Wilk: ochrona stad skuteczniejsza niż odstrzał, wynika z badania

Wilk wrócił, a według specjalistów populacja w nadchodzących latach raczej będzie rosła niż malała.

«Będziemy musieli nauczyć się znów żyć z wilkiem», powiedział Christian Pichler z WWF na marginesie międzynarodowej konferencji w Salzburgu, współorganizowanej w dużej mierze przez tę organizację ochrony przyrody, poświęconej ochronie stad zwierząt gospodarskich.

«Niestety polityka przez długi czas przespała ten temat», podkreślił Pichler z austriackiego WWF. Podczas gdy w Salzburgu nadal oczekuje się na decyzję władz w sprawie wniosku o odstrzał wilka, około 200 uczestników zajmowało się alternatywami dla zabijania. «Istnieją możliwości, by chronić swoje stada owiec, kóz i bydła w inny sposób», powiedział Pichler. Austria jednak o lata ustępuje w tym zakresie takim krajom jak Szwajcaria, Francja czy Słowenia.

Zabijanie wilków prowadzi do jeszcze większych szkód wśród zwierząt gospodarskich

Badanie badania University of Wisconsin, przeprowadzonego w USA i w Europie, odstrzał wilków jest mało skutecznym środkiem zapobiegania atakom. W ponad 70 procentach zbadanych przypadków zabijanie nie przyniosło poprawy, a nawet prowadziło do większych szkód wśród zwierząt gospodarskich. Z kolei srodkow ochrony stad skutecznie chroniły przed atakami w 80 procentach przypadków.

Gospodarstwa rolne po odstrzałach utwierdzałyby się w fałszywym poczuciu bezpieczeństwa i nie podejmowałyby dalszych środków ochronnych, wyjaśnił autor badania Adrian Treves. «Wędrujące wilki znajdują w niechronionych stadach suto zastawiony stół.» Zabijanie wilków zaburza ponadto strukturę społeczną w watahach. Odstrzał jednego z rodziców może na przykład sprawić, że wilki zmienią swoje zachowanie łowieckie i z powodu braku doświadczenia przerzucą się na łatwiejszą zdobycz, taką jak niechronione owce.

Pomoc ze strony psów

WWF domaga się dlatego dla Ochrona stad większego wsparcia finansowego i praktycznego ze strony polityków. Oprócz ogrodzeń elektrycznych, nocnych zagród czy zatrudniania pasterek i pasterzy w centrum uwagi trzydniowej konferencji w Salzburgu znalazły się przede wszystkim psy pasterskie. «Psy do ochrony stad to jedno z najlepszych narzędzi ochrony owiec. Jednak utracono wiele wiedzy, ponieważ Drapieżniki w wielu miejscach od dawna zniknęły» – powiedział na przykład francuski badacz wilków Jean-Marc Landry.

Ponieważ szkolenie zwierząt trwa od roku do dwóch lat, należy jak najszybciej je rozpocząć – domagała się również ekspertka WWF ds. wilków Pichler. Ponadto trzeba zmienić ramy prawne. «Zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt psy potrzebują budy lub schronienia, ale psy do ochrony stad żyją i śpią razem ze stadem.»

Oprócz psów w przyszłości coraz częściej do ochrony stad owiec mogą być zresztą wykorzystywane również lamy. Cechuje je naturalna niechęć do psowatych i drobnych drapieżników. W USA i Australii chronią one na przykład stada owiec przed kojotami, dingo czy bezpańskimi psami. Lamy potrafią nawiązać więź społeczną ze stadem, a następnie bronią owiec przed napastnikami, gryząc, kopiąc, plując i odpychając. Doświadczenia w kontaktach z wilkami są jednak obecnie wciąż rzadkie. Obserwacje ze Szwajcarii sugerują jednak, że niektóre lamy mogą szczególnie skutecznie chronić stada przed pojedynczymi wilkami.

Wspólnota Interesów Wild beim Wild

IG Wild beim Wild to organizacja pożytku publicznego, która angażuje się na rzecz zrównoważonej i pozbawionej przemocy poprawy relacji między człowiekiem a zwierzęciem, przy czym IG specjalizuje się również w prawnych aspektach ochrony dzikich zwierząt. Jednym z naszych głównych celów jest wprowadzenie w krajobrazie kulturowym nowoczesnego i rzetelnego zarządzania dziką fauną na wzór kantonu Genewa – bez myśliwych rekreacyjnych, ale z uczciwymi strażnikami przyrody, którzy zasługują na to miano i działają zgodnie z kodeksem honorowym. Monopol na przemoc powinien należeć do państwa. IG wspiera naukowe metody Immunokontrakcja dla dzikich zwierząt.