26.10.2026, 11:26

Zoeken

Wilde dieren

Rosse grutto: 13.560 km non-stop en in Frankrijk bejaagbaar

Een jonge vogel vloog elf dagen zonder pauze van Alaska naar Tasmanië. In Frankrijk staat de soort desondanks op de jachtlijst.

Redactie Wild beim Wild · 26 oktober 2026

Op 13 oktober 2022 begon in Alaska een ongeveer vijf maanden oude jonge vogel aan zijn eerste trek. Elf dagen en een uur later landde de jonge rosse grutto met satellietzender nummer 234684 in Ansons Bay in het oosten van Tasmanië. Daartussen lagen ongeveer 13.560 kilometer boven de Stille Oceaan, zonder landing, zonder voedsel, zonder pauze. Eilanden als Nieuw-Caledonië en Vanuatu overvloog ze zonder te stoppen.

Guinness World Records erkende de vlucht als de langste gedocumenteerde non-stop trek van een vogel. Het vorige record, eveneens van een rosse grutto, werd met meer dan 350 kilometer overtroffen. Over de recordvlucht van vogel 4BBRW in 2020 had Wild beim Wild destijds bericht.

De helft van het lichaamsgewicht verbrand

Normaal gesproken trekken de rosse grutto's uit Alaska naar Nieuw-Zeeland. De jonge vogel week echter af en bereikte Tasmanië. Volgens Eric Woehler van BirdLife Tasmania heeft hij tijdens de vlucht waarschijnlijk de helft van zijn lichaamsgewicht of meer verloren.

Zulke prestaties zijn alleen mogelijk omdat de niet-menselijke dieren vóór vertrek op voedselrijke gebieden enorme vetreserves aanleggen en onderweg afhankelijk zijn van intacte rustgebieden. Juist deze rustgebieden verdwijnen. Op de terugweg naar het noorden is de Gele Zee tussen China en Korea de belangrijkste tussenstop. Daar gaan wadplaten verloren door dijken en landwinning.

Een potentieel bedreigde soort

De Internationale Unie voor Natuurbehoud IUCN voert de rosse grutto op als «gevoelig» (Near Threatened), de wereldwijde populatie neemt af. In Nieuw-Zeeland daalde het aantal overwinterende vogels van meer dan 100.000 eind jaren tachtig tot ongeveer 67.500 in 2018. Australië stuurt de twee ondersoorten die daar en in Nieuw-Zeeland overwinteren sinds 2024 in als ernstig bedreigd.

Ook door Europa trekken rosse grutto's. De vogels uit Scandinavië en Siberië rusten in de Waddenzee en overwinteren aan de kusten van West-Europa en West-Afrika. In Zwitserland is de soort een zeldzame gast.

In Frankrijk vrijgegeven voor afschot

Ondanks afnemende aantallen is de rosse grutto, in het Frans «barge rousse», in Frankrijk nog steeds jachtbaar. Hij staat op de nationale lijst van jachtbaar watergevogelte (Arrêté van 26 juni 1987). In het kustgebied mogen recreatieve jagers in het seizoen 2026/27 al vanaf 1 augustus op hem schieten, dus midden in de trekperiode. Alleen de verwante grutto («barge à queue noire») is uitgezonderd; voor deze soort geldt sinds 2008 een jachtmoratorium.

Een vogel die in één vlucht een derde van de omtrek van de aarde aflegt en daarbij de helft van zijn lichaamsgewicht verbrandt, kan zich geen extra verliezen veroorloven. Elke neergeschoten rosse grutto ontbreekt aan een populatie die toch al krimpt. Dat Frankrijk een mogelijk bedreigde soort nog steeds als vrijetijdsprooi aanmerkt, laat zien hoezeer de lobby van de recreatieve jacht het vogelbeschermingsbeleid afremt. Zelfs bij de vogelvangst met netten en vallen moest de Raad van State de regering meermaals een halt toeroepen (Frankrijk beperkt vogeljacht verder).

Hoe slecht het in het algemeen gesteld is met trekkende diersoorten, laat het VN-rapport over trekkende diersoorten zien. Meer over de wilde dieren.

Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers over recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Wilde dieren hebben een stem nodig

Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →