Mrówki zabijają zainfekowanych członków kolonii

Według naukowców kolonie mrówek wykazują w tym sposobie zwalczania chorób duże podobieństwo do układu odpornościowego, który chroni organizm kręgowców.

Jeśli mrówka zetknie się na przykład z chorobotwórczym grzybem Metarhizium, staje się zagrożeniem dla całej kolonii. Zakażenie wśród mrówek żyjących w tak bliskim sąsiedztwie mogłoby oznaczać wyginięcie kolonii, jeśli nie uda się powstrzymać choroby.

Czyszczenie i pielęgnacja jako pierwsza linia obrony

Badacze wykazali już wcześniej, że mrówki gatunku inwazyjnego Lasius neglectus intensywnie czyszczą i pielęgnują członków kolonii, gdy na ich ciałach znajdują się chorobotwórcze zarodniki grzybów. Dzięki temu zmniejszają ryzyko, że grzyb przeniknie do organizmu i zakazi zwierzę. Jeśli jednak grzyba nie da się zwalczyć w tradycyjny sposób, pozostaje tylko jedno wyjście. W przypadku zakażonego czerwia odpowiedź na rzeczywiste zakażenie grzybem jest bardziej radykalna: w serii eksperymentów badacze odkryli, że mrówki zabijają nieruchome poczwarki, aby przerwać cykl życiowy patogenu, tak by nie mógł się dalej rozprzestrzeniać.

Wczesna interwencja chroni kolonię

Mrówki działają selektywnie. Dzięki chemicznym sygnałom choroby wykrywają osobniki, które są już śmiertelnie zakażone, i eliminują je. «Członkowie kolonii potrafią wyczuć chorych współtowarzyszy już we wczesnej fazie zakażenia i ich izolować. Następnie przeprowadzają coś, co nazywamy „destrukcyjną dezynfekcją": zabijają grzyba wraz z chorym zwierzęciem, aby zapobiec temu, że patogen stanie się zaraźliwy i rozprzestrzeni się na towarzyszy z gniazda», mówi kierowniczka badań w IST, Sylvia Cremer. Ten sposób postępowania ma wiele analogii z układem odpornościowym kręgowców. Więcej o fascynujących dziką zwierzyną oraz Edukacja na stronie wildbeimwild.com.