Od skandalicznego nagrania do tragedii: sprawa Zaliego i śmierć przewodniczącej «Offensiva Animalista»

Polityczna sprawa dotycząca radcy rządowego kantonu Ticino Claudia Zaliego nabrała 18 sierpnia 2026 roku tragicznego, nowego wymiaru: w Melide znaleziono martwą w jeziorze Lugano 52-letnią kobietę, która w lipcu rozpowszechniła obciążające nagrania audio z Zalim.

Prokuratura wszczęła śledztwo. Przyczyna śmierci początkowo nie została ustalona; śledczy oświadczyli, że nie wykluczają żadnej hipotezy. Około dziesięć dni wcześniej kobieta złożyła w Melide zawiadomienie przeciwko nieznanemu sprawcy po domniemanym ataku. To, czy to zdarzenie ma związek z jej śmiercią, pozostawało niewyjaśnione w momencie oddawania numeru do druku. Urzędowo potwierdzonego związku z polityczną sprawą Zaliego dotychczas nie ma.

Chodzi, jak sam związek potwierdził w kondolencyjnym przesłaniu, o Elisabettę, wieloletnią, «historyczną» przewodniczącą Offensiva Animalista, jednej z najstarszych grup obrony praw zwierząt w Ticino, działającej przeciwko trzymaniu zwierząt w cyrkach, doświadczeniom na zwierzętach i łowiectwu hobbystycznemu.

Media z Ticino jak dotąd nie podają pełnego nazwiska zmarłej. Również niniejszy artykuł tego nie czyni. Użyte tu określenie „Elisabetta” wynika wyłącznie z publicznego przesłania kondolencyjnego jej związku; dalej idące dane osobowe nie są publikowane.

Nagrania audio: co powiedział Zali

W centrum politycznego skandalu znajduje się kilka fragmentów rozmowy telefonicznej sprzed «kilku lat». Nagrania rozpowszechniono za pośrednictwem anonimowego profilu na Instagramie i 22 lipca 2026 r. stały się szeroko znane opinii publicznej dzięki doniesieniom medialnym. RSI oświadczyła, że wysłuchała pełnych nagrań, mogła je umieścić w kontekście wieloletniej znajomości rozmówców i dlatego uważa je za autentyczne.

Słychać rozmowę telefoniczną między Zalim a znaną mu kobietą, która pyta o radę, jak pozbyć się rzekomej prześladowczyni:

Kobieta: «Dimmi Claudio cosa devo fare perché tutto questo finisca?»
(«Powiedz mi, Claudio, co mam zrobić, żeby to się skończyło?»)

Zali: «Riempila di botte sotto casa tua.»
(«Spuść jej lanie pod twoim domem.»)

Kobieta: «Non posso, non posso.»
(«Nie mogę, nie mogę.»)

Zali: «Perché non puoi?»
(«Dlaczego nie możesz?»)

Zali: «Io quando è venuta a casa mia l’ho pestata.»
(«Gdy przyszła do mnie do domu, sprałem ją.»)

W drugim, krótszym fragmencie Zali wysuwa kolejną opcję:

Zali: «Mi viene in mente di chiamare un amico di Milano che non mi tradirebbe mai.»
(«Przychodzi mi do głowy, żeby zadzwonić do przyjaciela z Mediolanu, który nigdy by mnie nie zdradził.»)

Zali: «Non dirmi che non ci pensi anche tu a queste cose, almeno a farlo personalmente.»
(«Nie mów mi, że sama o tym nie myślisz, przynajmniej żeby zrobić to osobiście.»)

Rozmówczyni w trakcie nagrania dwukrotnie zwraca się do Zalego po imieniu «Claudio», raz pełnym imieniem i nazwiskiem «Claudio Zali», co przyczyniło się do jego identyfikacji.

Reakcja i polityczny upadek

Po publikacji przewodniczący PLR, Centrum i SP, Alessandro Speziali, Fiorenzo Dadò i Fabrizio Sirica, w liście skierowanym do Zalego zażądali publicznego wyjaśnienia sprawy; Corriere del Ticino poinformował o tym 22 lipca. Zali zareagował komunikatem prasowym, w którym mówił o «ponownym i zinstrumentalizowanym naruszeniu mojej prywatności» i zapowiedział złożenie zawiadomień o przestępstwie przeciwko wszystkim zaangażowanym osobom, w tym wyraźnie także przeciwko trzem przewodniczącym partii.

Równolegle ujawniono, że wobec Zaliego już od końca czerwca prowadzone jest dochodzenie w sprawie nadużycia władzy i usiłowania przymuszenia, w związku z jego zaangażowaniem na rzecz 14-latka, syna znajomej, który był osadzony w więzieniu La Farera. RSI doniosło ponadto o starszym e-mailu Zaliego z 2020 roku do kierownictwa Ospedale EOC, w którym wstawiał się za zatrudnieniem znajomej i proponował, by w tym celu «zwolnić jednego z tych pracowników przygranicznych, którymi [szpital] jest wypchany jak cannolo śmietaną».

W dniu 29 lipca 2026 r. Zali w ekskluzywnym piśmie do Radio Ticino zapowiedział, że złoży urząd z końcem września 2026 r.; konkretna reorganizacja departamentów miała zostać ustalona po jego odejściu. Odnośnie do nagrań audio wyjaśnił:

«La donna che al telefono ho detto di avere “picchiato” l’ho solo allontanata dalla mia proprietà quando, quasi 10 anni fa, si era presentata nottetempo a casa mia. Per farlo l’ho strattonata, ma non percossa. Mi ha querelato e pochi giorni dopo ha ritirato la denuncia.»

