Trzej myśliwi rekreacyjni znalezieni martwi

W trudno dostępnych lasach Montagnareale w prowincji Messyna w środę, 28.1.2026 r., odnaleziono bezwładne ciała trzech mężczyzn, których ciała – mimo posiadanego wyposażenia myśliwskiego – były pokryte licznymi ranami postrzałowymi.

Mężczyźni, w wieku 25, 44 i 82 lat, wyruszyli rano na łowiectwo rekreacyjne na dziki i nie wrócili. Znajomy, który nie mógł się z nimi skontaktować, zaalarmował później numer alarmowy 112, po czym na miejscu zjawili się karabinierzy i prokuratura, którzy odnaleźli trzy ciała.

Nietypowe w tym znalezisku jest ułożenie ciał: leżały one rozmieszczone w promieniu około stu metrów, a wszystkie wyglądały na zabite strzałami.

Miejsce znalezienia, Monti Nebrodi, należy do największych chronionych obszarów leśnych południowej Italii, bogatego we florę i faunę, i regularnie przyciąga myśliwych rekreacyjnych. Jednocześnie region ten w przeszłości był naznaczony także innymi problemami: podczas błyskawicznych akcji przeciwko nielegalnemu łowiectwu zatrzymano kilka grup myśliwych, u których skonfiskowano broń i amunicję, co wskazuje na słabo kontrolowaną kulturę łowiecką.

Śledczy z prokuratury w Patti, kierowani przez Angelo Vittorio Cavallo, prowadzą obecnie intensywne dochodzenie. Oficjalnie wszystkie hipotezy są jeszcze brane pod uwagę: od tragicznego wypadku na polowaniu poprzez możliwe przestępstwo popełnione przez osoby trzecie, aż do tzw. podwójnego zabójstwa z następującym po nim samobójstwem jednego z uczestników. Do tej pory na miejscu znaleziono tylko jedną broń, co rodzi pytania co do przebiegu wydarzeń.

Z perspektywy krytycznej wobec łowiectwa ten incydent to coś więcej niż kolejny raport o tragicznym zdarzeniu: trzech ludzi, uprawiających aktywność rekreacyjną, w ramach której świadomie noszą śmiercionośną broń w terenie, ginie w niejasnych okolicznościach od ran postrzałowych. Sytuacja ta rodzi systemowe pytania dotyczące szkolenia i kultury bezpieczeństwa w łowiectwie rekreacyjnym. Jak solidne są przepisy dotyczące bezpiecznego obchodzenia się z bronią palną w lesie? Jak często myśliwi rekreacyjni są faktycznie szkoleni w zakresie zarządzania ryzykiem i postępowania w sytuacjach awaryjnych? I dlaczego to ryzyko, które dotyczy nie tylko dzikich zwierząt, ale i ludzkiego życia, jest w społeczeństwie w dużej mierze akceptowane i normalizowane?

Już na wczesnym etapie śledztwa mnożą się przesłanki, że klasyczna wersja o „prostym wypadku” niekoniecznie musi być jedynym wyjaśnieniem. Niektóre źródła wspominają o hipotezach sięgających od wzajemnej przemocy w zespole myśliwych po pomyłkę z działalnością przestępczą, choć władze jak dotąd nie potwierdziły żadnych powiązań z przestępczością zorganizowaną.

Ten przypadek wpisuje się w szereg zdarzeń, w których polowania rekreacyjne zakończyły się poważnymi lub śmiertelnymi konsekwencjami. We Włoszech i innych krajach europejskich podobne incydenty są zgłaszane wielokrotnie, co podsyca krytykę wobec regulacji, kontroli i społecznej legitymacji łowiectwa rekreacyjnego. Krytycy domagają się surowszych szkoleń, regularnych kontroli bezpieczeństwa oraz otwartej debaty na temat odpowiedzialności związanej z noszeniem broni palnej w trudnym, nieprzejrzystym terenie.

Spojrzenie na niedawną przeszłość pokazuje, że wyjazdy myśliwskie wielokrotnie kończyły się śmiercią: na Sardynii w ostatnim sezonie zginęło co najmniej dwóch młodych mężczyzn podczas wyjazdu na polowanie w wyniku przypadkowych strzałów, gdy jeden trafił drugiego z broni myśliwskiej.

Karabinierzy w najbliższych dniach opublikują dalsze szczegóły dotyczące przyczyny śmierci. Do tego czasu przypadek ten pozostaje ponurym przykładem potencjalnie śmiertelnego ryzyka związanego z praktyką rekreacyjną, jaką jest łowiectwo rekreacyjne - ryzyka, które dotyczy nie tylko zwierząt, ale i samych myśliwych rekreacyjnych.