Zatrzymaj polowanie na lisy – napisz do rady kantonu Lucerna
Kanton Lucerna dostarcza najostrzejszego argumentu przeciwko polowaniu na lisy – z własnych danych. Jako jedyny szwajcarski kanton Lucerna systematycznie rejestruje stan zdrowia odstrzelonych lisów. Wynik z sezonu łowieckiego 2018/19: spośród 2217 zabitych lisów tylko 39 wykazywało objawy chorobowe. Ponad 98 procent zastrzelonych zwierząt było zdrowych.
Mimo to komisja RUEK Rady Kantonalnej Lucerny wiosną 2026 roku odrzuciła petycję o naukowe zbadanie polowania na lisy – bez zacytowania choćby jednego badania, bez wysłuchania autora petycji. Jedyną skonsultowaną instancją był Departament Budownictwa, Środowiska i Gospodarki, czyli dokładnie ta administracja, której status quo petycja krytykuje.
Możesz coś zrobić, niezależnie od tego, w jakim kantonie mieszkasz. Zwróć się bezpośrednio do swojego radnego kantonalnego lub swojej posłanki do Rady Narodowej. To legalne, skuteczne i wymaga tylko odrobiny czasu.
Ważne: nie polegaj wyłącznie na e-mailu. Z kilku kantonów otrzymaliśmy informacje zwrotne, że wiadomości dotyczące hobbystycznego polowania na lisy czasem wracają jako niedoręczalne. Czy wynika to z błędnych adresów, czy z celowego filtra, nie da się ocenić z zewnątrz. Dlatego lepiej postaw na kilka kanałów: napisz list, zadzwoń lub poszukaj osobistej rozmowy. Możesz też zwrócić się bezpośrednio do partii i frakcji – często wiadomość do sekretariatu partii lub frakcji jest skuteczniejsza niż do poszczególnych członków rady. Telefonu lub listu nie da się tak łatwo odfiltrować jak e-maila i często pozostawiają one większe wrażenie.
Wzór listu – skopiuj ten tekst do swojego programu pocztowego
Temat: Polowanie na lisy w Lucernie – proszę działać
Szanowna Pani [Nazwisko] / Szanowny Panie [Nazwisko]
Zwracam się do Pani / Pana bezpośrednio jako obywatelka / obywatel, ponieważ nurtuje mnie praktyka polowania na lisy w naszym kantonie.
Lucerna jest jedynym kantonem, który systematycznie rejestruje stan zdrowia odstrzelonych lisów. Wynik jest jednoznaczny: spośród 2217 zabitych lisów tylko 39 wykazywało objawy chorobowe. Ponad 98 procent było zdrowych. Tym samym główny argument za polowaniem na lisy – zwalczanie chorób – załamuje się na podstawie własnych danych kantonalnych.
Ponad 30 lat badań z zakresu biologii dzikich zwierząt potwierdza: polowanie na lisy nie reguluje populacji w sposób trwały. Efekty kompensacyjne – wyższa liczba urodzeń, migracja – szybko wyrównują odstrzały (Baker & Harris 2006; Rushton i in. 2006; Kämmerle i in. 2019). Nawet w przypadku bąblowicy polowanie jest przeciwskuteczne: francuskie badanie z rejonu Nancy (Comte i in. 2017) pokazuje, że intensywne polowanie zwiększyło częstość występowania z 44 do 55 procent – ponieważ młode lisy zapełniają luki i przenoszą większe obciążenie pasożytami. W Luksemburgu natomiast po wprowadzeniu zakazu polowania na lisy w 2015 roku wskaźnik zarażenia spadł z około 40 do poniżej 10 procent.
Ponadto lisy są naturalnymi pogromcami chorób: regulują populacje myszy i gryzoni, które uznaje się za główny rezerwuar kleszczy przenoszących boreliozę. Kto strzela do lisów, osłabia tę barierę ochronną. Wściekliznę pokonano nie dzięki polowaniom, lecz dzięki programom przynęt szczepionkowych od 1978 roku.
Kanton Zug jako jedyny kanton zlecił w 2025 roku niezależne badanie (SWILD, maj 2026). Wynik potwierdza to, co dane z Lucerny pokazują już od dawna: polowanie na lisy nie ma uzasadnienia naukowego. Lucerna mogłaby obrać tę samą drogę – biorąc za punkt wyjścia własne dane.
Kanton Genewa radzi sobie bez polowania hobbystycznego od 1974 roku – a tym samym faktycznie także bez polowania na lisy: interweniować mogą tam wyłącznie państwowi strażnicy łowiscy, w ostatnich dwóch latach bez ani jednego odstrzału regulacyjnego.
Proszę Państwa o odrzucenie zalecenia RUEK dotyczącego przyjęcia do wiadomości i zamiast tego zażądanie rzetelnej, opartej na podstawach naukowych weryfikacji polowania na lisy – z wysłuchaniem niezależnych ekspertów i przy jawnej dostępności danych.
