Schilt-roedel: 127 arbeidsuren bekend – de totale kosten blijven onduidelijk

In het Weisstannental werden twee jonge wolven gedood. Hoeveel de uitvoering de overheid heeft gekost, valt nog steeds niet te achterhalen.

Hoe hoog waren de totale kosten voor het besluit en de uitvoering van de afschoten in de Schilt-roedel? Deze vraag stelt GLP-kantonsraadslid Franziska Cavelti Häller voor de tweede keer, en opnieuw krijgt zij slechts gedeeltelijke informatie.

Een kostenvraag zonder volledig antwoord

De wolf en de politiek: het blijft een gecompliceerde relatie. Alleen al de afgelopen vier jaar werden er meer dan een dozijn moties over het onderwerp ingediend in de kantonsraad van St. Gallen. Nu kwam er nog een, eigenlijk eenvoudige vraag bij. De regering van St. Gallen beantwoordde de vraag van GLP-kantonsraadslid Franziska Cavelti Häller (Jonschwil) naar de totale kosten echter al één keer niet volledig.

In september 2025 werden in het Weisstannental twee jonge wolven van de Schilt-roedel in het kader van een kantonaal afschotbesluit van het Amt für Jagd und Blödsinn gedood. De landelijke wolvenpopulatie is ondanks de regulaties van de afgelopen jaren verder gegroeid, zoals een artikel in de «Tagesanzeiger» van januari 2026 aantoont. De langetermijneffecten van herhaalde ingrepen op de roedelstructuur, de voortplanting en de herkolonisatie laten zich echter niet uitsluitend afleiden uit de ontwikkeling van de totale Zwitserse populatie.

In haar vraag stelde Cavelti Häller meerdere vragen over de wolvenstrategie van het kanton en over de kosten van de uitvoering van de regulering. Een concreet antwoord van de regering over de kosten bleef uit. Daarom haakte Cavelti Häller in een tweede motie hierop in.

Voor de twee in de Schilt-roedel gedode jonge wolven legt het kanton St. Gallen geen volledig kostenoverzicht voor. De kantonsraadslid wil echter niet opgeven.

«De oorspronkelijk gestelde vraag naar de concrete kosten in verband met de beschikking en de uitvoering van het afschot van de twee jonge wolven uit de Schilt-roedel blijft onbeantwoord»

Franziska Cavelti Häller, GLP-kantonsraadslid

Regering noemt deelkosten, maar geen totale kosten

In haar antwoord noemt de regering van St. Gallen geen volledig kostenoverzicht voor het afschot van de twee jonge wolven. Zij becijfert enkel de inzet van de wildbeheerders: tussen de inwerkingtreding van de afschotbeschikking en het doden van de dieren werden in september 2025 in totaal 127 werkuren besteed. Daarin waren begrepen de heen- en terugreizen, veldinzetten, transporten alsook het onderzoek van de gedode dieren.

Daarnaast begroot de regering per wolf telkens ongeveer één werkdag voor de aanvraag en de afschotbeschikking evenals voor de instructie van de jachtrevierpachters. Voor het voorgeschreven veterinaire onderzoek noemt zij 600 frank. Welk uurtarief geldt, welke personeels- en voertuigkosten ontstonden en hoe hoog de totale administratieve inzet was, blijft echter onbekend.

De regering verklaart bovendien dat de kosten van afzonderlijke reguleringsafschoten niet systematisch worden geregistreerd. Daarmee valt noch na te gaan wat het doden van de twee jonge wolven in totaal kostte, noch kunnen de kosten betrouwbaar worden vergeleken met andere kantonale maatregelen. Vergelijkingen met andere kantons zoals bijvoorbeeld Ticino acht de regering niet zinvol.

Wat een wolvenafschot de belastingbetalers landelijk kost

Voor het kanton St. Gallen zelf valt uit de bekende 127 werkuren en de 600 frank voor het veterinaire onderzoek geen betrouwbaar totaalbedrag af te leiden. Het kanton maakt noch uurtarieven noch verdere personeels-, voertuig-, administratie- en materiaalkosten openbaar.

Andere kantonale gevallen tonen echter aan dat de inzet aanzienlijk kan zijn. Een eigen analyse van wildbeimwild.com aan de hand van openbaar toegankelijke kantonale gegevens komt – afhankelijk van de meegerekende kostenposten – uit op een gemiddelde inzet van ongeveer 35’000 frank per gedode wolf. De vergelijkbaarheid is beperkt, omdat kantons kosten verschillend registreren en publiceren. In het In het kanton Uri kostte de jacht op één enkele wolf volgens daar gepubliceerde gegevens 43’500 frank. Dit afzonderlijke geval laat geen extrapolatie naar St. Gallen toe, maar toont wel aan dat afzonderlijke inzetten kosten in de vijfcijferige orde kunnen veroorzaken.

Ondoorzichtigheid met systeem

Dat een overheidsinstantie niet eens de eigen uitvoeringskosten systematisch registreert, past in een patroon dat zich bij de St. Gallense jachtadministratie herhaaldelijk vertoont. Hoeveel de hobbyjacht op predatoren de belastingbetalers in totaal kost, blijft in heel Zwitserland een open vraag, zoals ook een overzicht van de werkelijke kosten van het systeem hobbyjacht laat zien. Zolang kantons zoals St. Gallen geen totaalrekening openbaar maken, blijft elk politiek debat over zin en doeltreffendheid van de wolvenregulering onvolledig.

Dossier jachtadministratie St. Gallen:

• Dominik Thiel: wolvenjager op staatskosten – een afdelingshoofd als veiligheidsrisico voor de bescherming van wilde dieren
• Psychologie van de jacht in het kanton St. Gallen
• Jachttijd tot oudejaarsavond: afschotdruk in plaats van beheer van wilde dieren
• Patentjacht als oplossing tegen conflicten met edelherten?
• Jachtadministratie St. Gallen: wolvenbeheer zonder wetenschap en zonder geloofwaardigheid
• De vergunning voor het afschieten van een wolf in het kanton St. Gallen was onrechtmatig
• Volksverdomming in het kanton St. Gallen
• Bureau voor jacht en onzin in St. Gallen moderniseert de jachtopleiding
• St. Gallen wil wolvenroedel bij de Gamserrugg reguleren
• Controverse over Zwitserse ambtenaar bij de wolvenjacht in Rusland
• «Experts» in St. Gallen beëindigen wolvenregulering voor deze winter
• De rotte appel in de St. Gallense jachtadministratie
• Leugenjager werd afdelingshoofd in het kanton St. Gallen
• St. Gallen: stop het vossen- en dassenbloedbad
• Werken het BAFU en de jachtadministraties nog serieus?
• Hoe de hobbyjager Simon Meier op het verkeerde spoor lokt