Polowanie parforce we Francji: jeleń utonął, 19-latek ciężko ranny

W sobotę 31 października 2026 roku w lesie Amboise (Indre-et-Loire) jeleń gnany przez psy utonął w stawie na prywatnej posesji. We wtorek 3 listopada w Saint-Laurent-Médoc w departamencie Żyronda 19-letni uczestnik polowania parforce został ciężko ranny przez poroże jelenia.

Amboise: jeleń ucieka do stawu i tonie

Estelle Chalon i jej mąż Christophe siedzieli w sobotę wraz z teściami i dziećmi przy rodzinnym obiedzie w swojej posiadłości „Terre de Lumière”, gdy usłyszeli sforę. „Co najmniej 20 minut przed dramatem” – powiedziała Chalon stacji ICI (dawniej France Bleu). Potem jeleń przebiegł tuż przed nimi, a za nim około trzydziestu psów. Według La Nouvelle République przebiegł przez teren posesji, okrążył wiatę i około godziny 14 dotarł do stawu, oddalonego o około 15 metrów od drzwi wejściowych. Sfora wpadła za nim do wody.

Jeden z członków ekipy gwizdał, aby odwołać psy, „ale było za późno” – powiedziała Chalon. „Jeleń jest martwy, utonął, a psy na nim.” W rozmowie z La Nouvelle République opisała, że po czterech godzinach pościgu zwierzę było wyczerpane. Następnie uczestnicy polowania poprosili o pozwolenie na wyciągnięcie zwłok ze stawu. Jeden z nich powiedział: „Przykro mi, będą państwo w traumie.” W rozmowie z ICI Chalon dodała: „Zobaczyłam na profilu na Instagramie, że świętowali tego jelenia.”

Chalon sfilmowała scenę i 3 listopada opublikowała nagranie z komentarzem: „Zwierzę na terenie prywatnym musi zostać ułaskawione”. W rozmowie z ICI powtórzyła: „Ten jeleń powinien był zostać ułaskawiony”. Dziennik La Nouvelle République zatytułował artykuł słowami rodziny „Niczego nie żądaliśmy”. Właściciele mówią o śmierci, której należało zapobiec. Według gazety przedstawiciele weneri powołują się na wcześniejsze zezwolenie.

Co nakazuje rozporządzenie z 2019 roku

Od 2019 roku francuskie rozporządzenie nakazuje, aby zwierzę osaczone podczas polowania na dwornie w pobliżu budynków mieszkalnych i przylegających do nich ogrodów prywatnych było co do zasady oszczędzone. To samo dotyczy okolic stref handlowych, biur i obiektów przyjmujących publiczność. Kierownictwo polowania musi jak najszybciej odwołać psy i nie dopuścić, by ktokolwiek zbliżał się do zwierzęcia. Jeśli nie uda się zażegnać sytuacji, należy powiadomić właściwe organy. Mogą one zarządzić uśpienie przez weterynarza lub, jeśli to niemożliwe, zabicie zwierzęcia.

Chalon podkreśla, że jej posiadłość jest jednocześnie domem rodziny i miejscem, w którym prowadzi kursy w naturze. Dlaczego śmierci jelenia nie zapobiegnięto mimo przepisu chroniącego zwierzęta i czy odpowiedzialni naruszyli swoje obowiązki, nie sposób ostatecznie ocenić na podstawie dostępnych doniesień. Chalon podjęła tymczasem kroki wraz z organizacją ochrony zwierząt ASPAS, aby jej pięciohektarowa posiadłość została uznana za rezerwat dla dzikich zwierząt.

Żyronda: jeleń ciężko ranił młodego uczestnika

Trzy dni później polowanie na dwornie w Médoc zakończyło się ciężko rannym uczestnikiem. Jak donoszą Midi Libre, La Dépêche i Sud Ouest, 19-letni uczestnik został w Saint-Laurent-Médoc trafiony porożem jelenia. Doznał ciężkich obrażeń płuc. Według Midi Libre nie ma zagrożenia życia.

Komentarz: Zwyczaj, który cierpienie zwierząt czyni elementem inscenizacji

Dokładny przebieg zdarzeń w Żyrondzie nie jest jeszcze wyjaśniony. Incydent pokazuje jednak, że ściganie dzikiego zwierzęcia może być niebezpieczne także dla uczestników. Jeleń osaczony przez sforę broni się tym, co mu pozostało.

W polowaniu parforsowym pościg za dzikim zwierzęciem staje się rytuałem uwarunkowanym tradycją. Z perspektywy ochrony zwierząt nasuwa się kluczowe pytanie: dlaczego w ogóle narzuca się nieludzkiemu zwierzęciu taką nagonkę? Amboise pokazuje, jak szybko granice posesji, domy mieszkalne i nakaz ułaskawienia stają się rzeczą drugorzędną, gdy psy i jeźdźcy raz ruszą z miejsca. Jeśli taka śmierć jest potem, jak opisuje Chalon, świętowana w mediach społecznościowych, wiele mówi to o samoocenie łowiectwa rekreacyjnego.

Wild beim Wild od dawna informuje o przemocy towarzyszącej polowaniom parforsowym. W lesie Orléans zaatakowano filmujących aktywistów i aktywistki, a sąd potwierdził prawo do filmowania nagonek. To właśnie te nagrania ujawniają to, co w przeciwnym razie pozostałoby ukryte w lesie. Także film z Amboise jest takim dowodem.

W Niemczech federalne prawo łowieckie wyraźnie zakazuje nagonki na zwierzynę (§ 19 ust. 1 pkt 13). Francja trzyma się jej nadal. Oba incydenty pokazują, jaką cenę płacą za to nieludzkie zwierzęta, mieszkańcy, a nawet sami uczestnicy.