Solura: myśliwi rekreacyjni mają móc uczestniczyć w urzędowych odstrzałach zwierząt chronionych

Rada Rządowa kantonu Solura zatwierdziła 10 listopada 2026 r. częściowo znowelizowane rozporządzenie łowieckie. Wraz z dostosowanym kantonalnym prawem łowieckim ma ono wejść w życie 1 lutego 2027 r., z zastrzeżeniem prawa weta Rady Kantonalnej. Według Komunikat prasowy kantonu zasady zrównoważonego rozwoju i ochrony zwierząt będą dzięki temu silniej uwzględniane w łowiectwie rekreacyjnym. Jednocześnie osoby uprawnione do polowania będą mogły w przyszłości być angażowane w odstrzały gatunków chronionych zarządzane przez władze.

Co reguluje nowe rozporządzenie

Powodem jest znowelizowane federalne prawo łowieckie, które Rada Federalna wprowadziła w życie 1 lutego 2025 r. wraz z federalnym rozporządzeniem łowieckim. Rada Kantonalna Solury uchwaliła częściową nowelizację kantonalnego prawa łowieckiego już we wrześniu 2024 r., wówczas wejście w życie planowano jeszcze na początek 2025 r. (Solura: Ustawa łowiecka zezwala na środki przeciwko bobrom). Wraz z rozporządzeniem dostępny jest teraz cały pakiet. Najważniejsze punkty według kantonu:

• Odstrzały gatunków chronionych, takich jak wilk i bóbr, zarządzane przez władze, kanton przeprowadza bezpośrednio na podstawie prawa federalnego. Na poziomie kantonalnym uzupełniono jedynie możliwość angażowania w nie osób uprawnionych do polowania.
• Prawo federalne zakazuje w przyszłości amunicji kulowej zawierającej ołów od kalibru 6 mm, zakaz wchodzi w życie po okresie przejściowym 1 stycznia 2030 r., zgodnie z sprawozdaniem wyjaśniającym Konfederacji. Ponadto stosowanie tłumików dźwięku zostaje dopuszczone na gruncie prawa łowieckiego.
• Kanton ma zapewnić przepuszczalność krajobrazu dla dzikich zwierząt, w szczególności w korytarzach ekologicznych o znaczeniu ponadregionalnym.
• Uregulowano zapobieganie szkodom wyrządzanym przez gatunki chronione oraz ich rekompensowanie. W przypadku bobra przewidziano nowo także zapobieganie szkodom w urządzeniach infrastrukturalnych.
• Zrównoważony rozwój i ochrona zwierząt mają zostać uwzględnione w planowaniu łowieckim, w poszukiwaniu postrzelonej zwierzyny oraz w dobijaniu rannych dzikich zwierząt.
• Zakaz polowań w nocy wynikający z prawa federalnego zostaje wdrożony, kanton może przewidzieć wyjątki.
• W przypadku ratowania sarnich koźląt za pomocą dronów kanton wyznacza osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje.

Osoby uprawnione do polowania przy odstrzałach zarządzanych przez władze

W przypadku odstrzałów wilka, bobra i innych chronionych zwierząt nieludzkich zarządzanych przez władze kantonalne uzupełnienie polega na tym, że można zaangażować osoby uprawnione do polowania. Podczas rewizji ustawy w 2024 roku Rada Kantonu zdecydowała 54 głosami do 37, że kanton może zobowiązać koła łowieckie do takich odstrzałów. Rozporządzenie wdraża teraz tę linię.

W ten sposób prywatni myśliwi rekreacyjni mogą zostać włączeni w wykonywanie odstrzałów chronionych zwierząt zarządzonych przez władze. Czy i w jaki sposób otrzymają za to wynagrodzenie, komunikat prasowy nie podaje. Przykład finansowego ukształtowania takich akcji dostarcza Ticino: tamtejsi myśliwi rekreacyjni otrzymują w kantonalnym programie dotyczącym wilków ryczałt na start, wynagrodzenie godzinowe oraz 500 franków za każdego zabitego wilka (Ticino – polowanie 2026/27 w skrócie). Nie wiadomo, aby Solura planowała taki model.

