Padma Purana: święte pismo hinduizmu

Literatura wedyjska jako podstawa religijnych nauk hinduizmu jest jednym z wielu religijnych źródeł, które służą jako punkt odniesienia. Pisma wedyjskie, w szczególności cztery Wedy, Purany oraz Itihasy, jednoznacznie potwierdzają istnienie pozaziemskich gatunków (istot pozaziemskich) oraz ich interakcje z ludźmi już od czasów wedyjskich. Te pozaziemskie istoty przynależą do różnych kategorii, które w niektórych pismach są szczegółowo opisane.

Czasami między nauką a religią istnieje ogromna przepaść wynikająca z przywiązania.

Nauka zajmuje się systematycznym myśleniem, stosując określone zasady i metody w celu badania lub udowadniania. W przeciwieństwie do niej, religia zazwyczaj przesycona jest wiarą, która często prowadzi do niezmiennego, dogmatycznego spojrzenia. Religia jest zawsze związana z narzuconymi wzorcami myślowymi, dlatego bywa uznawana za jednostronną, gdy chodzi o naukowe wyjaśnienie, dlaczego w coś się wierzy lub coś się robi.

Wedyjski system wierzeń jednak nie opiera się na dogmatach. Samo słowo Weda oznacza wiedzę, a więc Weda jest w rzeczywistości zbiorem wiedzy, czyli widji. Dlatego Weda nie istnieje w formie jednej książki, lecz jako zbiór objawionej wiedzy. Zgodnie z jej przedmiotem wyróżnia się dwie kategorie wiedzy, a mianowicie Para-Widja (wiedza o rzeczywistości poza percepcją zmysłową i ludzką logiką) oraz Apara-Widja (wiedza o rzeczywistości materialnej). Matematyka, chemia, fizyka, nauki społeczne oraz nauki o zdrowiu należą do obszaru Apara-Widja, natomiast wiedza o naturze różnicy między symptomami materialnymi a rzeczywistością duchową znana jest jako Para-Widja.

Jednym z fascynujących pytań naukowych jest istnienie życia pozaziemskiego, ogólnie określanego jako istoty pozaziemskie. Środowiska naukowe zostały zmuszone do badania możliwości istnienia życia pozaziemskiego od momentu pojawienia się licznych niewyjaśnionych przypadków porwań, okaleczeń bydła, dezorientacji i halucynacji w USA w latach 40. i 80., a także podczas i po II wojnie światowej. Aby zbadać te dziwne zjawiska, rząd USA powołał w 1952 roku projekt Blue Book, który z powodzeniem zebrał ponad 5000 przypadków obserwacji, spotkań i porwań przez istoty pozaziemskie tylko w samych Stanach Zjednoczonych.

Centrum Badań nad UFO w Illinois w USA donosi, że do 1981 roku odnotowano ponad 60 000 przypadków UFO i zdarzeń pozaziemskich ze 113 krajów na całym świecie. Spośród tych przypadków 2000 dotyczy bliskich spotkań z istotami biologicznymi i niebiologicznymi pochodzenia pozaziemskiego, 200 przypadków to porwania przez istoty pozaziemskie, a reszta to obserwacje UFO i istot pozaziemskich.

Istnienie życia poza Ziemią zostało ujawnione w wielu częściach pism wedyjskich. Wybitny wers pochodzi z Padma Purany:

jalajā nava-lakṣāṇi
sthāvarā lakṣa-viṁśati
kṛmayo rudra-saṅkhyakāḥ
pakṣiṇāṁ daśa-lakṣaṇam
triṁśal-lakṣāṇi paśavaḥ
catur-lakṣāṇi mānuṣāḥ

«Istnieje 900 000 różnych gatunków żyjących w wodzie. Istnieje 2 000 000 nieruchomych gatunków, takich jak drzewa i rośliny. Istnieje 1 100 000 gatunków owadów i gadów oraz 1 000 000 gatunków ptaków. Jeśli chodzi o czworonogi, istnieje 3 000 000 gatunków, a ponadto istnieje 400 000 gatunków humanoidalnych.»

