Duitse Jagersbond doet aangifte tegen jachttegenstanders

De ploeg rond Dr. Volker Böhning, voorzitter van de Deutscher Jagdverband (DJV), heeft aangifte gedaan tegen een jachttegenstander.

Dat recreatieve jagers niet de scherpste messen in de la zijn, is al langer bekend. Ook dat feitelijke en wetenschappelijke inzichten hen een gruwel zijn en ze bij voorkeur zonder enige zin door het kreupelhout sluipen.

Sinds 2002 is de gewelddadige Volker Böhning voorzitter van de deelstaatjagersvereniging Mecklenburg-Vorpommern, en sinds 7 juni 2019, als opvolger van Hartwig Fischer, voorzitter van de Deutscher Jagdverband.

Deze door complexen geplaagde jagersvereniging (DJV) heeft nu, namens alle recreatieve jagers, in Duitsland aangifte gedaan tegen «een zelfbenoemde dierenrechtenactivist en radicale jachttegenstander uit Hessen. Op zijn Facebookpagina vergelijkt hij jagers onder andere met psychopaten en kindermisbruikers», staat op de website van de DJV.

…Ook dit is inmiddels wetenschappelijk aangetoond: jagers lijden onder dezelfde psychose als kindermisbruikers en verkrachters..., vormt de wetenschappelijke steen des aanstoots.

Sinds wanneer zijn wetenschappelijke inzichten, psychologische studies, feiten en praktijkvoorbeelden haatspraak?

«Volgens media-advocaat Dr. Heiko Granzin gaat het in dit concrete geval weliswaar om een collectieve belediging – maar deze betreft ook elke individuele jager. Bovendien dreigt de jachttegenstander te worden vervolgd wegens opruiing», schrijft de Deutsche Jagdverband verder.

Feiten in plaats van jagerslatijn

Jagersverenigingen kweken vooral gebrek aan respect en een cultuur van geweld – precies het tegenovergestelde van wat een beschaafd mens in onze samenleving zou moeten nastreven.

Het huidige doden van dieren door de moderne recreatieve jager komt vooral voort uit hebzucht, winstbejag, domheid, genot, onverschilligheid, ergernis, afgunst, wichtigdoenerij, opschepperij, patserigheid, jaloezie, arrogantie, onwetendheid, gierigheid, verwaandheid, egoïsme, misgunst en algehele minachting voor levende wezens.

Door recreatieve jagers lijden ook in Duitsland wilde dieren. Daarbij is voor deze mensen uit de duistere wereld van het jagersmilieu geen inspanning te groot om de democratie, pers- en meningsvrijheid, justitie enzovoort te manipuleren.

Jachtvoorzitter Volker Böhning gaat het niet om enige vorm van beleefde ethiek, dierenwelzijn, natuurbescherming enzovoort bij de recreatieve jacht. Nog altijd worden door recreatieve jagers minstens vier van de zes miljoen wilde dieren in Duitsland gedood voor de vuilnisbak, wat eigenlijk in hoge mate crimineel is. Wie eet er nu vos, wasbeer, een kat, zwanen of zwarte kraaien?

Zelfs de door de Duitse jagersvereniging opgerichte Fellwechsel GmbH, die de indruk moet wekken dat gedode vossen, dassen of marters worden verwerkt, is niets meer dan zand in de ogen strooien: slechts twee tot drie procent van alle gedode pelsdieren wordt überhaupt benut, 97 van de 100 vossen worden weggegooid of als lokaas in de heg bij de hoogzit gehangen. En dit terwijl al tientallen jaren talloze studies en praktijkvoorbeelden de onzin – niet alleen van de vossenjacht – aantonen.

Recreatieve jacht schaadt de biodiversiteit

De recreatieve jacht kent een lange traditie van mishandeling en schade aan ons cultuurlandschap. De hedendaagse recreatieve jagers en jaagsters zetten zich steeds meer op allerlei manieren in voor dierenmishandeling en verstoring van de fauna. De recreatieve jacht zorgt er telkens weer voor dat de soortenrijkdom en biodiversiteit zich manipulatief en onnatuurlijk manifesteren. Jachtstatistieken spreken duidelijke taal. Jacht betekent meestal niet minder wild, maar meer geboortes. De recreatieve jacht is naast de landbouw vijand nummer 2 van de biodiversiteit. Het hele land is ontsierd met de negatief beladen hoogzitten.

Recreatieve jagers laten elk jaar schade van miljoenen achter voor de land- en bosbouw. Dit zou in de toekomst terecht moeten veranderen, ook in het voordeel van de belastingbetalers.

Voor authentieke dieren- en natuurbeschermers alsook de politiek wordt het steeds meer een groot aandachtspunt om de recreatieve jagers en jaagsters te bekritiseren voor hun bijdrage aan het onwelzijn van wilde dieren en de verstoring van hun leefgebieden. Steeds meer mensen beseffen dat de recreatieve jacht een onbeschaafde praktijk en dierenmishandeling is. In veel landen zijn jachtverboden, jachtbeperkingen, afschaffingen van de jacht enzovoort in ontwikkeling of al doorgevoerd.

De eis van veel dieren- en natuurbeschermingsorganisaties voor een algeheel jachtverbod voor recreatieve jagers en de roep om een professioneel wildbeheer past bij de tijdgeest. De ethiekloze jagerslatijn en de vuilnisbiologie van recreatieve jagers zijn gebaseerd op een riskante halve kennis, tot leedwezen van flora en fauna. Dit blijkt ook uit de polemische, op angstgevoelens gerichte publicaties van recreatieve jagers, waarmee gewone mensen tegen elke verandering opgehitst moeten worden.

De recreatieve jacht heeft gefaald. Al decennialang proberen recreatieve jagers de populatie wilde dieren te reguleren, wat hun tot op de dag van vandaag op een beschaafde manier niet is gelukt. Wilde dieren hebben onder het juk van de recreatieve jagers vrijwel geen recht op een natuurlijke sterfte of herstel van ziekte. Recreatieve jacht brengt wilde dieren psychisch leed toe.Angst, schrik en terreur voor het afschot zijn hun leven lang hun metgezellen. Recreatieve jagers verstoren notoir de habitats van wilde dieren. Wilde dieren houden niet van recreatieve jagers. Wilde dieren herkennen goede mensen en mijden slechte mensen – ze vluchten voor recreatieve jagers.