Hobbyjager schiet op kwartel en raakt jogger in het gezicht

Op zondagochtend 14 juni 2026 jogde een 68-jarige man rond negen uur over een weg bij Rosa Vecchia, een wijk van San Vito al Tagliamento in de Noord-Italiaanse provincie Pordenone.

Het was zijn gebruikelijke ronde. Enkele meters naast het pad, op een als «Zona cinofila Sanvitese» aangeduid oefenterrein, trainde een 49-jarige hobbyjager zijn honden. Op het veld was een kwartel uitgezet, als levend doelwit voor de dressuur.

De hobbyjager loste een hagelschot op de vogel. Enkele van de hagelkorrels misten de kwartel en raakten de jogger aan arm en gezicht, een ervan vlak naast het rechteroog. Verplegers van de hulpdienst verzorgden de man ter plaatse en brachten hem vervolgens naar het ziekenhuis van Pordenone voor een oogheelkundig onderzoek. Levensgevaar was er niet, maar de verwonding aan het oog woog zwaar genoeg om blijvende schade niet uit te sluiten. De Carabinieri onderzoeken het verloop van de gebeurtenissen en gaan na of de veiligheidsvoorschriften van de hondenzone werden nageleefd.

Wat had de kwartel «misdaan»?

Niets. De kwartel trof geen schuld, had geen reden, geen vergrijp begaan. Zij was een levend rekwisiet, uitgezet zodat jachthonden het opsporen en apporteren konden oefenen. Haar dood was vanaf het begin ingecalculeerd. Dat bij het schot op haar een voorbijkomende mens bijna een oog verloor, is het logische gevolg van een praktijk waarbij met hagel in de nabijheid van openbare paden wordt geschoten.

Met twee maten meten

Stel je voor dat een particulier op zondagochtend in een druk recreatiegebied een hagelgeweer had afgevuurd en een jogger de lading naast het oog had gezet. Er zou een aanhouding zijn, een inbeslagname van het wapen, een aanklacht wegens gevaarlijke lichamelijke verwonding, vermoedelijk voorlopige hechtenis. Zou een politieagent in functie zo ongecontroleerd in de richting van een voorbijganger schieten, dan zou een tucht- en strafrechtelijke afhandeling buiten kijf staan.

Bij de hobbyjager geldt een andere maatstaf. Hier spreekt men van een «jachtongeval», is het wapen «rechtmatig verworven» en is het terrein «met borden aangeduid». Het onderzoek loopt uit op de aanklacht van nalatige lichamelijke letsel, en de ervaring uit het hele Duitstalige gebied toont aan dat dergelijke procedures zelden een merkbaar staartje hebben. Het schieten op levende dieren als vrijetijdsbesteding geniet een juridische en maatschappelijke beschermde ruimte die geen enkele andere gewapende omgang met vuurwapens kent.

Deze zaak is geen Italiaans bijzonder geval. In november 2025 werden in Grossefehn in Nedersaksen twee wandelaars geraakt door hagel van een drijfjacht. Eind november 2024 stierf in het Waadtlandse Oulens-sous-Echallens een 64-jarige hobbyjager door het schot van een collega. De lijst van gewonde en gedode onbetrokkenen, van wandelaars over fietsers tot kinderen, is lang en wordt jaar na jaar langer. Waar voor het plezier van hobbyjagers wordt geschoten, raken onvermijdelijk ook mensen in de vuurlinie.

De vraag is niet of dergelijke voorvallen «op zichzelf staande gevallen» zijn. De vraag is waarom een activiteit die regelmatig onbetrokkenen in gevaar brengt, nog steeds als een onschuldige hobby wordt behandeld, in plaats van als wat ze in de praktijk is: een berekend gevaar voor de samenleving.