W pismach jogicznych mówi się, że pierwotnie istniało 8 400 000 asan, które reprezentują 8 400 000 wcieleń lub form życia, przez jakie musi przejść każda istota ludzka, zanim przestanie być związana z kręgiem narodzin i śmierci. Asany te wskazują na stopniową ewolucję od najprostszej formy życia aż po wysoce złożonego człowieka - w pełni zrealizowaną istotę ludzką. Aż do czasów wielkich Riszich i joginów liczba asan została zredukowana do dzisiejszego stanu kilkuset asan. Między innymi dzięki tym ćwiczeniom można ominąć proces karmiczny i pokonać wiele etapów ewolucji w ciągu jednego życia.

W bardziej znanych pismach wedyjskich, takich jak Mahabharata i Ramajana, jednoznacznie opisano wojny między gatunkami, które miały miejsce w przeszłości.

Istnieją opisy wojen między półbogami (Dewami) a demonami (Asurami) w różnych formach i rodzajach. W Mahabharacie opisano, jak Ardżuna walczył z demonami Niwata-kawaca, które zamieszkiwały pod wodą i latały zaawansowanymi statkami kosmicznymi.

W Bhagawata Puranie, Pieśń 10, rozdział 76, wspomina się o wojnie między złowrogim królem Salwą a mieszkańcami Dwaraki. Chociaż w tym rozdziale nie wspomina się o istotach pozaziemskich, opisano tam latające spodki wyposażone w nadzwyczajną technologię i broń, niezwykłą dla rasy ludzkiej.

Walmiki Ramajana, w części Sundara Kanda, rozdział 8, werset 6, wyraźnie wspomina o pozaziemskiej rasie zwanej Bhutaganami, która sterowała latającą maszyną Rawany.

Odwołując się do Bhagawad-Gity, rozdział 3, wspomina się, że uniwersalna manifestacja Brahmy została stworzona, a wszystkie istoty żywe zostały wprowadzone w istnienie przez energię najwyższego Boga za pośrednictwem Pradźapatich. Pradźapaci to pierwotne istoty stworzone przez Pana Brahmę, aby zapełnić wszechświat różnymi rodzajami istot żywych, w zależności od ich specyficznych czynności i cech.

Ponieważ wszystkie istoty żywe zostały stworzone przez Pradźapatich, wszystkie istoty żywe są zasadniczo ze sobą powiązane. Innymi słowy, wszystkie istoty żywe znajdują się w wielkim kręgu wzajemnej symbiozy, zwanym pravartitam cakram (Bhagawad-gita 3.16). Wszystkie istoty żywe na różnych planetach, niezależnie od tego, czy są półbogami, czy demonami, ludźmi czy zwierzętami, pochodzą z jednej duchowej właściwości.

Ta duchowa właściwość nazywana jest Atmą, czyli duszą duchową. Pisma wedyjskie opisują atrybuty i cechy duszy duchowej w obrazowych i szczegółowych przedstawieniach oraz przykładach zawartych w Upaniszadach, jak również w Puranach. Ponieważ Atma jest nadrzędna wobec wszystkich warunków materialnych, pozostaje nietknięta przez wszelkie wpływy materialne. Na podstawie tej zasadniczej cechy Atmy wnioskuje się, że Atma istnieje również na gorącym Słońcu, zimnym Księżycu, wietrznym Saturnie, znajdującej się pod wysokim ciśnieniem Wenus oraz na mrocznym Plutonie.

Ze względu na różne guny i karmy, każda atma wchodzi w tym materialnym wszechświecie w różne materialne ciała o odmiennym składzie na różnych planetach. Dlatego pisma wedyjskie opisują atmę jako sarva-gatah, czyli «istniejącą wszędzie we wszechświecie». Na podstawie tego statusu istnienie życia na innych planetach jest, zgodnie z pismami wedyjskimi, niezaprzeczalne

Karma i guna określają taksonomię istot żywych we wszechświecie. Odwołując się do Padma Purany dotyczącej liczby gatunków we wszechświecie, taksonomia jest jasno zdefiniowana. Ponieważ jakość atmy jest nieprzerwana i niezmniejszona przez jakiekolwiek materialne zakłócenia w tym wszechświecie, atma może znajdować się w dowolnym materialnym ciele o dowolnych materialnych połączeniach. Kiedy atma przebywa na Słońcu, skład tego materialnego ciała będzie się składał głównie z wodoru i helu. Gdy atmy żyją na Ziemi, ich materialne ciała dostosują się do ziemskiego środowiska. Dlatego według pism wedyjskich istnienie życia jest określane przez obecność atm, a gdziekolwiek atmy wchodzą w materialne ciało, zaczyna się materialne życie.

