Śmiertelny strzał podczas łowiectwa rekreacyjnego: skazano mieszkańca Vaud

Osiemdziesięciolatek uczestniczył wraz z sześcioma innymi osobami w łowiectwie rekreacyjnym na dziki.

Gdy zwierzyna skryła się na porośniętym zaroślami wzniesieniu, wszedł na ten wierzchołek. Aby spłoszyć dziki i odciągnąć je od swojej suki, oddał dwa strzały w kierunku ziemi.

Jeden z pocisków nie utknął jednak w ziemi. Trafił śmiertelnie w głowę towarzysza znajdującego się poniżej wzniesienia. Dla tego mężczyzny wszelka pomoc przyszła za późno.

Wyrok i sytuacja prawna w Szwajcarii

Sąd w Yverdon uznał myśliwego rekreacyjnego za winnego nieumyślnego spowodowania śmierci, karalnego na podstawie artykułu 117 Szwajcarskiego Kodeksu Karnego, i wymierzył mu karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu. Zawieszenie oznacza: kara zostanie wykonana tylko wtedy, gdy skazany dopuści się ponownego przewinienia w okresie próby.

Kanton Vaud zna system polowania na podstawie patentu (patentjagd). W odróżnieniu od systemu rewirowego, obowiązującego w niektórych kantonach niemieckojęzycznej Szwajcarii, każda osoba posiadająca kantonalny patent może tu polować na całym terytorium kantonu, bez przywiązania do stałego rewiru czy trwałej odpowiedzialności za jego zagospodarowanie. Decydujące znaczenie mają federalne prawo łowieckie (JSG), kantonalne ustawodawstwo łowieckie oraz ustawa o ochronie zwierząt (TSchG).

Nie tragiczny przypadek odosobniony, lecz powtarzający się wzorzec

Lobby łowiectwa rekreacyjnego chętnie przedstawia takie przypadki jako nieuniknione ryzyko szczątkowe odpowiedzialnie uprawianego hobby. Liczby mówią jednak co innego. Od momentu rozpoczęcia rejestrowania danych przez Szwajcarską Placówkę ds. Zapobiegania Wypadkom w 2000 roku, w Szwajcarii w związku z łowiectwem rekreacyjnym zginęło ponad 100 osób. Z czysto matematycznego punktu widzenia wypadek na polowaniu zdarza się co 29 godzin, a mniej więcej co trzy i pół miesiąca ginie w nim człowiek.

Analizy danych ubezpieczeń wypadkowych za lata 2016–2020 wykazują około 300 uznanych wypadków rocznie, z kosztami w wysokości około 3,6 miliona franków rocznie. Kluczowe jest to, czego ta statystyka nie obejmuje: dotyczy ona wyłącznie osób pracujących, objętych obowiązkowym ubezpieczeniem wypadkowym. Emerytowani myśliwi rekreacyjni są w niej całkowicie pominięci, mimo że stanowią znaczną część uzbrojonych osób przebywających w terenie. Skazany strzelec miał sam ponad 80 lat – profil, który w oficjalnych statystykach w ogóle się nie pojawia. Jak duża jest w rzeczywistości ta liczba nieujawnionych przypadków, pokazuje nasze dossier dotyczące wypadków na polowaniach w Szwajcarii a także statystyki śmiertelnych wypadków łowieckich.

Model genewski pokazuje, że można inaczej

Kanton Genewa zniósł łowiectwo rekreacyjne już w 1974 roku. Regulację populacji dzikich zwierząt przejęli tam zatrudnieni przez państwo, wyszkoleni strażnicy przyrody. Śmiertelne wypadki postrzałowe wśród myśliwych rekreacyjnych, takie jak ten obecny w Gros-de-Vaud, w tym systemie po prostu nie są możliwe, ponieważ żadna duża grupa uzbrojonych strzelców rekreacyjnych nie porusza się już po terenie. W kantonie Vaud odpowiednia inicjatywa nie powiodła się w 1977 roku. Model genewski nie jest więc wyjątkiem niemożliwym do przeniesienia gdzie indziej, lecz sprawdzonym od ponad pięćdziesięciu lat dowodem na to, że profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami funkcjonuje bez śmiertelnego ryzyka szczątkowego dla ludzi.

Dopóki dziesiątki tysięcy uzbrojonych myśliwych rekreacyjnych strzela w gęsto użytkowanym krajobrazie, kolejny przypadek śmiertelny pozostaje nie kwestią tego, czy się wydarzy, lecz kiedy.

Dalsze dossier

• Ile wypadków na polowaniach zdarza się w Szwajcarii?
• statystyki śmiertelnych wypadków łowieckich
• Ofiary łowiectwa w Europie: zabici, ranni i kontynent bez statystyk
• Wypadki myśliwskie i przestępstwa myśliwych hobbystów