Bilten: hobbystyczni myśliwi strzelają sarny na obszarze chronionym

Wygląda na to, że kilku myśliwych rekreacyjnych nie przestrzegało tego zakazu w biały dzień i zostało na tym przyłapanych.

Przypadek z Bilten nie jest odosobnionym wydarzeniem. W Szwajcarii wciąż odnajduje się nielegalnie zabite dzikie zwierzęta, od sarn po kozice. Sprawcy działają najczęściej z pobudek trofeomanii, potrzeby zaimponowania innym lub czystej chciwości na przeżycie związane z polowaniem, bez żadnej odpowiedzialności. W regionie Sarganserland kłusownik niedawno zastrzelił jelenia, zabrał jego głowę jako trofeum, a resztę ciała pozostawił w lesie.

Takie przypadki często pozostają niewykryte lub są rzadko tematyzowane. Jednak dla poszkodowanych zwierząt kłusownictwo oznacza okrutną śmierć, a dla ochrony przyrody stanowi narastający problem.

Granice między legalnym łowiectwem a nielegalnym kłusownictwem bywają płynne. Oba systemy opierają się na tej samej idei: zwierzęta są zabijane, aby służyć ludzkim potrzebom, czy to jako trofea, źródło mięsa, czy sposób spędzania wolnego czasu.

Choć legalni myśliwi rekreacyjni często odcinają się od kłusowników, moralna sprzeczność pozostaje: śmierć dzikiego zwierzęcia jest celebrowana, wystawiana, preparowana, a nierzadko właśnie ten kult trofeów stanowi podłoże dla nielegalnych naśladowców.

Kłusownictwo jest w Szwajcarii oficjalnie ścigane jako wykroczenie wobec prawa łowieckiego. Jednak wskaźnik wykrywalności jest niski. Często brakuje świadków, dowodów lub śladów. A dopóki zwierzęta w powszechnym postrzeganiu traktowane są jako „populacja” lub „obiekty łowne”, moralny sprzeciw pozostaje umiarkowany.

Martwe sarny z Bilten są więc czymś więcej niż tylko ofiarami jednej osoby, symbolizują społeczeństwo, które współczuje zwierzętom tylko wtedy, gdy zostały zabite bezprawnie, a nie wtedy, gdy są systematycznie i najczęściej bez żadnego powodu, podstępnie i tchórzliwie zabijane podczas łowiectwa rekreacyjnego.

Według IG Wild beim Wild konieczne są coroczne badania medyczno-psychologiczne dla hobby myśliwych na wzór Holandii, a także górna granica wieku. Największa grupa wiekowa wśród myśliwych hobbystów to osoby powyżej 65. roku życia – tych, którzy borykają się z osłabieniem związanym z wiekiem, myśleniem, wzrokiem, koncentracją i czasem reakcji, a także z brakami w wykształceniu i treningu. Od 45. roku życia liczba wypadków wśród ludzi i zwierząt dramatycznie rośnie. Przerażające doniesienia o wypadkach na polowaniach i śmiertelnych przestępstwach z użyciem broni myśliwskiej pokazują: nadszedł najwyższy czas na zniesienie łowiectwa rekreacyjnego! Śmiercionośna broń palna nie powinna trafiać w ręce zniedołężniałych myśliwych hobbystów, którzy mogą jej używać całkowicie bez kontroli! Myśliwi hobbyści reprezentują wszystko, co jest nie tak z tym światem.

Myśliwy rekreacyjnyzy żyją specjesizmem. Specjesizm jest porównywalny z rasizmem i seksizmem, a to nie jest ani kultura, ani tradycja.

Zwłaszcza w przypadku hobby Łowiectwo kluczowe jest, aby przyglądać się sprawie bardzo dokładnie. Nigdzie indziej nie manipuluje się tak bardzo nieprawdami i fałszywymi informacjami. Przemoc i kłamstwa to dwie strony tego samego medalu.