Klasyfikacja taksonomii pozaziemskich istot żywych (obcych) opiera się na opisach zawartych w Padma Puranie. Najważniejsze klasyfikacje obcych opierają się na:

1. dominujących gunach (czy są sattwiczne, radżasowe czy tamasowe)
2. Fizjologii i pochodzeniu
3. Sferach (niebiańskiej, ziemskiej lub podziemnej)
4. związkach chemicznych tworzących ich molekularną podstawę

Klasyfikacja według dominujących gun

Istoty pozaziemskie (kosmici) dzieli się na trzy główne typy, a mianowicie Sury (istoty życzliwe), Manusy (śmiertelni ludzie) oraz Asury (istoty złośliwe). Podział ten opiera się na dominujących skłonnościach wpływających na ich mentalność, czyli sattwie (dobroci), radźasie (namiętności) i tamasie (niewiedzy). Zwierzęta i rośliny nie są ujęte szczególnie w tej klasyfikacji, jednak inne teksty, na przykład teksty ajurwedyjskie, wspominają o roślinach i zwierzętach o orientacji sattwicznej, radźasicznej lub tamasicznej. Ta klasyfikacja stanowi ogólny podział na dobre i złe inteligentne życie we wszechświecie. Półbogowie, Siddhowie, Czarany i Widjadhary są klasyfikowani jako Sury, podczas gdy demony, takie jak Bhuty, Pisiaki, gady i gobliny, są Asurami. Pomiędzy nimi znajdują się istoty ludzkie, które walczą o uwolnienie się od wpływów asurycznych, aby wznieść się do niebiańskich sfer, czyli cech surycznych.

Klasyfikacja na podstawie fizjologii i pochodzenia

Mówi się, że najniższe gatunki istot żywych są zależne od wody podczas oddychania. Ten rodzaj istot żywych nazywany jest Dżaladżami (istotami wodnymi i płazami). Na różnych planetach, przy odpowiedniej intensywności czynników abiotycznych, istoty żywe mogą ewoluować w bardziej inteligentne i złożone istoty. Na przykład gad na Ziemi na bardziej odpowiedniej planecie, z lepszą atmosferą, nasłonecznieniem, właściwościami gleby i zawartością tlenu, mógłby rozwinąć się w bardzo inteligentnego gada. Tak więc inteligentne życie pozaziemskie może rzeczywiście istnieć na innych planetach, chociaż na Ziemi może nie rozwijać się z maksymalną prędkością z powodu niesprzyjających warunków abiotycznych.

Krimajowie to bakterie, wirusy, jednokomórkowe istoty komórkowe, mięczaki, larwy i robaki. Na innych planetach istnieją istoty pozaziemskie tego rodzaju, które potrafią myśleć podobnie do ludzi. Budują miasta i przemierzają przestrzeń kosmiczną statkami kosmicznymi. W Atharwawedzie jest mowa o tego rodzaju istotach pozaziemskich, które spadają na Ziemię i sieją niepokój. Krimajowie boją się wysokich temperatur, dlatego ich planety pochodzenia są z natury wilgotne i ciemne.

Sarabhowie to rodzina Krimajów, występujących w formie owadów i pajęczaków. Rozwijają się w optymalnych warunkach na planecie o wysokiej zawartości tlenu. Im więcej tlenu otrzymują, tym większe i inteligentniejsze się stają. Bhagavata Purana wspomina o gatunkach Ruru, które należą do Krimaya. W Bhagavata Puranie wzmiankuje się, że Ruru nie występują na Ziemi, ale są dziksze niż wąż.

Sthavarowie, czyli rośliny. Ich właściwe środowisko naturalne ma znajdować się na Księżycu. Ponieważ Księżyc opisywany jest jako miejsce chłodzące i żyzne (według Visnu Purany, Padma Purany i Garuda Purany), rośliny wzrastają tam optymalnie. Sthavarowie potrafią wyleczyć każdą chorobę i są ściśle powiązani z wodą i węglem. Niektóre rośliny, wytwarzające substancje lecznicze, owoce i jadalne liście, potrafią absorbować światło księżyca i przekształcać je w smaczne oraz odżywcze związki.

