Amerykański trzmiel może zostać sklasyfikowany jako gatunek zagrożony

Populacja amerykańskiego trzmiela (Bombus pensylvanicus) zmniejszyła się w ciągu ostatnich 20 lat o 89%.

Klasyfikacja jako «gatunek zagrożony» może być bliska, jak podaje U.S. Fish and Wildlife Service.

Urząd przeprowadzi roczną weryfikację, po której gatunek może zostać objęty ochroną na podstawie Endangered Species Act (ESA), który zapewnia prawne ramy ochrony gatunków zagrożonych przed wyginięciem.

Ogłoszenie to jest reakcją na złożoną w sierpniu 2021 roku petycję Center for Biological Diversity (CBD) oraz grupy studentów prawa z Albany Law School, którzy opowiadają się za umieszczeniem gatunku na liście.

«Amerykański trzmiel był kiedyś najliczniejszym gatunkiem trzmiela w Ameryce Północnej, ale bez natychmiastowych działań na jego rzecz w ramach ESA będzie kontynuował swój alarmujący spadek w kierunku wyginięcia«, piszą autorzy petycji.

Według CBD spadek liczby trzmieli wynika z niszczenia siedlisk, chorób i stosowania pestycydów, zmian klimatu, utraty różnorodności genetycznej oraz konkurencji z pszczołami niewystępującymi naturalnie w tym regionie.Faktycznie stany z największym spadkiem populacji amerykańskiego trzmiela są tymi samymi, w których najbardziej wzrosło stosowanie pestycydów, w tym neonikotynoidowych insektycydów i fungicydów.

Badania wykazały, że chemiczne pestycydy takie jak neonikotynoidy, powszechnie rozpylane na terenach rolniczych, zakłócają naturalny system powrotu różnych pszczół do gniazda, czynią je bardziej podatnymi na pasożyty, takie jak roztocz Varroa (Varroa destructor), i zakłócają ich «taniec waflowy» – metoda komunikacji pszczół polegająca na potrząsaniu odwłokiem – mogą zostać zakłócone. Inne badanie, przeprowadzone na trzmielach ziemnych (Bombus terrestris), wykazało, że neonikotynoidy zaburzają naturalny rytm snu pszczół, co ogranicza ich możliwości żerowania w ciągu dnia i może utrudniać rozwój kolonii pszczelej.

Jeśli amerykańskie trzmiele zostaną objęte ochroną w ramach ESA, wykonawcy budowlani i rolnicy zabijający te owady mogliby zostać pociągnięci do odpowiedzialności prawnej – w tym do grzywien wynoszących nawet 13 000 dolarów za każde zabicie chronionego zwierzęcia.

«Skutki mogłyby być naprawdę znaczące«, powiedział Keith Hirokawa, profesor prawa środowiskowego w Albany Law School, w rozmowie z Bloomberg Law. «Dalekosiężnym rozwiązaniem byłaby fundamentalna zmiana sposobu, w jaki budujemy nasze gospodarstwa rolne«, aby chronić siedliska pszczół przed dalszymi szkodami.

Jeśli amerykański trzmiel zostałby wpisany na listę, byłby to trzeci gatunek z rodziny Apidae na kontynencie amerykańskim oficjalnie uznany za zagrożony – obok trzmiela rdzawoplamego (Bombus affinis) i prawdopodobnie wymarłego trzmiela Franklina (Bombus franklini), którego ostatni raz zaobserwowano w 2006 roku w Oregonie.