Z poważaniem
[Twoje imię i nazwisko]
[Twoje miejsce zamieszkania]
Co postanowiono w kantonie Lucerna
RUEK wnioskowała wiosną 2026 roku o przyjęcie petycji do wiadomości – nie wspominając ani jednego badania z zakresu biologii dzikich zwierząt, bez wysłuchania petenta i powołując się na Departament Budownictwa, Środowiska i Gospodarki jako jedyną konsultowaną instancję. IG Wild beim Wild skierowała następnie list otwarty do przewodniczącego komisji Michaela Kurmanna i zażądała wycofania raportu, wysłuchania petenta oraz niezależnych ekspertów. Odpowiedź nie nadeszła.
Kanton Zug obrał inną drogę: w 2025 roku zlecił firmie SWILD niezależne badanie. Lucerna mogłaby podjąć taką samą decyzję – a dzięki własnym danym miałaby nawet mocniejszy punkt wyjścia.
Co mówi nauka
Regulacja populacji: Efekty kompensacyjne szybko wyrównują odstrzały. Nawet intensywne, skoordynowane polowanie na dużych obszarach nie wykazuje trwałego efektu (Baker i in. 2002; Kämmerle i in. 2019; Rushton i in. 2006).
Wścieklizna: To nie polowanie, lecz programy przynęt szczepionkowych od 1978 roku pokonały wściekliznę. Metody śmiertelne mogą nasilać epidemie, ponieważ tropione zwierzęta stają się bardziej ruchliwe.
Bąblowica (tasiemiec lisi): Intensywne polowanie zwiększa jej występowanie (Comte i in. 2017). W Luksemburgu po zakazie z 2015 roku spadło ono z około 40 do poniżej 10 procent.
Borelioza: Lisy regulują gryzonie będące rezerwuarami kleszczy. Badania pokazują, że na obszarach o większej aktywności drapieżników występuje o 10–20 procent mniej gryzoni przenoszących kleszcze (Hofmeester i in., Proc. Royal Soc. B).
Genewa / Park Narodowy: Genewa radzi sobie bez polowań hobbystycznych od 1974 roku, Szwajcarski Park Narodowy od 1914 roku. Żadnych eksplozji populacji, żadnej gorszej sytuacji chorobowej.
Pełny przegląd badań: Badania: Wpływ polowań hobbystycznych na dzikie zwierzęta
Raport SWILD z Zug
Kanton Zug jako jedyny dotychczas kanton szwajcarski odpowiedział na petycję Pascala Wolfa w sprawie polowań na lisy prawdziwym badaniem naukowym. Dyrekcja Spraw Wewnętrznych zleciła jesienią 2025 roku SWILD – Ekologia Miejska, Badania Dzikich Zwierząt, Komunikacja – opracowanie raportu eksperckiego. Druga wersja ukazała się w maju 2026 roku i została przedstawiona komisji łowieckiej 16 czerwca 2026 roku.
Wynik jest jednoznaczny: obecnie praktykowane polowanie na lisy nie jest w stanie trwale regulować populacji, nie poprawia zwalczania epidemii i ustępuje metodom nieśmiertelnym w ochronie zwierząt gospodarskich. Doświadczenia z Genewy (od 1974 roku) i Luksemburga (od 2015 roku) potwierdzają: zarządzanie dziką przyrodą funkcjonuje bez polowań hobbystycznych na lisa rudego.
Pełne badanie jest publicznie dostępne: Podstawy naukowe dotyczące polowań na lisy
Gdzie znaleźć dane kontaktowe
Adresy e-mail wszystkich 120 radnych kantonu Lucerna znajdziesz na oficjalnej liście członków rady kantonalnej pod adresem lu.ch/kr/mitglieder_und_organe/mitglieder, filterbar nach Wahlkreis und Fraktion. Dort steht auch eine vollständige Adressliste als Download bereit. Das E-Mail-Muster lautet einheitlich vorname.nachname@lu.ch.
Co dotychczas wydarzyło się w kantonie Lucerna
📌 Nie dla polowań na lisy: interpelacja z Lucerny demaskuje brak faktów
Pierwotna interpelacja lucerneńskiego prawnika Pascala Wolfa, która zasadniczo kwestionuje system łowiecki.
📌 Lucerna i lis rudy: gdy polityka ignoruje fakty
RUEK odrzuca petycję – Luksemburg, Genewa i Ticino od dawna pokazują coś przeciwnego.
📌 Polowanie na lisy w Lucernie: 98 procent zabitych zwierząt było zdrowych
Kantonalne statystyki obalają główne uzasadnienie polowania na lisy – a IG domaga się wycofania raportu RUEK. Zawiera list otwarty do przewodniczącego komisji Michaela Kurmanna.
📌 RUEK w Lucernie do Wild beim Wild: «Złagodzić ton» zamiast odpowiedzi
Zamiast odnieść się do dowodów naukowych, komisja upomina o ton zapytania.
📌 RUEK w Lucernie kompromituje się własnymi liczbami
Komisja wnioskuje o przyjęcie do wiadomości bez rzetelnej weryfikacji – i zaprzecza własnym statystykom.
🧠 Psychologia polowania hobbystycznego w kantonie Lucerna
Dlaczego trwa się przy polowaniu na lisy, mimo że własne liczby przemawiają przeciwko niemu.