Ochrona zwierząt domaga się jasnej deklaracji futer w Szwajcarii

Proponowaną zmianą rozporządzenia w sprawie deklarowania futer i produktów futrzarskich Federalny Departament Spraw Wewnętrznych zapowiedział doprecyzowanie poszczególnych przepisów. W rzeczywistości jednak w grę wchodzi osłabienie dotychczasowego obowiązku deklaracji.

Choć STS w swoim stanowisku w ramach konsultacji z zadowoleniem przyjmuje wyraźne oznaczanie futer jako naturalnych lub sztucznych, to jego zdaniem ma to sens, ponieważ sztuczne futro jest dziś przez laików trudne do odróżnienia od naturalnego. Jeśli jednak pochodzenia futra nie da się przypisać do żadnego obszaru geograficznego, ma być odtąd stosowana deklaracja «pochodzenie nieznane».

Nadja Brodmann ze Zürcher Tierschutz nie ma dla tego żadnego zrozumienia. «Tą propozycją Konfederacja szeroko otwiera drzwi dla importu najtańszych futer pochodzących z okrutnej hodowli» – mówi. Dla Brodmann jest jasne: jeśli konsumenci mogą już kupować futra na przykład z Chin, to przynajmniej musi im to być przedstawione w przejrzysty sposób. Również Helen Sandmeier ze Szwajcarskiego Towarzystwa Ochrony Zwierząt krytykuje: «To ukłon w stronę handlu, który często ma problemy z ustaleniem pochodzenia futer» – mówi. Rozmywanie obowiązku deklaracji nie może być rozwiązaniem.

Krytyka nieprecyzyjnego sformułowania

«pochodzenie nieznane» otwiera szeroko drzwi dla braku deklaracji i informacji dla konsumentów oraz w ogromnym stopniu rozmywa obowiązek deklaracji, jak piszą organizacje ochrony zwierząt. Już obowiązujące rozporządzenie zawiera nieprecyzyjne sformułowanie dotyczące sposobu pozyskiwania.

STS z zadowoleniem przyjął wprowadzenie obowiązku deklaracji futer jako konieczną i sensowną informację dla konsumentów. Do deklaracji należy jednak bezwzględnie to, że konsument może dowiedzieć się o pochodzeniu i sposobie pozyskiwania futra. Przy oznaczeniu «pochodzenie nieznane» nie jest to już możliwe.

Futra, w przypadku których dostawca nie jest w stanie podać informacji o pochodzeniu i produkcji, nie powinny zdaniem organizacji ochrony zwierząt trafiać do obrotu. Sprzedaż takich produktów musi zostać zakazana.

Sposób pozyskiwania «chów grupowy»: wprowadzający w błąd, upiększający!

Propozycja oznaczeń sposobów pozyskiwania jest rażąco uproszczona: to, że ma pozostać «chów klatkowy na podłodze z rusztu», jest bezsporne. Dotyczy to 85–90 % wyrobów futrzarskich, jak wykazały kontrole w sklepach przeprowadzone przez Zürcher Tierschutz. Wszystko inne określać jednak mianem «chów grupowy» określać mianem „humanitarnych" jest czystym oszukiwaniem konsumentów! Ten upiększający termin nic nie mówi o tym, czy warunki hodowli były zgodne z potrzebami zwierząt, czy nie. Wiele zwierząt futerkowych, takich jak lisy i norki, żyje zazwyczaj samotnie, a w hodowli grupowej są całkowicie przytłoczone i zestresowane! Jedynie króliki są zwierzętami stadnymi, ale właśnie one są na fermach futerkowych najczęściej trzymane pojedynczo! Skuteczne jest rozróżnienie zgodne z rolniczym rozporządzeniem o deklaracji (LDV): «Z (nie)dopuszczonej w Szwajcarii formy hodowli». «Nikt nie musi wynajdywać koła na nowo», mówi Brodmann, «to określenie może dotyczyć również futer, tak jak jaj z chowu klatkowego i mięsa z chowu klatkowego». Decydujące jest przede wszystkim to, czy hodowla spełnia szwajcarskie wymogi, czy nie.

Zakaz importu

Obrońcy zwierząt najchętniej widzieliby, gdyby Szwajcaria całkowicie zakazała importu produktów futrzarskich pozyskiwanych w sposób okrutny dla zwierząt. Senatorka Pascale Bruderer (AG/SP) wezwała w 2014 roku rząd federalny do zbadania takiego zakazu. Ten odrzucił jednak ten pomysł w swoim sprawozdaniu – uzasadniając to «względami prawnymi i praktycznymi». Ostrzega na przykład przed sporami handlowymi, ponieważ taki zakaz importu «pozostawałby w napięciu ze zobowiązaniami Szwajcarii wynikającymi z prawa międzynarodowego». Chodzi tu o ramy prawne Światowej Organizacji Handlu WTO, które przewidują m.in., że towary zagraniczne nie mogą być traktowane inaczej niż krajowe. Obrońcy zwierząt nie zadowalają się tym uzasadnieniem i wskazują na zakaz importu skór kotów, psów i fok. Szwajcaria przejęła jednak tę regulację od UE. Z zakazem importu produktów futrzarskich byłaby w tej kwestii osamotniona.