Francja: polowania na zagrożone gatunki ptaków powinny zostać zakazane

We Francji w nadchodzącym sezonie łowieckim ma zostać dozwolony odstrzał 30’000 synogarlic i 6’000 kulików wielkich. NABU w otwartym liście do francuskiej minister środowiska Élisabeth Borne ostro krytykuje ten zamiar. «Nie może być tak, że ochrona silnie zagrożonych gatunków ptaków zostaje osłabiana», mówi dyrektor federalny NABU Leif Miller. «Francuski rząd najwyraźniej ugina się przed Lobby łowieckie, która poparła Emmanuela Macrona w kampanii wyborczej.»

Francuskie ministerstwo środowiska planuje ponadto ponownie zezwolić na polowania na rycyka. Polowania na ten gatunek mają co prawda początkowo pozostać zawieszone, ale tylko na rok, chociaż do odbudowy silnie zagrożonej populacji potrzeba co najmniej trzech lat.

«Szczególnie absurdalne jest to, że ministerstwo działa wbrew zaleceniom własnych ekspertów», mówi ekspert NABU ds. ochrony ptaków Eric Neuling. W marcu 2019 roku ministerstwo powołało zespół ekspertów, aby zbadać możliwość ponownego wprowadzenia polowań na synogarlice, kuliki wielkie i rycyki. Zespół doszedł do wniosku, że polowania na synogarlicę i kulika wielkiego w żadnym wypadku nie są zrównoważone, a limity odstrzału tych gatunków należy w związku z tym ustalić na zero. Bez względu na te ustalenia naukowe ministerstwo chce teraz mimo to zezwolić na polowania.

Synogarlica, kulik wielki i rycyk są w Niemczech zagrożone wyginięciem. «Ptaki nie znają granic: zwierzęta, którym we Francji grozi odstrzał, to częściowo ptaki lęgowe z Niemiec, które aktywnie u nas chronimy», mówi Neuling. «Z powodu masowej utraty siedlisk ich populacje są zagrożone. Dlatego w żadnym wypadku nie wolno dopuścić do polowań na nie.» Zamiar ten, jak mówi Neuling, jest niezgodny z unijną dyrektywą ptasią.

Synogarlica

Ponieważ populacja synogarlicy w Europie spadła od 1980 roku o 80 procent, gatunek ten jest klasyfikowany na liście IUCN jako „narażony na wyginięcie". Dlatego powołany zespół ekspertów zaleca tymczasowe moratorium na polowania na ten gatunek. Również międzynarodowy plan działań na rzecz synogarlicy na lata 2018–2028, który łączy najnowszy stan wiedzy z ponad 50 krajów, jednoznacznie pokazuje, że polowania na synogarlicę w Europie Zachodniej nie są zrównoważone dla jej populacji.

Rząd francuski jednak ignoruje oba te ustalenia, gdy ponownie zezwala na polowania. Dlatego opowiadamy się za zakazem polowań na synogarlicę we Francji oraz ustaleniem limitu odstrzału na poziomie zerowym, aby uratować ten gatunek.

Kulik wielki

Również populacja kulika wielkiego w Europie gwałtownie się zmniejszyła – o 43 procent od 1980 roku – i została zaliczona do kategorii „narażony na wyginięcie" na liście IUCN gatunków zagrożonych w Europie. Dlatego również tutaj zespół ekspertów opowiada się za zaprzestaniem polowań na ten zagrożony wyginięciem gatunek. Francja jest ponadto (zgodnie z międzynarodowym planem działań na rzecz ochrony europejskiej populacji kulika wielkiego) już od 2015 roku wezwana do wprowadzenia adaptacyjnego zarządzania tym zagrożonym gatunkiem. Jednak dotychczas Francja nie zastosowała się do tego wezwania.

Kulik wielki to ptak brodzący, który bardzo wrażliwie reaguje na polowania, ponieważ jest gatunkiem długowiecznym, późno osiągającym dojrzałość płciową i charakteryzującym się niską płodnością. Francja byłaby ostatnim krajem w Europie, w którym ten gatunek miałby ponownie zostać dopuszczony do odstrzału. Wiele krajów europejskich, z których pochodzi część francuskich zimujących ptaków, między innymi Niemcy, dokłada ogromnych starań, aby poprawić sukces lęgowy swoich populacji i powstrzymać zniszczenie lub pogarszanie się ich siedlisk. Wysiłki te zostaną teraz zaprzepaszczone.

Aby zapewnić przetrwanie kulika wielkiego, nie wolno na niego dłużej polować!

Rycyk

Ponieważ liczebność rycyka w Europie spadła od 1980 roku o 56 procent, wszystkie kraje leżące na jego szlaku migracyjnym zobowiązały się do zaprzestania polowań na ten gatunek. Zostało to zapisane w międzynarodowym planie działań na rzecz ochrony ptaków wodnych. Francuski rząd chce wprawdzie przedłużyć obowiązujące moratorium o rok, jednak to za mało, aby populacje tego silnie zagrożonego gatunku mogły się odbudować.

Dlatego opowiadamy się za przedłużeniem moratorium na 3 lata, aby nie zagrozić zachowaniu gatunku.