(«Kobietę, o której przez telefon powiedziałem, że ją ‹pobiłem›, jedynie usunąłem ze swojej posesji, gdy niemal dziesięć lat temu pojawiła się u mnie nocą. Aby to zrobić, odciągnąłem ją, ale nie uderzyłem. Złożyła na mnie doniesienie, a kilka dni później je wycofała.»)

O samej kobiecie z rozmowy telefonicznej napisał:

«Quella che ho detto di voler far “picchiare”, da mesi stava assillando me e l’allora mia compagna. […] Il mio era lo sfogo, in privato, di una persona esasperata. […] Non ho picchiato nessuno, non ho mandato a picchiare nessuno. Non sono un violento.»

(«Ta, którą chciałem kazać pobić, przez miesiące nękała mnie i moją ówczesną partnerkę. […] Był to prywatny wybuch zrozpaczonego człowieka. […] Nikogo nie pobiłem, nikogo nie kazałem pobić. Nie jestem człowiekiem skłonnym do przemocy.»)

RSI donosiło również o wcześniejszych, wymagających odrębnego rozpatrzenia zarzutach z osobistego otoczenia Zaliego. Kobieta, do której Zali odnosił się w nagraniu, twierdząc, że ją «pestata» (pobił), miała już w 2017 roku złożyć doniesienie, które później wycofała. Kobieta, która opublikowała rozpowszechnione w lipcu nagrania audio na Instagramie, ze swojej strony miała złożyć doniesienie w 2021 roku: zarzucała Zaliemu, że ją bił i przetrzymywał w swoim samochodzie. Według RSI doniesienie zostało wycofane po przeprosinach, wskutek czego prokuratura nie kontynuowała postępowania. Te informacje nie stanowią sądowych ustaleń dotyczących zarzucanych czynów.

To ona rozpowszechniła nagrania

Po pierwszych niepewnych doniesieniach RSI podało, że znaleziona martwa 18 sierpnia w Melide 52-latka była tą kobietą, która w lipcu 2026 roku rozpowszechniła nagrania audio na Instagramie. Policja kantonalna początkowo oświadczyła dla «Blick», że tożsamość zmarłej nie została jeszcze oficjalnie potwierdzona przez organy, co wskazuje, że medialne przypisanie w momencie pierwszych doniesień opierało się na dziennikarskim śledztwie, a nie na oficjalnym komunikacie.

Kolejny szczegół: kobieta około dziesięć dni przed śmiercią, również w Melide, po domniemanym ataku złożyła w prokuraturze doniesienie przeciwko nieznanemu sprawcy. Czy istnieje związek między tym zdarzeniem a jej śmiercią, według śledczych w momencie relacjonowania nie udało się ustalić; nie został on jednak też wykluczony.

Śmierć w Ceresio

We wtorek, 18 sierpnia 2026 roku, około godziny 17.30, 52-latka mieszkająca w Melide została znaleziona bez oznak życia w jeziorze Lugano (Ceresio), kilka metrów od brzegu. Przechodnie wyciągnęli ją na ląd, policja kantonalna rozpoczęła reanimację, którą kontynuowali ratownicy medyczni Croce Verde Lugano. Wysiłki okazały się bezowocne.

Przyczyna śmierci w chwili zamknięcia numeru nie została oficjalnie wyjaśniona. Prokuratura pod kierownictwem prokuratora Roberta Ruggeriego wszczęła śledztwo i wyraźnie oświadczyła, że nie wyklucza przedwcześnie żadnej hipotezy. Wynik sekcji zwłok jeszcze nie był dostępny.

Elisabetta i «Offensiva Animalista»

Elisabetta była według informacji stowarzyszenia przez wiele lat «historyczną prezes» Offensiva Animalista, tessyńskiej grupy praw zwierząt założonej w 2009 roku. Grupa w swojej autoprezentacji odcinała się od bardziej umiarkowanych organizacji ochrony zwierząt i, według własnych oświadczeń, stawiała na bezpośrednie formy działania zamiast na zbieranie podpisów.

Do historycznie udokumentowanych kampanii i sporów grupy należały:

• Przeciwko ogrodom zoologicznym i cyrkom: wieloletni protest przeciwko zoo al Maglio w Neggio, cykliczne manifestacje przeciwko cyrkom Knie, Nock i Royal
• Przeciwko polowaniom hobbystycznym: publiczna krytyka zabicia drapieżników M13 (niedźwiedź, 2013) i «Lince di Kandertal» (ryś) oraz udokumentowana w 2013 roku kontrowersja: po śmierci pewnego myśliwego hobbystycznego w dolinie Blenio na facebookowej stronie grupy pojawiły się komentarze osób trzecich, które odczytano jako «wznoszenie toastu za śmierć»; Offensiva Animalista publicznie się od tego odcięła i poinformowała, że w następstwie otrzymała liczne groźby śmierci (źródła: RSI, 3 września 2013; Tio, 25 listopada 2014; Libera TV, 2018)
• Przeciwko doświadczeniom na zwierzętach: kampania przeciwko tessyńskiej komisji ds. doświadczeń na zwierzętach oraz żądanie dymisji ówczesnego szefa departamentu Paolo Beltraminellego
• Inne postulaty: kampania «Stop Soppressioni» przeciwko uśmiercaniu zdrowych zwierząt domowych, wielokrotne akcje dotyczące zatruwania psów w Lugano i Biasca

Po jej śmierci stowarzyszenie uczciło ją w komunikacie dwóch członkiń, Nadii i Miriam, jako «wspaniałą działaczkę na rzecz praw zwierząt» i «wspaniałą przyjaciółkę», z którą przez ponad dwadzieścia lat działalności w stowarzyszeniu «stoczono i wygrano wiele walk w obronie zwierząt».