Jachtverbod Zwitserland: Een nieuwe verhouding tot de wildernis

Terwijl de samenleving zich steeds meer bewust wordt van dieren- en klimaatbescherming, houdt een klein deel van de bevolking vast aan een archaïsche hobby – het doden van wilde dieren uit traditie, vrijetijdsbesteding en gemak.

Maar steeds meer stemmen eisen: de natuur heeft geen hobbyjagers nodig, ze heeft bescherming tegen hen nodig.

Een land met een jachtverbod: het voorbeeld Genève

Sinds 1974 bestaat er in het kanton Genève een volledig jachtverbod. En in tegenstelling tot alle sombere voorspellingen van de jachtlobby is de natuur daar niet ingestort – ze bloeit. Wildpopulaties reguleren zichzelf grotendeels, conflicten met mensen zijn zeldzaam, en waar beheer nodig is, gebeurt dat wetenschappelijk onderbouwd, niet met het geweer van een hobbyjager.

Studies en waarnemingen uit Genève tonen aan dat het ecologisch evenwicht daar is verbeterd:

• Meer biodiversiteit in bos- en landbouwgebieden
• Gezonde populaties ree, wild zwijn en vos
• Minder wildongevallen en minder verstoring van de wilde dieren

Genève bewijst: afzien van jacht werkt. Zwitserland zou dit voorbeeld kunnen volgen – als het de politieke wil daartoe had.

De realiteit van de hobbyjacht

Momenteel zijn er ongeveer 30’000 hobbyjagers actief in Zwitserland. Zij schieten jaarlijks honderdduizenden wilde dieren – zogenaamd om «populaties te reguleren». Maar wetenschappelijk onderzoek toont al jaren aan:

• Jacht versterkt vaak overpopulaties in plaats van ze te voorkomen (door ingrepen in natuurlijke populatiedynamiek).
• Jacht verstoort diertrek, familieverbanden en natuurlijke selectie.
• Jacht verhoogt het risico op wildschade, omdat dieren onder stress nieuwe leefgebieden zoeken.

Daar komen ethische vragen bij: waarom mag in de 21e eeuw iemand dieren uit plezier of traditie kwellen, verwonden en doden, terwijl er allang alternatieven bestaan in het wildbeheer? Waarom worden vossen, marters, reeën of gaaien «gereguleerd», terwijl de natuur al miljoenen jaren zonder menselijke controle bestond?

Moderne wilddierecologie pleit tegen de hobbyjacht

De natuur reguleert zichzelf – als je haar de kans geeft. Predatoren zoals de wolf, de lynx en de vos vervullen in een functionerend ecosysteem de rol die de mens zich aanmatigt. Daar waar wolven, lynxen of vossen weer voorkomen, stabiliseren wildpopulaties zich op natuurlijke wijze.

De jacht daarentegen onderbreekt natuurlijke cycli:

• Ze ontneemt roedels hun meest ervaren dieren.
• Ze bevordert onnatuurlijke voortplantingscijfers door de «kunstmatige jachtdruk».
• Ze destabiliseert hele leefgemeenschappen.

Het resultaat: meer problemen, niet minder. Wetenschappelijke studies en praktijkvoorbeelden zoals Luxemburg of het Zwitserse Nationaal Park bevestigen dat wildpopulaties zonder jacht geenszins «exploderen». Integendeel: in beschermde gebieden waar niet wordt gejaagd, blijken stabielere, gezondere populaties.

Politiek en jachtlobby: het oude netwerk

De jacht is in Zwitserland politiek goed verankerd. Veel kantonale beleidsmakers en bosbeheerinstanties zijn historisch verbonden met de dierenkwelling. Deze nauwe band leidt ertoe dat objectieve wetenschappelijke inzichten worden genegeerd.

Toen in 2020 over de herziene jachtwet werd gestemd, bleek: de meerderheid van de bevolking wil meer bescherming voor wilde dieren, niet minder. Toch volgt de politiek nog steeds oude verhalen: «De mens moet reguleren» – een bewering die allang door de moderne ecologie is weerlegd.

Een jachtverbod is geen extreem – het is gezond verstand

Een landelijk jachtverbod in Zwitserland zou geen radicale stap zijn, maar een logische vooruitgang. Het betekent niet dat mensen de natuur aan zichzelf overlaten en wegkijken. Het betekent dat ingrepen alleen nog in echte uitzonderingsgevallen, wetenschappelijk onderbouwd en door vakmensen worden uitgevoerd – niet door hobbyisten.

Praktijkvoorbeelden tonen aan dat het werkt:

• In Genève is er al 50 jaar geen jachtgeweer van hobbyisten meer in het bos.
• In delen van Europa gelden seizoensgebonden of regionale jachtverboden met positieve effecten.
• In Europa pleiten meerdere dierenbeschermingsorganisaties voor een einde aan de hobbyjacht.

Zwitserland zou hier een voortrekkersrol kunnen vervullen – als het zich bevrijdt van achterhaalde mythes.

Toekomst zonder hobbyjacht – een realistisch scenario

Een jachtverbod zou:

• wilde dieren erkennen als voelende wezens, niet als hulpbronnen.
• conflicten ontmijnen, omdat wilde dieren minder schuw en agressief op mensen reageren.
• Ecosystemen stabiliseren, omdat natuurlijke roofdieren weer hun werk kunnen doen.
• Maatschappelijke rust brengen, omdat er minder dierenleed en wapens in het bos aanwezig zouden zijn.

De natuur heeft geen geweer nodig. Ze heeft respect, ruimte en rust nodig. Een jachtverbod in Zwitserland zou een teken van werkelijke beschaving zijn – een bekentenis tot ethiek, wetenschap en medeleven.

Wil Zwitserland een toekomstbestendig, diervriendelijk milieubeleid, of blijft het een kleine militante minderheid beschermen die uit traditie dieren kwelt en doodt?

Een jachtverbod is geen aanval op cultuur, maar een stap naar de toekomst. Het is tijd om de bossen weer over te laten aan degenen die er werkelijk leven – de wilde dieren.

HOBBYJAGER-RADAR

Op het spoor van verborgen dierenwelzijnsovertredingen, stroperij en/of criminaliteit? Meld ons verdachte gevallen! Help mee met de grote hobbyjager-radar.

> naar het formulier