Laurent Geslin: 10 lat śladami rysia

Wielokrotnie nagradzany na arenie międzynarodowej fotograf Laurent Geslin próbuje dokonać rzeczy niemal niemożliwej.

Od blisko 10 lat tropi trudnego do wytropienia rysia europejskiego. Laurent mieszka w szwajcarskich górach Jura, w samym środku siedliska tego wielkiego europejskiego drapieżnika. Jego nagrodzona książka «LYNX, regards croisés» ukazuje jego wspaniałe poszukiwania rysia europejskiego w Szwajcarii i Francji.

«Po książce «LYNX, regards croisés» pracuję teraz nad filmem dokumentalnym o rysiu na wolności.»

Podgląd tego projektu, który jest już niemal na ukończeniu, znajdziesz tutaj:

Gatunki zagrożone

Zanim ryś został wytępiony przez łowiectwo rekreacyjne, przemierzał duże obszary Europy. Dzięki międzynarodowym programom reintrodukcji w Szwajcarii, Austrii i Niemczech powstały nowe populacje. Organizacje pozarządowe monitorują te koty za pomocą obroży GPS, a mimo to wciąż tracą zwierzęta w wyniku nielegalnych odstrzałów. Niedawno w Niemczech znaleziono martwego rysia o imieniu Alus. Władze nadal nie potwierdziły przyczyny śmierci. Alus uczestniczył w międzynarodowym projekcie naukowym, który ma dostarczyć wiedzy o zachowaniu rysia. Także we Francji liczba rysi spada z roku na rok. Kłusownictwo pozostaje jednym z największych problemów.

Reintrodukcja w Wielkiej Brytanii?

Są jednak także dobre wiadomości: w innych regionach populacja rysia wydaje się stabilna. Ochroniarze gatunków w Wielkiej Brytanii debatują nawet nad możliwością ponownego osiedlenia rysia w Anglii po ponad tysiącletniej nieobecności. Naukowcy zakładają, że Wielka Brytania mogłaby być domem dla około 250 rysi. Mogłoby to być naturalnym sposobem przywrócenia równowagi we florze i faunie Anglii, tak jak w innych krajach robi to wilk. Obecnie nadmierna populacja jeleni szlachetnych ponad miarę obciąża brytyjską roślinność, a duża liczba kun zagraża chronionym głuszcom. Rysie stałyby się więc architektami przyrody, tak jak wilk jest nimi już na kontynencie europejskim.

Projekt LUNO: ryś w północno-wschodniej Szwajcarii

W ramach projektu «Przesiedlenie rysia w północno-wschodniej Szwajcarii» (LUNO) ryś został od 2001 roku ponownie wprowadzony m.in. w kantonie St. Gallen. Poprzez redukcję liczebności saren i kozic dążono do ograniczenia zgryzania w odnowieniach leśnych. Wyniki wykazały istotnie niższe liczby odstrzałów oraz szacunkowe stany saren i kozic w latach po wprowadzeniu rysia. Ewentualny wpływ rysia mógł działać kumulatywnie z innymi czynnikami, takimi jak trwające polowania, warunki pogodowe i choroby (kozice). W obrębie populacji kozic ryś oddziaływał prawdopodobnie głównie na kozice leśne, przy czym przed obecnością rysia, a przypuszczalnie także w trakcie jego obecności, za spadki liczebności odpowiadały inne przyczyny. Ponadto stwierdzono istotnie dodatnią zależność między lokalnymi liczbami odstrzałów (jako wskaźnikiem liczebności zwierzyny) a intensywnością zgryzania, przy czym liczebność zwierzyny jest jednym z kilku czynników wpływających na intensywność zgryzania. Intensywność zgryzania jodły białej po wprowadzeniu rysia w jego głównym areale istotnie spadła. Pozytywny sygnał dla Bioróżnorodność w Szwajcarii.