Jacht in het DACH-gebied: traditie in een schemerig licht

Terwijl recreatieve jagers hun activiteit voorstellen als een onmisbare bijdrage aan de natuurbescherming, groeit in Zwitserland, Duitsland en Oostenrijk de kritiek: wrede methoden, dubieuze afschoten en de mythe van de “regulerende jacht” komen steeds sterker aan het wankelen.

Nauwelijks een praktijk verdeelt de samenleving zozeer als de recreatieve jacht. De voorstanders spreken van beheer, verantwoordelijkheid en traditie. Critici zien daarentegen dierenleed, ecologische scheefgroei en een hobby die zichzelf heeft overleefd.

Een blik in de drie alpenlanden toont: de recreatieve jacht zit in een legitimiteitscrisis.

Zwitserland: afschieten van wolven en de bouwjacht

In Zwitserland worden jaarlijks meer dan 120’000 wilde dieren gedood. Bijzonder controversieel is de toegestane jacht op de wolf. Terwijl boeren deze als beschermingsmaatregel voor vee toejuichen, spreken dierenbeschermingsorganisaties van zondebokpolitiek. Maatregelen voor kuddebescherming zouden systematisch worden verwaarloosd, terwijl in plaats daarvan een beschermde diersoort voor afschot wordt vrijgegeven.

Eveneens zeer omstreden is de bouwjacht: honden jagen dassen en vossen op in ondergrondse holen. Dierenbeschermers noemen dit gelegaliseerde dierenmishandeling; stress, paniek en vaak een kwellende dood zouden het gevolg zijn.

Duitsland: bosomvorming of trofeeënjacht?

Duitsland worstelt momenteel met een hervorming van het jachtrecht. Natuurbeschermers waarschuwen dat de dringend noodzakelijke bosomvorming naar klimaatbestendige gemengde bossen door overmatige populaties hoefdieren massaal wordt belemmerd. De recreatieve jacht reguleert deze populaties onvoldoende; vaak worden kapitale bokken en herten gespaard, terwijl ecologische doelen niet worden gehaald.

Tegelijkertijd bloeit de trofeeënjacht: op beurzen zoals “Jagd & Hund” in Dortmund worden nog steeds grootwildsafari's en luxe jachtreizen verkocht. Voor veel mensen is het doden van exotische dieren voor het vermaak moreel niet langer te rechtvaardigen.

Oostenrijk: gedwongen bejaging en staatsluxe

In Oostenrijk zorgt vooral de verplichte bejaging voor opschudding: grondbezitters mogen niet vrij beslissen of er op hun land gejaagd wordt. Zelfs wie om ethische redenen geen jacht wil toestaan, wordt daartoe wettelijk gedwongen.

Bijzonder pikant: de Bundesforste organiseren exclusieve jachten, waarbij kapitale edelherten aan kapitaalkrachtige gasten worden verkocht. Critici spreken van door de staat gelegitimeerde “trofee-excessen”.

Jachtmythen onder de loep

Het beeld van de recreatieve jagers als “natuurbeschermers met geweer” houdt nauwelijks stand bij wetenschappelijke toetsing:

• Wilde dierpopulaties kunnen zichzelf reguleren als de leefgebieden intact zijn.
• Vossenjacht leidt aantoonbaar tot hogere voortplantingscijfers en is ecologisch contraproductief.
• Bijvoeren, drijfjachten en populatiebeheer verhogen het risico op wildongevallen in plaats van het te verlagen.

De recreatieve jacht stabiliseert ecosystemen niet, ze verstoort ze.

De jacht in het DACH-gebied staat op een tweesprong: tussen traditie en dierethiek, lobbybelangen en wetenschappelijke realiteit. Steeds meer burgers stellen de vraag:

Is de recreatieve jacht echt nog nodig, of is ze slechts een relikwie dat zichzelf in leven houdt?

