Ukryte koszty: ile naprawdę kosztuje mięso

Nowe włoskie badanie rzuca światło na rachunek w wysokości 36,6 miliarda euro za szkody środowiskowe i zdrowotne ponoszone przez konsumentów.

Nowy raport o ukrytych kosztach spożycia mięsa we Włoszech ujawnia skutki środowiskowe i zdrowotne, które spadają na całe społeczeństwo. Gdyby uwzględnić te ukryte koszty, kilogram wołowiny kosztowałby średnio o 19 euro więcej.

Pierwsze niezależne badanie prawdziwych kosztów

Koszty środowiskowe i zdrowotne związane z produkcją i spożyciem mięsa nie są wliczone w cenę zakupu. Cenę tych ukrytych kosztów płacą obywatelki i obywatele, a teraz po raz pierwszy zostały one naukowo oszacowane.

Organizacja LAV zleciła pierwsze niezależne badanie naukowe badania dotyczące kosztów środowiskowych i zdrowotnych spożycia mięsa we Włoszech, skupiając się na najczęściej spożywanych w kraju rodzajach mięsa: drobiu, wołowinie i wieprzowinie. Emisje powstające na wszystkich etapach – hodowli, uboju, przetwarzania, pakowania, dystrybucji, konsumpcji i zagospodarowania odpadów – zostały przeliczone na koszty ekonomiczne dla społeczeństwa za pomocą podejścia opartego na ocenie cyklu życia (LCA).

Ponad 18 milionów ton CO2 z wołowiny

Koszty środowiskowe ustalono, przypisując wartość pieniężną skutkom w 11 kategoriach środowiskowych, ocenionym za pomocą analizy cyklu życia. W ciągu roku same emisje związane z cyklem życia wołowiny wynoszą ponad 18 milionów ton ekwiwalentu CO2, co generuje ukryte roczne koszty w wysokości ponad 1 miliarda euro. Odpowiada to ilości gazów cieplarnianych emitowanych przez największe i najbardziej szkodliwe dla środowiska elektrownie węglowe w Europie.

Oprócz emisji gazów cieplarnianych występują także emisje cząstek stałych i gazów zakwaszających w oborach oraz emisje azotanów i pestycydów do gleby. Razem powodują one pośrednie koszty związane z uszkodzeniem ekosystemów, na przykład straty w rolnictwie spowodowane zakwaszeniem gleb oraz brakiem zapylaczy z powodu pestycydów.

350 000 utraconych lat życia rocznie

Te Koszty zdrowotne są szacowane w jednostkach DALY (Disability-Adjusted Life Year, czyli lata życia skorygowane niepełnosprawnością) i opierają się na średnim dziennym spożyciu we Włoszech. We Włoszech każdego roku z powodu spożycia mięsa traci się około 350 000 lat życia. Ryzyko obejmuje raka jelita grubego, cukrzycę typu 2 i udar mózgu, a jest to prawdopodobnie szacunek zachowawczy, ponieważ wykluczono szkody wynikające z innych chorób związanych ze spożyciem mięsa, takich jak oporność na antybiotyki czy choroby układu krążenia.

We Włoszech ukryte koszty środowiskowe i zdrowotne wynoszą rocznie 36,6 miliarda euro, przy czym średnie koszty rozkładają się niemal po równo między koszty środowiskowe (48 %) i zdrowotne (52 %).

W historycznym momencie, w którym po pandemii COVID-19 wzrosła uwaga poświęcana destrukcyjnemu potencjałowi produkcji pasz dla zwierząt, a liczne organy międzynarodowe ostrzegają, że konieczne jest pilne ograniczenie spożycia mięsa, wyniki tego badania muszą stać się dla decydentów politycznych faktem, którego nie sposób zignorować, także w kontekście realizacji celów zrównoważonego rozwoju Agendy 2030 i Porozumienia Paryskiego w sprawie klimatu.

Roberto Bennati, dyrektor generalny LAV

Rośliny strączkowe: 23 razy tańsze niż wołowina

Raport pokazuje, że spożycie mięsa we Włoszech jest nie do utrzymania, a taka sama sytuacja mogłaby z łatwością powtarzać się w innych państwach członkowskich. Istnieją jednak alternatywy: 1 kg kurczaka lub wieprzowiny generuje ośmiokrotnie wyższe koszty dla społeczeństwa niż taka sama ilość roślin strączkowych; 1 kg wołowiny – 23-krotnie wyższe.

Eurogroup for Animals i LAV uważają, że nadszedł czas, aby ujawnić ukryte koszty mięsa i podjąć działania wspierające spożycie białka pochodzenia roślinnego jako alternatywy dla białek zwierzęcych. Aby zmierzać w tym kierunku, ważne jest, aby jak najszybciej zlikwidować liczne dotacje, które wspierają hodowlę zwierząt na różnych etapach cyklu produkcyjnego.

Wyniki tego badania są niepokojące i musimy również wziąć pod uwagę cierpienie zwierząt, które powoduje przemysł mięsny. Zgodnie ze strategią „Od pola do stołu” UE ma ostatnią szansę, aby odejść od szkodliwych dla środowiska systemów intensywnej hodowli zwierząt i przejść do polityki żywnościowej, która obejmuje rzeczywiście humanitarną i zrównoważoną produkcję białka.

Reineke Hameleers, dyrektor generalna Eurogroup for Animals

Wartość dodana:

Badanie: Ukryty koszt spożycia mięsa we Włoszech