Gruźlica bydła: Szwajcarskie jelenie są wolne od choroby

Jelenie szlachetne w Szwajcarii i Księstwie Liechtensteinu są wolne od zakaźnej choroby, jaką jest gruźlica bydła.

Zgodnie z badaniem dotychczas podjęte środki zapobiegawcze przyniosły skutek.

Że środki bezpieczeństwa przeciwko gruźlicy bydła działają, pokazuje nowe badanie przeprowadzone na zlecenie Federalnego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności i Spraw Weterynaryjnych (BLV) oraz kantonu Gryzonia i Księstwa Liechtensteinu. Regulacja liczebności populacji jeleni szlachetnych, zakaz dokarmiania i bioasekuracja w hodowli zwierząt gospodarskich pozostają kluczowe – poinformował BLV.

Zagrożenie dla ludzi i zwierząt ze strony gruźlicy bydła

Od lat gruźlica bydła u zwierzyny płowej jest tematem w austriackich krajach związkowych Vorarlberg i Tyrol. Patogen występujący u dzikich zwierząt w Vorarlbergu stanowi zagrożenie dla ludzi i zwierząt – podano. Sporadycznie dochodziło tam do zakażeń u bydła.

Gruźlica to przewlekła bakteryjna choroba zakaźna, która atakuje ludzi i zwierzęta. Od lat patogen Mycobacterium caprae stwierdzany jest u Jeleń w rejonie alpejskim na pograniczu Niemiec i Austrii.

Choroba u zwierząt  

U bydła czas między zakażeniem a pojawieniem się pierwszych objawów choroby może wynosić od kilku miesięcy do kilku lat. W późnej fazie choroby gruźlica u bydła objawia się jako przewlekła choroba wyniszczająca z powiększonymi węzłami chłonnymi, napadami gorączki, spadkiem wydajności mlecznej i wychudzeniem. Objawy te mogą jednak występować także przy innych chorobach. Bez badań laboratoryjnych nie można ostatecznie postawić diagnozy gruźlicy bydła.

Dzikie zwierzęta (przede wszystkim jelenie, dziki i borsuki) mogą być tak zwanymi «rezerwuarami» patogenów gruźlicy. Oznacza to, że choroba może się częściowo niezauważona utrzymywać przez długi czas w populacjach żyjących na wolności i w ten sposób wielokrotnie prowadzić do zakażeń u bydła. Przeniesienie patogenów gruźlicy między dzikimi zwierzętami a bydłem jest możliwe w obu kierunkach – poprzez bezpośredni kontakt zwierząt lub zanieczyszczoną wodę czy paszę.

Co robić?  

Zwalczanie gruźlicy bydła to żmudny proces. Choroba często długo pozostaje nierozpoznana i nie można jej natychmiast i jednoznacznie zdiagnozować u żywego zwierzęcia.

Gruźlica jest chorobą zwierząt podlegającą zwalczaniu z urzędu, a tym samym obowiązkowi zgłaszania. Każdy, kto trzyma zwierzęta lub się nimi opiekuje, musi zgłaszać przypadki podejrzenia choroby lekarzowi weterynarii opiekującemu się stadem.

Dla nadzoru nad gruźlicą kluczowe znaczenie mają kontrole mięsa w rzeźniach. Kontrole te są uregulowane prawnie i przeprowadzają je kantonalne organy wykonawcze. Inspektor mięsa pobiera próbki od zwierząt wykazujących podejrzane objawy gruźlicy i zleca ich badanie w laboratorium.

Coraz intensywniej monitoruje się również rozprzestrzenianie się gruźlicy bydła wśród dzikich zwierząt na obszarach alpejskich. Zgodnie z ustawodawstwem dotyczącym chorób zwierząt myśliwi oraz strażnicy przyrody są zobowiązani do zgłaszania urzędowemu lekarzowi weterynarii podejrzanych zmian u dzikich zwierząt, wskazujących na gruźlicę.