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich na decennia van hegen en verzorgen door de hobby-jagers bevindt, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. De huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten, wilde dieren en zwammensoorten geldt als bedreigd. Zwitserland is in heel Europa ook hekkensluiter bij het aanwijzen van beschermingsgebieden voor de biodiversiteit. Het zijn juist altijd ook deze kringen van recreatieve jagers die met hun lobbywerk via de politiek, media en wetten al decennia hiervoor verantwoordelijk te stellen zijn. Zij zijn het die eigentijdse, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn notoir blokkeren en de serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich regelmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hun nu eenmaal niet gaat om natuur, biodiversiteit en soortenbescherming of dierenwelzijn, maar erom hun perverse, bloederige hobby te beoefenen.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de wildbraadkwaliteit liegen en dat verwerkt wild volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens een studie nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van de recreatieve jagers?
• dat de weidelijkheid van de recreatieve jagers lijnrecht ingaat tegen de dierenwelzijnswet en een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waar men dierlijke concurrenten gewoon liquideert?
• dat er talloze illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die deels zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen en mensen het leven kunnen kosten?
• dat er jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens worden gedood of verwond, soms zo zwaar dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat er in Zwitserland jaarlijks zo'n 120.000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers tegenwoordig nauwelijks meer mogelijk is om in harmonie met de wilde dieren te leven en wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen als kleine kinderen doen schreeuwen en bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden verscheuren, zodat ze op de vlucht sporen achterlaten voor de nazoek?
• dat de bewering van de recreatieve jagers, dat de wrede slachtpartijen onder wilde dieren nodig zouden zijn om de dierenpopulaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht om de “lust tot doden” en “de vreugde van het buitmaken” van een ziekelijke passie gaat?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor de trofeejacht, ver van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisatoren bestaan voor dit soort debiel jachtplezier?
• dat de overgrote meerderheid geen gelegitimeerde beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk indruist tegen de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07 % van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dat dus slechts 0,3 % recreatieve jagers plezier beleeft aan deze bloederige activiteiten?
• dat deze doders van wilde dieren niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet thuishoren in het jachtrecht, omdat recreatieve jagers de soortenbescherming niet aankunnen en steeds weer dieren die op de Rode Lijst staan, zoals lynx, wolf, haas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten doelgericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun onnatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft voordat de recreatieve jager ook maar een enkel schot kan lossen, dat dit voorkomen moet worden en dat dit wellicht de centrale gedachte is van het beheer en de verzorging alsook de jachtplanning?
• dat bij de wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door haar afschot alle vrouwelijke dieren binnen de roedel zich voortplanten en we ook daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat de weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk hoofdzakelijk overdag actief op velden en weiden leefden, zoals geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf voor het gezond houden van de wilde hoefdieren op lange termijn van levensbelang is, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren bemachtigt en daardoor verre superieur is aan de recreatieve jagers?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in de afvalbak belanden?
• dat vossen tegenwoordig hoofdzakelijk worden bejaagd zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos zich echter voor meer dan 90 % niet met hazen voedt en een gezonde haas nooit te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers in de dierenbescherming niet alleen met zachtmoedigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort, kan optreden (op een grove kwast hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met de jagerslatijn een respectloze bespotting van levende wezens bedrijven?
• dat het verpönd is om grofwild bij de voerplaats of tijdens de paartijd te doodschieten, maar dat de recreatieve jager er geen scrupules over heeft dit bij de prooiconcurrent vos te doen?
• dat in sommige kantons recreatieve jagers alleen vanwege het malse vlees van een jong dier op jacht gaan?
• dat recreatieve jagers drachtige moederkoeien voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfokperiode (Na-bijzondere jacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat bestialiteit, barbarij, wreedheid, bloedvergieten en zinloze kwellingen geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks zo'n 10’000 reekalveren doodschieten?
• dat recreatieve jagers in de strenge winter hongerende dieren met voer lokken, alleen om ze achterbaks en laf te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers afgerichte honden in holen jagen om vossen en dassen te elimineren (holenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze onder omstandigheden dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of de dieren vaak een urenlange doodsstrijd bezorgen (valjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens het slapen of zonnen laf met hypermoderne precisiewapens vanuit een hinderlaag vermoorden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, vellenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeëntentoonstellingen, bonthandel enz. ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen drukken en met hen het doden oefenen?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid uitvoeren, wat dierenmishandeling bevordert?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren slechts zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang onder enorme pijn en angst lijden, totdat een zweethond ze vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van de vivisectie) de dieren de meeste kwellingen en mishandeling toebrengen, ook door de manier van doden?
• dat de dier- en natuurliefde van de jagers zich niet verheugt over het bestaan van het geliefde object, maar er veeleer op gericht is het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en zijn hoogtepunt bereikt in het maken ervan tot buit door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers vraatschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predatoren als vos, lynx en wolf?
• dat recreatieve jagers de deur openzetten voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag, deur en poort openen?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale natuurlijke dierobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie besmet kwellingsproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er in heel Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft de oogtest, schietpraktijk enz. van de recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische karaktertest voor recreatieve jagers bestaat?
• dat er geen alcoholverbod geldt voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers in schoolse instellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen praktisch alles wat wreed, onnodig en harteloos is bevorderen?
• dat de vereniging «Jagd Schweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een geweldscultuur cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze samenleving naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden opgelegd?