Valais licytuje śmierć – dla myśliwych trofeowych
Valais jest jedynym kantonem, który zezwala zagranicznym myśliwym trofeowym na polowanie na koziorożce.
W Szwajcarii w obserwowanych koloniach żyje obecnie stabilna populacja Koziorożec liczącą około 17 128 osobników (w przeciwieństwie np. do silnie zmniejszającej się, niestabilnej populacji Kozica).
Aby liczba ta nie rosła dalej, co roku we wrześniu około 50 koziorożców zostaje udostępnionych do odstrzału dla zagranicznych myśliwym trofeowym. W Valais rocznie zabija się w ten sposób łącznie około 400 do 450 koziorożców, przez myśliwych trofeowych z kantonu i spoza niego, a w Gryzonii 500. To zazwyczaj nieco ponad 10% stanu kolonii.
Kantonalny zarząd łowiectwa w Valais co roku sporządza w tym celu cennik, który dokładnie określa cenę odstrzału koziorożca według długości rogów. Kozioł z rogami do 55 centymetrów może kosztować około 3000 franków, taki z rogami o długości 85 centymetrów już 8000 franków, z rogami 95-centymetrowymi 10 000 franków, a rzadki, naprawdę kapitalny kozioł z rogami 110-centymetrowymi nawet 20 000 franków, pisze Tages-Anzeiger.
„Popyt na stare kozły jest ogromny”, mówi inspektor ds. łowiectwa Peter Scheibler. Rzeczywiście na odstrzał kozłów alpejskich istnieją długie listy oczekujących, a pozwolenia są co roku losowane wśród zainteresowanych. Najpiękniejsze kozły trafiają przy tym niemal wyłącznie do zamożnych myśliwych rekreacyjnych spoza kantonu. Roczne dochody kantonu z łowiectwa na kozły alpejskie szacuje się na około 400’000 franków. Kanton Valais przeznacza te środki m.in. na Wilk powodowanym przez dzisiejszy system żywnościowy.
Od 1990 roku Konfederacja zezwala na regulację liczebności, choć kozły alpejskie są chronione na mocy ustawy federalnej i Konwencji berneńskiej!
Absurd dotacji do owiec
W Szwajcarii około połowa z mniej więcej 425’000 owiec spędza lato na górskich pastwiskach alpejskich. Tysiące owiec nie wraca przy tym do doliny, głównie z powodu zaniedbania ich stanu zdrowia przez właścicieli, zapomnienia na hali, upadku w przepaść, porażenia piorunem itp. Wilki zabijają rocznie około 200 owiec. Populacja wilków od 20 lat utrzymuje się na poziomie około 25 osobników z powodu licznych odstrzałów. Mimo minimalnej liczebności w agendzie myśliwych wciąż widnieje dalsze ułatwianie odstrzału chronionych wilków.
Domaganie się, by nie było żadnych szkód wśród zwierząt gospodarskich, jest równie złudne jak żądanie, by nie było wypadków drogowych.
srodkow ochrony stad są wspierane kwotą około 850’000 franków rocznie. Jednak głównie owczarze z Valais opłają się psom ochrony stad. Przyznają, że zapewniają one skuteczną ochronę, ale z ekonomicznego punktu widzenia są nieprzydatne. Poza tym stądo trzeba by dodatkowo zabezpieczyć płotem elektrycznym, co z kolei wiąże się z (niedotowaną) pracą.
W wielu rejonach zbyt liczne owce wypierają Dzikie zwierzęta do mniej optymalnych siedlisk. Wpływ wypasu owiec na erozję gleby i utratę gruntu wciąż budzi kontrowersyjne dyskusje. Są obszary, gdzie wskutek niewłaściwego chowu owiec, zniszczenia od deptania oraz nadmiernego lub niedostatecznego użytkowania roślinności powstają większe szkody niż na stokach narciarskich.
Dlaczego przy chwiejnych finansach i zapale do oszczędzania politycy nie uczyniliby celem swojego zaangażowania ukrócenia dotacyjnego deszczu dla nadmiernej hodowli owiec?
Gdyby łowiectwo, m.in. na koziorożca, kozicę itp., było zakazane, odpowiednie populacje dbałyby o to, by hale alpejskie nie zarastały krzewami, a można by zaoszczędzić miliony w płatnościach bezpośrednich i dotacjach wypłacanych hodowcom owiec z hobby. Każdy szwajcarski podatnik (czy tego chce ze względów etycznych, czy nie) dopłaca około 100 franków rocznie do owcy przeznaczonej dla rzeźnika, co oznacza 40–45 milionów franków rocznie.
Także branża turystyczna mogłaby wznieść się na niespodziewane wyżyny, gdyby turyści znów mogli zobaczyć dzikie zwierzęta do fotografowania.
Dzikie zwierzęta zasługują na naukowo oparty Zarządzanie dzikimi zwierzętami, a nie na łowiectwo. Dzięki milionom zaoszczędzonym na dotacjach do owiec można by to wreszcie trwale wdrożyć, łącznie z immunokontracepcją.
Jeśli istoty żywe muszą być zabijane przez myśliwych trofeowych, aby opanować finanse, to w kantonie Valais i w kraju dzieje się coś skrajnie złego.
Powiązane dossier i artykuły:
- Dossier: Koziorożec w Szwajcarii
- Dossier: łowiectwo trofeowe
- Dossier: Wilk w Europie
- Dossier: Ochrona stad w Szwajcarii
- Dossier: Model straznikow przyrody
- Dossier: Kozica w Szwajcarii
- Dossier: turystyka łowiectwa rekreacyjnego
- Przykladowy tekst: Zakaz importu trofeow myśliwskich
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W naszych Dossiers dotyczące krytyki łowiectwa rekreacyjnego gromadzimy sprawdzone fakty, analizy i raporty tła. Co na ten temat mówią badania, pokazuje Łowiectwo w faktach: stan badań.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →