Obrończyni zagrożonych gatunków zmarła w wieku 20 lat

Ryś iberyjski, który dostarczył genów dla około 900 dzikich kotów, zmarł niedawno w Hiszpanii w wieku 20 lat.

Ryś iberyjski jest najbardziej zagrożonym kotem na świecie. Niewiele osób widziało rysie iberyjskie na wolności. Jest to nie tylko jeden z najrzadszych, ale też jeden z najtrudniejszych do znalezienia gatunków kotów na świecie, żyjący w niektórych z najdzikszych i najbardziej odległych regionów Hiszpanii.

Aura, samica rysia iberyjskiego, która przyczyniła się do uratowania swojego gatunku przed wyginięciem i której geny wciąż obecne są w ponad 900 pstrokatych, o pęczkach na uszach kotach, zmarła w rekordowym wieku 20 lat w południowej Hiszpanii.

W 2002 roku, kiedy Aura urodziła się w Parku Narodowym Doñana w Andaluzji, na Półwyspie pozostało tylko 94 rysie iberyjskie. Te dzikie zwierzęta były na granicy wyginięcia w wyniku wieloletniego łowiectwa rekreacyjnego, znacznego spadku populacji królików spowodowanego krwotoczną chorobą królików i myksomatozą, a także ingerencją człowieka.

Dziś, dzięki trwającemu programowi rozmnażania i ochrony, żyje ponownie ponad 1 9300 takich rysi.

Dynastia licząca 14 kociąt

Kiedy Aura została schwytana i włączona do przełomowego programu ochrony ex situ rysia iberyjskiego, miała zaledwie trzy tygodnie i ważyła tylko 702 g. Aura odegrała kluczową rolę w odwróceniu spadku liczebności rysia. W ciągu swoich 20 lat życia urodziła 14 młodych, stając się założycielką imponującej dynastii.

Antonio Rivas, kierujący stacją hodowlaną El Acebuche w Huelva, powiedział, że gatunek był zagrożony wyginięciem, gdy Aura się urodziła. Aura żyła w andaluzyjskiej prowincji Huelva.

Rivas dodał, że w momencie śmierci Aury, 20 lat później, istniało 14 ośrodków populacyjnych i 1 365 dzikich zwierząt. «Wykonała wspaniałą pracę i pozostawiła po sobie niesamowite dziedzictwo».

Choć decyzja o zabraniu młodych rysi z ich naturalnego środowiska i hodowaniu ich w niewoli nie była łatwa, to – jak kontynuował – zdecydowanie się opłaciła.

Aura, opryskliwa rysica

Rivas wspomina, że Aura była nieco opryskliwa, ponieważ musiała rywalizować z Saliegą, inną samicą rysia, która zasłynęła jako pierwsza rysica z miotem w niewoli.

Aura była nieco bardziej opryskliwa i agresywna niż Saliega, gdy kilka lat później miała swój pierwszy miot. Mimo to Aura była wspaniałym zwierzęciem, które doskonale opiekowało się swoim potomstwem.

Rivas twierdził, że Aura zawsze otwarcie mówiła o swoich preferencjach dotyczących porodu i odrzucała spersonalizowane legowiska ośrodka.

Opryskliwa rysica, jak twierdzi Rivas, wolała rodzić na wolnym powietrzu. Potrzebowała spokoju i możliwości odczuwania porannego chłodu i ciepła. Kiedy raz rodziła, lało jak z cebra i zespół musiał postawić zadaszenie z troski o miot. „Miała silną osobowość i była niezwykle wymagająca. Mimo to była fantastyczna.”

Ryś iberyjski jako ambasador na emeryturze

Aura była najdłużej żyjącym znanym rysiem iberyjskim, gdy zmarła w wieku 20 lat i 6 miesięcy. Na wolności koty te dożywają zwykle około 15 lat.

Według Rivasa rysicę przeniesiono w miejsce, gdzie publiczność może ją zobaczyć i obserwować oraz dowiedzieć się czegoś o rysiach i znaczeniu ochrony dziką zwierzyną i obszarów naturalnych, gdy w 2018 roku rysica przestała rodzić młode.

W ostatnich latach życia cieszyła się emeryturą jako ambasadorka. Do końca angażowała się na rzecz ochrony rysia iberyjskiego, jak podaje The Guardian. Historia Aury pokazuje, że ochrona gatunków jest możliwa bez łowiectwa rekreacyjnego jest możliwa.