Łowiectwo trofeów nie jest ochroną gatunków: fakty przeciwko myśliwskim bajkom

Co roku na dortmundzkich targach łowieckich oferowane są wyjazdy na odstrzał zagrożonych i chronionych zwierząt.

Lobby łowieckie próbuje przy tym nadać łowiectwu trofeowemu ekologicznie i ekonomicznie zrównoważony wizerunek. Opublikowany przez 15 organizacji ds. ochrony zwierząt i gatunków dokument z faktami demaskuje to jako greenwashing i rozprawia się z 14 najpopularniejszymi fałszywymi informacjami dotyczącymi łowiectwa trofeowego.

Odbywające się co roku targi Jagd & Hund w Dortmundzie to największe targi łowieckie w Europie, a zarazem ważna przestrzeń reklamowa dla łowiectwa trofeowego, w tym polowań na zagrożone i chronione na arenie międzynarodowej gatunki zwierząt, takie jak lwy, słonie, nosorożce, lampart i niedźwiedzie polarne. Od dawna budzi to sprzeciw społeczeństwa. Aktualna ankieta HSI  ujawnia, że prawie 90% ankietowanych obywateli Niemiec sprzeciwia się importowi trofeów myśliwskich do Niemiec. Ponadto ponad 120 000 osób w petycji wzywa nadburmistrza Dortmundu Westphala do zakazania oferowania podróży związanych z łowiectwem trofeowym podczas targów Jagd & Hund. Domaga się tego również 19 organizacji ds. ochrony zwierząt i gatunków we wspólnym oświadczeniu.

Podczas gdy przedstawiciele branży łowiectwa trofeowego twierdzą, że łowiectwo trofeowe jest wkładem w ochronę gatunków i walkę z ubóstwem, aktualny dokument z faktami demaskuje te centralne mity. Zwłaszcza w kontekście szeroko dyskutowanej opłacalności ekonomicznej okazuje się, że znaczenie gospodarcze łowiectwa trofeowego jest niezwykle niewielkie. Ponadto z wypracowanych zysków korzystają głównie organizatorzy podróży myśliwskich i wielcy właściciele ziemscy. Jedno z badań pokazuje, że w Namibii – celu podróży większości niemieckich turystów myśliwskich – ponad 97% zwierząt jest odstrzeliwanych na prywatnych farmach. Również aktualne doniesienia medialne z Botswany dowodzą, jak zamożni przedsiębiorcy wzbogacają się na polowaniach na ostatnie wielkie byki słoni w Afryce, jednocześnie stawiając na szali sukcesy ochrony przyrody. „To, że lobby łowieckie wciąż twierdzi, jakoby łowiectwo trofeowe stanowiło egzystencjalne źródło dochodu dla ludzi w lokalnych społecznościach, podczas gdy organizatorzy wyjazdów myśliwskich, właściciele farm i lokalne elity napełniają sobie kieszenie, jest farsą. Wręcz przeciwnie, łowiectwo trofeowe jako część kolonialnego dziedzictwa utrwala zależności i strukturalną niesprawiedliwość, umożliwiając – tak jak dawniej – bogacenie się jednostek na koszt wszystkich innych– mówi dr Mona Schweizer z Pro Wildlife.

W czasach, gdy z powodu wpływu człowieka wyginięciem zagrożonych jest więcej gatunków niż kiedykolwiek wcześniej, te niebezpieczeństwa są szczególnie poważne. Wyginięcie całych gatunków zwierząt dotyczy nas wszystkich. Jak problematyczne jest w rzeczywistości łowiectwo trofeowe, podkreśla również Sylvie Kremerskothen Gleason z HSI: „Łowiectwo trofeowe to nie ochrona gatunków! Wręcz przeciwnie: zmniejsza ono populacje zagrożonych i chronionych gatunków. Myśliwi trofeowi zabijają zwierzęta szczególnie imponujące, eliminując tym samym właśnie te kluczowe osobniki, które są szczególnie ważne dla zdrowych populacji. Zwłaszcza w przypadku gatunków, których populacje są już zdziesiątkowane i zagrożone, takie selektywne polowanie na trofea jest fatalne w skutkach.”

W świetle tych faktów trudno zrozumieć, że w Niemczech wciąż dopuszczalne jest organizowanie polowań na zagrożone i chronione gatunki zwierząt oraz import ich trofeów. Dokument z faktami potwierdza pilną potrzebę działania – wezwaliśmy polityków do zakazania importu trofeów myśliwskich zagrożonych i chronionych gatunków oraz odpowiednich ofert wyjazdów myśliwskich.

James Brückner, kierownik działu ochrony gatunków Niemieckiego Związku Ochrony Zwierząt (Deutscher Tierschutzbund).

Dokument z faktami na temat łowiectwa trofeowego do pobrania (pdf)