Podejrzenie kłusownictwa w dolinie Maggia – Gdy polowanie nie ma końca

Władze potwierdzają wstępne dochodzenie, ujawniają jednak niewiele szczegółów.

Tiziano Putelli, kierownik Urzędu ds. Łowiectwa, wspomniał jedynie o wszczętym wstępnym dochodzeniu. Nie podano konkretnych informacji na temat miejsca zdarzenia, zaangażowanych osób ani zabezpieczonych dowodów. Ten zamknięty sposób działania podsyca podejrzenia wielu krytyków: przypadki naruszeń przepisów są często rozpatrywane z wyłączeniem opinii publicznej.

Młodociani hobbystyczni myśliwi i zakazana technika

Według wiarygodnych źródeł oskarżonymi są dwaj młodzi mężczyźni – jeden był tuż przed uzyskaniem pozwolenia na polowanie, drugi właśnie ukończył szkołę, pisze tio.ch. Szczególnie kontrowersyjne: użycie tłumików i techniki noktowizyjnej. Tego rodzaju środki są w cywilnej praktyce łowieckiej wysoce problematyczne i często zakazane – ich użycie przesuwa granicę między legalnym polowaniem a przestępczym kłusownictwem.

Większy problem kultury łowieckiej

Nasilenie naruszeń nie jest odosobnionym przypadkiem: krytycy coraz częściej postrzegają polowanie jako rozrywkę w czasie wolnym z wykorzystaniem zaawansowanej techniki – zamiast jako odpowiedzialną regulację populacji zwierzyny.

Organizacje zajmujące się ochroną zwierząt i środowiska domagają się surowszych kontroli, przejrzystych dochodzeń i ostrzejszych sankcji za naruszenia przepisów. Bez systematycznego wyjaśniania kultura łowiecka grozi dalszym zdziczeniem, a zaufanie społeczeństwa do nadzoru państwowego pozostaje podważone.

W Ticino niedawno zakończył się szczyt sezonu polowań hobbystycznych. Sezon łowiecki obejmował dwa okresy: od 6 do 21 września oraz od 24 do 28 września, czyli łącznie 20 dni polowań. Zgłoszono dziewiętnaście przypadków odebrania licencji łowieckiej, głównie z powodu użycia zakazanego sprzętu, takiego jak kamery termowizyjne, lub broni niezgodnej z przepisami.

Ponadto mowa była o poważnym przypadku kłusownictwa, w którym hobbystyczny myśliwy został przyłapany na gorącym uczynku.

Zdaniem IG Wild beim Wild w przypadku hobbystycznych myśliwych potrzebne są coroczne medyczno-psychologiczne orzeczenia o zdolności, wzorowane na rozwiązaniach holenderskich, a także wiążąca górna granica wieku. Największą grupą wiekową wśród hobbystycznych myśliwych jest dziś 65+. W tej grupie statystycznie wyraźnie wzrastają ograniczenia związane z wiekiem, takie jak pogarszająca się ostrość widzenia, spowolniony czas reakcji, osłabienie koncentracji oraz deficyty poznawcze. Jednocześnie analizy wypadków pokazują, że liczba poważnych wypadków łowieckich z rannymi i ofiarami śmiertelnymi znacząco wzrasta od wieku średniego.

Regularne doniesienia o wypadkach łowieckich, śmiertelnych błędach i nadużywaniu broni myśliwskiej uwidaczniają problem strukturalny. Prywatne posiadanie i używanie śmiercionośnej broni palnej w celach rekreacyjnych w dużej mierze wymyka się ciągłej kontroli. Z punktu widzenia IG Wild beim Wild nie da się już za to dłużej brać odpowiedzialności. Praktyka oparta na dobrowolnym zabijaniu, a zarazem stwarzająca poważne zagrożenia dla ludzi i zwierząt, traci swoją społeczną legitymizację.

Polowanie hobbystyczne opiera się ponadto na szowinizmie gatunkowym. Szowinizm gatunkowy opisuje systematyczne deprecjonowanie zwierząt nie będących ludźmi wyłącznie ze względu na ich przynależność gatunkową. Jest porównywalny z rasizmem czy seksizmem i nie da się go usprawiedliwić ani kulturowo, ani etycznie. Tradycja nie zastępuje moralnej refleksji.

Właśnie w obszarze polowań hobbystycznych krytyczna analiza jest niezbędna. Mało które inne pole jest tak naznaczone upiększającymi narracjami, półprawdami i ukierunkowaną dezinformacją. Tam, gdzie przemoc jest normalizowana, narracje często służą jej usprawiedliwianiu. Dlatego niezbędne są przejrzystość, weryfikowalne fakty oraz otwarta debata społeczna.