Rudranowie, znani jako gatunki gadów. Gady należą do rodu Asura, który często określany jest jako złośliwy wobec innych istot żywych. Siva Purana, Lingga Purana, a także Mahabharata wspominają w wielu miejscach o złośliwych działaniach rasy gadów na przestrzeni całej historii wedyjskiej. Ich rody znane są jako Nagowie i Uragowie. W przeszłości wchodzili oni w interakcje z ludźmi. W Mahabharacie wspomina się, że Ardżuna poślubił Ulupi, księżniczkę Nagów. Następnie Siva Purana opowiada o gatunkach Nagów, które żyły pod hinduskim oceanem i porywały ludzi, by się nimi żywić. Pewnego dnia porwały one bramina. Ten bramin błagał boga Sivę o pomoc. Bóg Siva zniszczył wówczas wszystkie złe Nagi i dlatego znany jest jako Nagesvara.

Pasunowie, czyli ssaki. Niektóre gatunki Pasuna mają postać na wpół lwa lub na wpół krowy. Istnieją również Paksinowie, czyli na wpół ptasie gatunki. Żyją one na klastrze planet zwanym Kinnaraloka, w sekcji Bhuvarloka wszechświata. Posiadają skrzydła i pióra, ale potrafią również myśleć i mówić jak ludzie. Gatunki Paksina są zależne od promieni słonecznych i dużej ilości tlenu.

Manusowie, lub humanoidów. Do humanoidów należą ludzie, dewowie, asurowie, kinnarowie (pół ludzie, pół zwierzęta), kimpurusowie (istoty przypominające małpy), gandharwowie (niebiańscy muzycy), apsary (anioły), widjadharowie (skrzydlate anioły), siddhowie (nadludzie) i tak dalej. Padma Purana wspomina, że w całym wszechświecie istnieje 400’000 gatunków humanoidalnych.

Bhutowie, lub istoty eteryczne. Należą do nich duchy, bhutaganowie (znani w kulturze zachodniej jako szare kosmici), pisace (demony żywiące się dzieci, jak Pennywise), gobliny i tak dalej.

Klasyfikacja na podstawie sfer istnienia

Ta klasyfikacja znajduje się w Bhagawata Puranie, Canto 3 i 5. Sfery niebiańskie to planety, na których zamieszkują dewowie, siddhowie, caranowie, widjadharowie, kinnarowie i wszystkie dobre istoty. Podziemne światy, czyli bila-swargi, to planety, na których żyją asurowie, krimajowie, gady i bhutowie. Pomiędzy nimi znajduje się sfera ziemska, czyli bhurloka, gdzie rodzą się duchy i wykonują określone czynności, aby dalej zaplątać się w materialną egzystencję lub wrócić do bóstwa.

Klasyfikacja na podstawie związków chemicznych i podstawy molekularnej

Ten typ klasyfikacji jest połączeniem fizjologii i podstawowych elementów w komórkach. Na przykład ssak na danej planecie może być złożony z innych elementów niż ssaki na Ziemi. Ten element mógłby być węglem (jak w komórkach ssaków na Ziemi), ale mógłby to być również krzem, srebro lub miedź. Ta anomalia znajduje się w związku chemicznym niektórych mięczaków ziemskich, jak na przykład krewetki, których krew zawiera raczej element miedzi niż żelaza, co zabarwia jej krew na niebiesko.

Zarówno w Mahabharacie, jak i w Rigwedzie mówi się, że pióro Garudy składa się ze specjalnego związku, który neutralizuje działanie błyskawicy. Niektóre pisma wedyjskie nazywają go Suwarnapaksa, czyli «ptak ze złotymi skrzydłami». Można więc wnioskować, że podstawowym elementem komórkowym Garudy jest złoto (Aurum) i wapń, w przeciwieństwie do ptaków ziemskich, choć fizjologicznie należą do tego samego gatunku ptaków.

Podsumowanie

Opisy i wyliczenia istot pozaziemskich w pismach wedyjskich odsłaniają wyjątkowy fakt dotyczący głębi, rozległości i szczerości wiedzy wedyjskiej. Ich istnienie oraz interakcje z istotami ludzkimi, jak zostały odnotowane w literaturze wedyjskiej, w szczególności w Puranach i Itihasach, dowodzą, że ich istnienie jest niezaprzeczalne.