Dodelijk schot tijdens recreatieve jacht: inwoner van Vaud veroordeeld

De tachtigjarige was samen met zes andere personen op een recreatieve jacht op wildzwijnen.

Toen het wild zich verborg op een met struikgewas begroeide heuvel, klom hij naar de top. Om de wildzwijnen op te jagen en ze bij zijn teef vandaan te houden, loste hij twee schoten richting de grond.

Een van de schoten bleef echter niet in de grond steken. Het projectiel trof een jachtgenoot die zich onderaan de heuvel bevond, dodelijk aan het hoofd. Voor de man kwam elke hulp te laat.

Het vonnis en de Zwitserse rechtssituatie

De rechtbank in Yverdon sprak de recreatieve jager schuldig aan dood door schuld, strafbaar volgens artikel 117 van het Zwitserse Strafwetboek, en legde een voorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden op. Voorwaardelijk betekent: de straf wordt alleen uitgevoerd als de veroordeelde zich tijdens de proeftijd opnieuw iets ten schulde laat komen.

Het kanton Vaud kent de patentjacht. Anders dan bij de revierjacht, die in sommige Duitstalige Zwitserse kantons geldt, mag hier iedereen met een kantonaal patent in het hele kantonsgebied jagen, zonder gebonden te zijn aan een vast jachtgebied of een permanente beheerverantwoordelijkheid. Maatgevend zijn de federale jachtwet (JSG), de kantonale jachtwetgeving en de dierenbeschermingswet (TSchG).

Geen tragisch incident, maar een patroon

De lobby van de recreatieve jacht stelt dergelijke gevallen graag voor als een onvermijdelijk restrisico van een verantwoorde vrijetijdsbesteding. De cijfers spreken een andere taal. Sinds het begin van de registratie door het Adviesbureau voor Ongevallenpreventie in het jaar 2000 zijn in Zwitserland meer dan 100 mensen in de context van de recreatieve jacht om het leven gekomen. Puur rekenkundig vindt er elke 29 uur een jachtongeval plaats, en ongeveer elke drieënhalve maand sterft daarbij een mens.

Analyses van de ongevallenverzekeringsgegevens voor de jaren 2016 tot en met 2020 tellen ongeveer 300 erkende ongevallen met jaarlijkse kosten van zo'n 3,6 miljoen Zwitserse frank. Doorslaggevend is wat deze statistiek niet omvat: ze bevat alleen verplicht ongevallenverzekerde werkenden. Gepensioneerde recreatieve jagers ontbreken volledig, hoewel zij een groot deel van de gewapende personen in het veld vormen. De hier veroordeelde schutter was zelf ouder dan 80 jaar, een profiel dat in de officiële cijfers helemaal niet voorkomt. Hoe groot dit cijfer in werkelijkheid is, laat ons dossier zien over de jachtongevallen in Zwitserland alsook de statistiek van dodelijke jachtongevallen.

Het Genèvemodel laat zien dat het anders kan

Het kanton Genève schafte de recreatieve jacht al in 1974 af. De regulering van de wildstand wordt daar overgenomen door in dienst zijnde, opgeleide wildbeheerders van de staat. Dodelijke schietongevallen onder recreatieve jagers, zoals nu in Gros-de-Vaud, zijn in dit systeem eenvoudigweg niet mogelijk, omdat er geen grote groep gewapende vrijetijdsschutters meer in het terrein actief is. In het kanton Vaud strandde een soortgelijk voorstel in 1977. Het Genèvemodel is daarmee geen niet-overdraagbaar uitzonderingsgeval, maar een al meer dan vijftig jaar beproefd bewijs dat professioneel wildbeheer functioneert zonder dodelijk restrisico voor mensen.

Zolang tienduizenden gewapende recreatieve jaagsters en recreatieve jagers in een dichtbevolkt landschap schieten, blijft het volgende dodelijke slachtoffer geen kwestie van óf, maar van wanneer.

Verdere dossiers

• Hoeveel jachtongevallen gebeuren er in Zwitserland?
• statistiek van dodelijke jachtongevallen
• Jachtslachtoffers in Europa: doden, gewonden en een continent zonder statistieken
• Jachtongevallen en misdrijven door recreatieve jagers