Zakaz polowań w nocy i jego wyjątki

Zakaz polowań w nocy wynikający z prawa federalnego obowiązuje w odniesieniu do polowań w lesie i zawiera już wyjątek dla zimowego polowania na stanowisku przy przejściach na drapieżniki łowne, takie jak lis, borsuk i kuna. Aby zapobiegać szkodom wyrządzanym przez dzikie zwierzęta, kantony mogą dopuścić dalsze wyjątki, według sprawozdaniem wyjaśniającym Konfederacji na przykład dla celowych odstrzałów dzików lub innych parzystokopytnych. Jakie konkretnie rozwiązanie przyjęła Solura, komunikat prasowy nie wyjaśnia. Dla oceny faktycznej ochrony decydujące są zatem treść rozporządzenia i warunki takich wyjątków.

Władze federalne uzasadniają zakaz polowań w nocy ograniczeniem niepokojenia: dzikie zwierzęta mają móc nocą korzystać z otwartych przestrzeni w lesie do żerowania, nie będąc przy tym ścigane. Jak można sformułować konsekwentną ochronę zmierzchu i nocy, pokazuje wzorcowy tekst „Żadnego łowiectwa rekreacyjnego o zmierzchu i w nocy”.

Ochrona zwierząt wymaga weryfikowalnych danych

Prawo federalne wymaga, aby przy planowaniu polowań, poszukiwaniu postrzałków i dobijaniu zwierząt uwzględniać zrównoważony charakter działań i ochronę zwierząt. Komunikat prasowy nie podaje na ten temat ani wskaźników, ani procedur kontrolnych, na przykład dotyczących liczby postrzelonych zwierząt innych niż ludzie czy czasu trwania poszukiwań postrzałków. To, czy zapowiadane silniejsze uwzględnienie ochrony zwierząt rzeczywiście cokolwiek zmieni, należy oceniać na podstawie czytelnych wytycznych i publicznie weryfikowalnych danych z egzekwowania przepisów.

O tym, jak dotąd wygląda przejrzystość w łowiectwie kantonu Solura, pokazuje inny przykład: w przypadku polowań na lisy Urząd ds. Lasów, Łowiectwa i Rybołówstwa nie rejestruje systematycznie – jak wynika z udostępnionych akt – przypadków konfliktów, szkód łowieckich ani chorób, a na pytania IG Wild beim Wild z decyzji właściwej radczyni rządowej świadomie nie odpowiedziano (Polowanie na lisy w Solurze: brak kontroli skuteczności, świadomy brak odpowiedzi).

Komentarz: Kto kontroluje kontrolujących?

Nowe rozporządzenie zawiera punkty, których nie należy bagatelizować. Narzucony przez Konfederację zakaz stosowania amunicji kulowej zawierającej ołów od kalibru 6 mm chroni ptaki drapieżne i ludzi, a to, że w akcie znalazły się korytarze dla dzikich zwierząt i ratowanie młodych saren, jest słuszne.

Angażowanie myśliwych rekreacyjnych do odstrzału gatunków chronionych wskazuje jednak w przeciwnym kierunku. Zdaniem IG Wild beim Wild takie interwencje, które prawo federalne dopuszcza wyłącznie pod określonymi warunkami ustawowymi, powinny być wykonywane wyłącznie przez profesjonalną i podlegającą kontroli służbę strażników przyrody, a nie przez ludzi, którzy zabijanie traktują jako hobby. Rada Kantonalna może wnieść weto wobec rozporządzenia. Powinna przynajmniej zażądać, aby Rada Rządowa ujawniła, jakie wyjątki od zakazu polowań nocnych obowiązują i według jakich kryteriów zamierza mierzyć obiecaną ochronę zwierząt.