Parforcejacht in Frankrijk: hert verdrinkt, 19-jarige zwaargewond

Op zaterdag 31 oktober 2026 is in het bos van Amboise (Indre-et-Loire) een door honden opgejaagd hert verdronken in de vijver van een privéterrein. Op dinsdag 3 november werd in Saint-Laurent-Médoc in de Gironde een 19-jarige deelnemer aan een parforcejacht zwaargewond door het gewei van een hert.

Amboise: hert vlucht in een vijver en verdrinkt

Estelle Chalon en haar man Christophe zaten zaterdag met de schoonouders en de kinderen aan een familiemaaltijd op hun domein «Terre de Lumière», toen ze de meute hoorden. «Minstens 20 minuten voor het drama», zei Chalon tegen de zender ICI (voorheen France Bleu). Daarna liep het hert recht voor hen langs, gevolgd door zo'n dertig honden. Volgens La Nouvelle République stak het het terrein over, liep om een afdak heen en bereikte rond 14 uur de vijver, zo'n 15 meter van de voordeur. De meute volgde het het water in.

Een lid van de equipage floot om de honden terug te roepen, «maar het was te laat», aldus Chalon. «Het hert is dood, verdronken, de honden bovenop hem.» Tegenover La Nouvelle République vertelde ze dat het dier na vier uur achtervolging uitgeput was. Daarna vroegen de jachtdeelnemers toestemming om het kadaver uit de vijver te halen. Een van hen zei: «Het spijt me, u zult getraumatiseerd zijn.» Tegenover ICI voegde Chalon eraan toe: «Ik zag op het Instagram-account dat ze het hert hebben gevierd.»

Chalon filmde het tafereel en publiceerde de video op 3 november met de opmerking: «Een dier op privéterrein moet gratie krijgen.» Tegenover ICI herhaalde ze: «Deze hert had gespaard moeten worden.» La Nouvelle République kopte met de uitspraak van de familie «Wij hebben niets gevraagd». De eigenaren spreken van een dood die voorkomen had moeten worden. De Veneurs beroepen zich volgens de krant op een eerdere toestemming.

Wat de verordening van 2019 voorschrijft

Sinds 2019 schrijft een Franse verordening voor dat een bij de parforcejacht gestelde wild dier in de buurt van woonhuizen en aangrenzende privétuinen in principe gespaard moet worden. Hetzelfde geldt in de buurt van bedrijventerreinen, kantoren en voorzieningen die publiek ontvangen. De jachtleiding moet de honden zo snel mogelijk terugroepen en voorkomen dat iemand het dier benadert. Lukt het niet om de situatie te ontladen, dan moeten de bevoegde autoriteiten worden ingeschakeld. Die kunnen een verdoving door een dierenarts of, als dat niet mogelijk is, een dodelijke afmaking laten uitvoeren.

Chalon benadrukt dat haar terrein beide is: woonplaats van het gezin en een plek waar ze cursussen in de natuur geeft. Waarom de dood van het hert ondanks de beschermende voorschriften niet is voorkomen en of de verantwoordelijken hun plichten hebben geschonden, valt op basis van de beschikbare berichten niet definitief te beoordelen. Chalon heeft inmiddels bij de dierenwelzijnsorganisatie ASPAS stappen ondernomen om haar vijf hectare grote terrein tot wilddierenrefugium te laten uitroepen.

Gironde: hert verwondt jonge deelnemer ernstig

Drie dagen later eindigde een parforcejacht in de Médoc met een zwaargewonde. Zoals Midi Libre, La Dépêche en Sud Ouest melden, werd een 19-jarige deelnemer in Saint-Laurent-Médoc geraakt door het gewei van een hert. Hij liep ernstige longverwondingen op. Volgens Midi Libre is er geen levensgevaar.

Commentaar: een gebruik dat dierenleed tot spektakel maakt

Het precieze verloop in de Gironde is nog onduidelijk. Het voorval laat echter zien dat het achtervolgen van een wild dier ook voor de deelnemers gevaarlijk kan worden. Een hert dat door een meute wordt gestelld, verdedigt zich met wat hem rest.

Bij de parforcejacht wordt de achtervolging van een wild dier een ritueel dat aan traditie gebonden is. Vanuit het oogpunt van dierenwelzijn staat daarbij één cruciale vraag centraal: waarom wordt een niet-menselijk dier deze hetze eigenlijk aangedaan? Amboise laat zien hoe snel perceelgrenzen, woonhuizen en het gebod om gratie te verlenen ondergeschikt worden zodra honden en ruiters eenmaal in beweging zijn. Wordt zo'n dood daarna, zoals Chalon beschrijft, op sociale media gevierd, dan zegt dat veel over het zelfbeeld van deze recreatieve jacht.

Wild beim Wild bericht al lang over het geweld rond de parforcejacht. In het bos van Orléans werden filmende activisten aangevallen, en een rechtbank heeft het recht bevestigd om hetzejachten te filmen. Juist deze opnames maken zichtbaar wat anders in het bos verborgen zou blijven. Ook de video uit Amboise is zo'n bewijs.

In Duitsland verbiedt de Bundesjagdgesetz (federale jachtwet) de hetzejacht op wild uitdrukkelijk (§ 19 lid 1 nr. 13). Frankrijk houdt eraan vast. De twee incidenten laten zien welke prijs niet-menselijke dieren, omwonenden en zelfs de deelnemers daarvoor betalen.