Przemysł futrzarski wyjątkowo szkodliwy dla środowiska

Wpływ na środowisko produkcji futra z norek, lisów i jenotów znacznie przewyższa wpływ innych materiałów stosowanych w przemyśle modowym, w tym bawełny, a nawet poliestru i akrylu, które są również używane do produkcji sztucznego futra.

Wynika to z nowego raportu ekspertów ds. emisji CO2 z firmy doradczej Foodsteps. Raport pokazuje, że twierdzenie PR-owe przemysłu futrzarskiego, jakoby futro było „najbardziej przyjaznym dla środowiska materiałem, jaki istnieje”, jest fałszywym greenwashingiem i wprowadza w błąd konsumentów oraz sprzedawców detalicznych.

Według badania futro wykazuje w porównaniu z innymi materiałami najwyższe emisje gazów cieplarnianych na kilogram, do których należą dwutlenek węgla, metan i podtlenek azotu. Ślad węglowy jednego kilograma futra z norek jest 31 razy wyższy niż w przypadku bawełny i 25 razy wyższy niż w przypadku poliestru. Także pod względem zużycia wody wszystkie trzy rodzaje futer zwierzęcych wypadają najgorzej spośród badanych materiałów: 104 razy wyższe niż akryl, 91 razy wyższe niż poliester i pięciokrotnie wyższe niż bawełna. Dodatki futrzane, takie jak futrzane obszycia kapturów kurtek oraz pompony na czapkach i butach, również mają wyższą cenę ekologiczną niż ich odpowiedniki z akrylu. Badanie szacuje na przykład, że pompon z futra jenota na czapce ma niemal 20-krotnie wyższy ślad węglowy niż jego odpowiednik z akrylu.

Rocznie na świecie wykorzystuje się około 100 milionów zwierząt do produkcji futer, przy czym tylko w Europie w 2021 roku na fermach futrzarskich wychowano i zabito około 10 milionów norek, lisów i jenotów. Raport wykazuje, że wprowadzenie ogólnoeuropejskiego zakazu chowu zwierząt na futra pozwoliłoby zaoszczędzić prawie 300’000 ton ekwiwalentu CO2, co odpowiada rocznej emisji dwutlenku węgla około 44’000 obywateli UE. Ponadto ograniczyłoby to zanieczyszczenie wody o około 3’700 ton oraz emisje do powietrza o 11’800 ton.zwierząt na fermach futrzarskich produkują ponadto ogromne ilości odchodów szkodliwych dla środowiska. Wytwarzanie ich futer wymaga też olbrzymich ilości wody, soli oraz koktajlu chemikaliów, takich jak chrom i formaldehyd – substancji sklasyfikowanych jako toksyczne karcynogeny – aby zapobiec ich rozkładowi, do którego naturalnie dochodzi w przypadku martwej skóry i włosów.

Ta nowa analiza ujawnia prawdę i kładzie kres twierdzeniom przemysłu futrzarskiego o jego przyjazności dla środowiska. Przedstawianie futra jako bardziej ekologicznego niż sztuczne futro jest metodą greenwashingu, lecz konsumenci nie powinni dać się zwieść. Jeśli spojrzeć na wpływ na środowisko, przemysł futrzarski jest ogromnym źródłem zanieczyszczeń, znacznie przewyższającym śad ekologiczny materiałów takich jak bawełna czy akryl. Futro z norek na przykład ma śad węglowy 7 razy większy niż wołowina i 34 razy większy niż mięso kurczaka. Wobec faktu, że ta branża zagraża naszemu środowisku i poddaje zwierzęta okrutnym warunkom, UE musi koniecznie zareagować na 1,5 miliona podpisów zebranych w ramach silnej Europejskiej Inicjatywy Obywatelskiej na rzecz Europy bez futra.

Dr Joanna Swabe, dyrektor do spraw publicznych w Humane Society International/Europe

Martin Häusling, rzecznik do spraw polityki rolnej EFA/Zielonych w Parlamencie Europejskim i członek Komisji Ochrony Środowiska, otrzymał raport z wyprzedzeniem i komentuje: „Ten raport podkreśla, że chów zwierząt na futra powinien zostać zakazany w Europie. Do zbędnych cierpień zwierząt wynikających ze złych warunków utrzymania dochodzą, jak się okazuje, poważne skutki środowiskowe, o których dotychczas prawie się nie mówiło. Ten raport powinien zostać wzięty na uwagę – chów zwierząt na futra nie ma już miejsca w dzisiejszej Europie.”

Szacuje się, że przemysł mody odpowiada za od dwóch do ośmiu procent światowej emisji CO2 i jest jednym z głównych źródeł zanieczyszczenia wody. Ograniczenie śladu ekologicznego branży modowej ma zatem kluczowe znaczenie dla wypełnienia międzynarodowych zobowiązań w zakresie ochrony klimatu. Ekolodzy uważają, że ten nowy raport dostarcza przekonujących dowodów na to, że nieproporcjonalnie duży ślad ekologiczny światowego handlu futrami powinien zostać zlikwidowany, między innymi poprzez zakaz importu i sprzedaży futer w UE.

