Śmiertelny strzał podczas polowania hobbystycznego: skazany mieszkaniec kantonu Vaud

Osiemdziesięciolatek wraz z sześcioma innymi osobami brał udział w hobbystycznym polowaniu na dziki.

Gdy zwierzyna ukryła się na porośniętym zaroślami wzniesieniu, wszedł na ten pagórek. Aby spłoszyć dziki i utrzymać je z dala od swojej suki, oddał dwa strzały w kierunku ziemi.

Jeden ze strzałów nie utkwił jednak w ziemi. Pocisk śmiertelnie ugodził w głowę towarzysza, który znajdował się poniżej wzniesienia. Dla mężczyzny każda pomoc przyszła zbyt późno.

Wyrok i szwajcarski stan prawny

Sąd w Yverdon uznał myśliwego hobbystycznego za winnego nieumyślnego spowodowania śmierci, karalnego na podstawie artykułu 117 szwajcarskiego kodeksu karnego, i wymierzył dziesięć miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu. Zawieszenie oznacza, że kara zostanie wykonana tylko wtedy, gdy skazany dopuści się ponownie czegoś nagannego w okresie próby.

Kanton Vaud zna polowanie na licencję. W przeciwieństwie do polowania rewirowego, które obowiązuje w niektórych kantonach niemieckojęzycznej Szwajcarii, tutaj każda osoba posiadająca kantonalną licencję może polować na całym obszarze kantonu, bez przypisania do stałego rewiru czy trwałej odpowiedzialności za hodowlę zwierzyny. Decydujące znaczenie mają federalna ustawa łowiecka (JSG), kantonalne prawodawstwo łowieckie oraz ustawa o ochronie zwierząt (TSchG).

Nie tragiczny pojedynczy przypadek, lecz pewien wzorzec

Myśliwi hobbystyczni chętnie przedstawiają takie przypadki jako nieuniknione ryzyko resztkowe odpowiedzialnego zajęcia w czasie wolnym. Liczby mówią jednak coś innego. Od początku prowadzenia ewidencji przez Biuro ds. Zapobiegania Wypadkom w roku 2000 w Szwajcarii ponad 100 osób straciło życie w związku z polowaniem hobbystycznym. Czysto rachunkowo wypadek łowiecki zdarza się co 29 godzin, a mniej więcej co trzy i pół miesiąca ginie przy tym człowiek.

Analizy danych z ubezpieczeń wypadkowych za lata 2016–2020 wykazują około 300 uznanych wypadków o rocznych kosztach wynoszących około 3,6 miliona franków. Decydujące jest to, czego ta statystyka nie obejmuje: uwzględnia ona wyłącznie osoby pracujące, objęte obowiązkowym ubezpieczeniem wypadkowym. Emerytowani hobbyści-myśliwi w ogóle się w niej nie pojawiają, choć stanowią dużą część uzbrojonych osób w terenie. Skazany w tej sprawie strzelec sam miał ponad 80 lat — to profil, który w oficjalnych danych w ogóle nie występuje. Jak duża jest naprawdę ta liczba nieujawnionych przypadków, pokazują nasze dossier dotyczące wypadków myśliwskich w Szwajcarii oraz statystyka śmiertelnych wypadków myśliwskich.

Model genewski pokazuje, że można inaczej

Kanton Genewa zniósł polowania hobbystyczne już w 1974 roku. Regulację populacji dzikich zwierząt przejmują tam zatrudnieni, wyszkoleni strażnicy i strażniczki łowieccy państwa. Śmiertelne wypadki postrzałowe wśród hobbystów-myśliwych, jak ten obecnie w Gros-de-Vaud, są w tym systemie po prostu niemożliwe, ponieważ w terenie nie porusza się już duża grupa uzbrojonych strzelców-amatorów. W kantonie Vaud odpowiednia inicjatywa upadła w 1977 roku. Model genewski nie jest więc nieprzenoszalnym przypadkiem szczególnym, lecz sprawdzonym od ponad pięćdziesięciu lat dowodem na to, że profesjonalne zarządzanie dziką zwierzyną funkcjonuje bez śmiertelnego ryzyka resztkowego dla ludzi.

Dopóki dziesiątki tysięcy uzbrojonych hobbystów-myśliwych strzela w gęsto użytkowanym krajobrazie, kolejny przypadek śmiertelny pozostaje kwestią nie tego, czy, lecz kiedy.

Dalsze dossier

• Ile wypadków myśliwskich zdarza się w Szwajcarii?
• Statystyka śmiertelnych wypadków myśliwskich
• Ofiary polowań w Europie: zabici, ranni i kontynent bez statystyk
• Wypadki myśliwskie i przestępstwa hobbystów-myśliwych

Piosenka: «Spowiedź z ambony»