbestand werd niet ontdekt door een systematische controle van de autoriteiten, maar door een tip uit de hobbyjagerskringen zelf. Hoe lang de verzameling anders onopgemerkt zou zijn gebleven, blijft onduidelijk.

Critici zien hierin geen individueel falen, maar een uiting van structurele nabijheid tussen administratie en hobbyjagerschap. De IG Wild beim Wild verwijst in dit verband onder meer naar de bezetting van de afdeling Jacht met een persoon die in eigen bijdragen van de organisatie als «leugenjager» wordt aangeduid, alsook naar herhaalde berichten over een lakse handhaving, onder andere gedocumenteerd in de bijdrage over de «rotte appel» in de St. Gallense jachtadministratie. De zaak uit Amden levert daarmee nog een voorbeeld van hoe onopvallend grotere overtredingen van de jacht- en wapenwet jarenlang kunnen blijven bestaan wanneer de controle primair op zelfregulering binnen de jachtscene berust.

Het bekendste bewijs daarvan zetelt aan het hoofd van de autoriteit zelf: afdelingshoofd Dominik Thiel, chef van het St. Gallense Amt für Natur, Jagd und Fischerei, reisde in 2024 samen met een wildhoeder naar een meerdaagse wolvenjacht in Rusland – officieel verklaard als bijscholing, door natuurbeschermingsorganisaties bekritiseerd als een trofeeënreis op staatskosten naar een land onder internationale sancties. De verantwoordelijke regeringsraad verdedigde de reis destijds met een verwijzing naar «doelconflicten» die men moet verdragen. Als het al aan de top van de jachtadministratie ontbreekt aan afstand tot de eigen toezichtsfunctie, verbaast het weinig dat ook in de uitvoering tegenover individuele hobbyjagers, zoals in het geval Amden, blijkbaar weinig systematisch wordt gecontroleerd.