Szybkie fakty z raportu:

• Ślad węglowy 1 kg futra z norki (309,91 kg ekwiwalentu CO2) jest 31 razy wyższy niż w przypadku bawełny, 26 razy wyższy niż w przypadku akrylu i 25 razy wyższy niż w przypadku poliestru. Futro szopa pracza i lisa również ma wysoki ślad węglowy, który jest około 23 razy bardziej szkodliwy dla klimatu niż bawełna i 18 razy bardziej szkodliwy niż poliester.
• Futro z norki powoduje 271 razy wyższe emisje do powietrza niż akryl, 215 razy wyższe niż bawełna i 150 razy wyższe niż poliester. Futra lisa i szopa pracza powodują emisje do powietrza, które są około 104 razy wyższe niż w przypadku akrylu, 83 razy wyższe niż w przypadku bawełny i 57 razy wyższe niż w przypadku poliestru.
• Na wyprodukowanie jednego kilograma futra potrzeba niemal 30’000 litrów wody. Średnie zużycie wody dla tych trzech rodzajów futer jest 104 razy wyższe niż w przypadku akrylu, 91 razy wyższe niż w przypadku poliestru i pięciokrotnie wyższe niż w przypadku bawełny.
• Produkcja wszystkich trzech rodzajów futer ma druzgocący wpływ na zanieczyszczenie wody; futro z norki powoduje niemal 400 razy większe zanieczyszczenie wody na kilogram niż poliester, a średnio wszystkie trzy rodzaje futer są 100 razy bardziej zanieczyszczające wodę niż bawełna i 75 razy bardziej niż akryl.

HSI zakłada, że wraz z rosnącą dostępnością innowacyjnych, biopochodnych materiałów nowej generacji, w tym sztucznego futra z surowców roślinnych, materiały wolne od cierpienia zwierząt stają się coraz bardziej przyjazne dla środowiska. Instytut Sztucznego Futra w Paryżu zainicjował mapę drogową innowacyjnych sposobów produkcji sztucznego futra o nazwie SMARTFUR, opartą na zasadach gospodarki o obiegu zamkniętym. We wrześniu 2019 roku Stella McCartney wraz z firmą DuPont, we współpracy z ECOPEL, wprowadziła na rynek KOBA® Fur Free Fur – pierwsze na świecie w pełni podlegające recyklingowi sztuczne futro wykonane z surowców roślinnych i poliestru z recyklingu. Następnie założyciele Ashwariya Lahariya i Martin Stübler wprowadzili na rynek produkt BioFluff – pierwsze na świecie futro na bazie roślinnej.

Raport opiera się na danych publikowanych przez francuski koncern luksusowej mody Kering w ramach jego bilansu środowiskowego, aby wspierać większe ukierunkowanie branży modowej na zrównoważony rozwój. Raport analizuje wpływ materiałów w całym łańcuchu dostaw, w tym w zakresie produkcji surowców, przetwarzania, wytwarzania, montażu i eksploatacji, aż po handel detaliczny. Choć ta standardowa analiza cyklu życia stosowana w branży modowej nie uwzględnia etapu utylizacji na koniec cyklu życia produktu, HSI/Europe zwraca uwagę, że wszystkie ubrania w branży modowej mogą trafić na wysypisko śmieci, a artykuły ze zwierzęcym futrem nie są tu wyjątkiem.

Dr Swabe dodaje: „Wszystkie produkty mają w pewnym stopniu ślad węglowy, ale nowy raport HSI pokazuje, że produkcja futer stanowi znacznie poważniejsze obciążenie dla środowiska. Prawdopodobieństwo, że kurtki z futrzanymi wykończeniami, czapki z pomponami i inne artykuły mody jednorazowego użytku trafią na wysypisko śmieci, jest tak samo wysokie jak w przypadku sztucznego futra. Prawda jest taka, że intensywna hodowla milionów zwierząt futerkowych oraz przetwarzanie ich skór za pomocą chemikaliów nigdy nie może zostać uznane za naturalne czy zrównoważone”.

Szybkie fakty na temat rezygnacji z futra:

• Większość czołowych światowych projektantów wprowadziła politykę wolną od futra, w tym wszystkie sześć marek modowych należących do Kering – Saint Laurent, Brioni, Gucci, Alexander McQueen, Balenciaga i Bottega Veneta – a także marki takie jak Valentino, Prada, Armani, Versace, Michael Kors, Jimmy Choo, DKNY, Burberry i Chanel.
• Europejska inicjatywa obywatelska, pod którą zebrano ponad 1,5 miliona podpisów, pokazuje, że obywatele UE zdecydowanie wzywają Komisję Europejską do zakazania hodowli zwierząt futerkowych oraz zabronienia sprzedaży produktów futrzarskich na rynku europejskim.
• Hodowla zwierząt futerkowych jest już zakazana w wielu krajach UE, w tym w Austrii, Belgii, Bośni i Hercegowinie, Czechach, Chorwacji, Estonii, Francji, Irlandii, Włoszech, na Łotwie, w Luksemburgu, Macedonii, na Malcie, w Holandii, Norwegii, Serbii, na Słowacji i w Słowenii. Litwa, Polska i Rumunia rozważają obecnie wprowadzenie zakazu hodowli zwierząt futerkowych.
• W Stanach Zjednoczonych stan Kalifornia zakazał sprzedaży futer w 2019 roku. W sumie 13 amerykańskich miast wprowadziło zakaz sprzedaży futer, a Izrael był pierwszym krajem na świecie, który zakazał sprzedaży futer w 2021 roku.
• Na ponad 480 fermach norek w 12 krajach, w tym we Włoszech, Polsce, Szwecji i Danii, wykryto norki zakażone COVID-19, a Światowa Organizacja Zdrowia uznała potencjalne ryzyko zoonotycznego rozprzestrzeniania się choroby na fermach futerkowych. W październiku 2022 roku wybuch wysoce zjadliwej grypy ptaków (H5N1) na fermie norek w Hiszpanii skłonił wpływowych wirusologów do nazwania tego „sygnałem ostrzegawczym” i wezwania do natychmiastowego zaprzestania tej praktyki.