Hobbystyczne polowanie to bankructwo

Drapieżniki nigdy nie wytrzebiły swoich ofiar

Relacja między drapieżnikami a ich ofiarami kształtowała się i sprawdzała naturalnie od zarania dziejów. Nie udokumentowano dotąd żadnego przypadku, w którym drapieżniki doprowadziłyby do wytrzebienia swoich ofiar. Przyczyną zagrożenia, a nawet wymierania populacji, nigdy nie były nasze rodzime drapieżniki, takie jak lisy, kuny, wilki, niedźwiedzie, rysie czy ptaki drapieżne, lecz zawsze ingerencja myśliwych rekreacyjnych w siedliska tych gatunków.

łowiectwo rekreacyjne ma długą tradycję znęcania się nad naszym krajobrazem kulturowym i jego niszczenia. Statystyki łowieckie mówią same za siebie. Polowanie zwykle nie oznacza mniej zwierzyny, lecz więcej narodzin. Łowiectwo rekreacyjne zawodzi jako metoda kontroli populacji.

Myśliwi rekreacyjni co roku pozostawiają po sobie i powodują szkody w rolnictwie i leśnictwie idące w miliony. Żądanie wielu organizacji ochrony zwierząt i organizacji ochrony przyrody wprowadzenia generalnego zakazu polowań dla myśliwych rekreacyjnych oraz wezwanie do profesjonalnego zarządzania dziką zwierzyną odpowiadają duchowi czasu.

Myśliwi rekreacyjni myślą jedno, mówią co innego, a robią to, co złe

Standardy w prawa łowieckiego są niewystarczające i okrutne wobec zwierząt od dziesięcioleci. Sterylizacja jest na przykład skuteczną i trwałą metodą rozwiązania problemu rzeczywistej nadpopulacji. W USA populacje saren i jeleni w niektórych obszarach reguluje się za pomocą szczepionki kontrolującej rozrodczość, poprzez Obrońcy praw zwierząt. W Europie dotyczy to dzików, a nawet w Afryce, w przypadku wielkich dziką zwierzyną żyjących na wolności, stosuje się immunokontracepcję.

Łowiectwo poniosło porażkę. Od dziesięcioleci myśliwi rekreacyjni próbują regulować populacje dzikich zwierząt, jednak do dziś nie udało im się tego osiągnąć w sposób cywilizowany. Dzikie zwierzęta pod jarzmem myśliwych rekreacyjnych praktycznie nie mają prawa do naturalnej śmiertelności ani do wyzdrowienia z choroby.

Myśliwi rekreacyjni są odpowiedzialni za liczne wypadki z udziałem dzikich zwierząt. Sarny i jelenie to zwykle zwierzęta prowadzące dzienny tryb życia. Dopiero presja łowiecka zapędza dzikie zwierzęta do lasów, gdzie się ukrywają, znajdując tam mniej pożywienia, co z kolei prowadzi do szkód od zgryzania.

Zniesienie łowiectwa rekreacyjnego bez negatywnych skutków

Zniesienie łowiectwa rekreacyjnego nie miałoby żadnych negatywnych skutków dla równowagi przyrody, różnorodności gatunkowej, sytuacji epidemiologicznej ani budżetów publicznych. Wręcz przeciwnie – pozwoliłoby to skutecznie zablokować niewiarygodne dręczenie zwierząt powodowane przez myśliwych rekreacyjnych. Zdaniem uznanych naukowców oraz na podstawie licznych przykładów, różnorodność gatunkowa i biologiczna rozwijałyby się znacznie lepiej bez łowiectwa.

Dodatkowym obciążeniem są niezliczone tony amunicji, które myśliwi rekreacyjni pozostawiają w przyrodzie – to czysty ekoterror. Ołów jest toksycznym metalem ciężkim. Ma on wyjątkowo negatywny wpływ na krwiobieg człowieka i może powodować ostre lub przewlekłe zatrucia.

Nie można bezsensownie wypowiadać wojny naturze i naszemu środowisku życia, niszczyć go i konsumować. Flora i fauna powinny zostać zwrócone ludziom i zwierzętom jako spokojna przestrzeń wypoczynku i wspólnego życia. model genewski pokazuje od 1974 roku, że jest to możliwe.