21.10.2026, 03:16

Szukaj

Polowanie

Niesolidne szwajcarskie administracje łowieckie | Statystyka łowiecka, ochrona zwierząt i przejrzystość

Według federalnej statystyki łowieckiej w 2014 roku znaleziono łącznie 334 martwe dzikie zwierzęta z ranami postrzałowymi, w tym 30 jeleni, 191 saren i 15 kozic.

Redakcja Wild beim Wild · 14 września 2016

Te znalezione martwe zwierzęta to tylko wierzchołek góry lodowej.

Zdecydowanie nie wszystkie martwe dzikie zwierzęta zostają kiedykolwiek znalezione. Szwajcarska Ochrona Zwierząt STS domaga się ulepszeń prawnych i łowieckich.

Oprócz około 40 000 saren, 10 000 jeleni i 12 000 kozic odstrzeliwanych w Szwajcarii w jednym roku łowieckim dochodzi kilkaset – jeśli nie ponad 1000 – zwierząt, które zostają jedynie postrzelone i uciekają ranne. W łowiectwie obowiązuje zasada: pierwszy strzał musi trafić i prowadzić do natychmiastowej śmierci. Postrzelone zwierzęta, które nie zostały trafione śmiertelnie, mogą przeżyć strzał albo zginąć wskutek odniesionych ran. Skuteczność poszukiwań rannej zwierzyny wynosi, w zależności od kantonu, zaledwie 35 do 65 %. Oznacza to, że około połowy zwierząt postrzelonych podczas polowania nie udaje się uwolnić od cierpienia pomimo poszukiwań.

Z Danii wiadomo, że około jedna czwarta wszystkich odstrzelonych tam i znalezionych martwych lisów nosi ślady wcześniejszego postrzału. Porównywalnych danych dla Szwajcarii nie ma, jest jednak powód do niepokoju, zwłaszcza w odniesieniu do tutejszego polowania na sarny, lisy, zające czy ptactwo wodne z użyciem śrutu.

W ramach aktualnego badania STS »Postrzały muskające i poszukiwania rannej zwierzyny w szwajcarskim łowiectwie» ankietowano wszystkie kantonalne administracje łowieckie w sprawie chybionych strzałów i poszukiwań postrzałków. Mimo odwołania się do ustawy o jawności administracji administracje łowieckie dziewięciu kantonów nie udzieliły STS odpowiedzi. Wynik ankiety pokazuje, że niektóre kantony nie znają ani obowiązku zgłaszania poszukiwań postrzałków, ani nie wiedzą, jaka jest ich skuteczność. Nie wiadomo więc, ile zwierząt zostało na Łowiectwo faktycznie postrzelonych i ile z nich udało się uwolnić od cierpienia dzięki poszukiwaniom.

Postulaty w zakresie polityki łowieckiej

Na podstawie research STS nasuwa się podejrzenie, że zwierzęta postrzelone podczas polowania i ich cierpienie są w naszym kraju tematem tabu. Świadczą o tym nieprzejrzysta postawa niektórych kantonalnych administracji łowieckich oraz zupełnie niewystarczająca w tym zakresie statystyka łowiecka.

Szwajcarska Ochrona Zwierząt STS domaga się dlatego wyraźnego, uregulowanego w federalnym prawie łowieckim obowiązku poszukiwania postrzelonej lub uznanej za postrzeloną zwierzyny łownej, obowiązku zgłaszania przeprowadzonych poszukiwań postrzałków i kontrolnych oraz publicznej przejrzystości w odniesieniu do ich skuteczności. Ponadto STS żąda zakazu strzałów śrutem do saren i dzików.

Katastrofa naturalna zwana myśliwy rekreacyjnym

W chaosie, w jakim po dziesięcioleciach pielęgnacji i hodowli przez hobby-myśliwych znajduje się przyroda, Udział gatunków zagrożonych nie jest w żadnym kraju świata tak duży, jak w Szwajcarii. Zamachowcy na zlecenie od dziesięcioleci tworzą ekologiczną nierównowagę w krajobrazie kulturowym, o częściowo dramatycznych skutkach (lasy ochronne, choroby, szkody rolnicze i wiele innych). Ponad jedna trzecia roślin, Dzikie zwierzęta i gatunków grzybów uznawana jest za zagrożoną. Szwajcarii jest również na ostatnim miejscu w Europie pod względem wyznaczania obszarów chronionych dla bioróżnorodności. To właśnie te kręgi myśliwych rekreacyjnych, ze swoim lobbingiem, poprzez politykę, media i ustawy, są od dziesięcioleci za to odpowiedzialne. To one notorycznie blokują nowoczesne, etyczne ulepszenia w ochronie zwierząt i sabotują poważną ochronę zwierząt i gatunków. Myśliwi Rekreacyjni regularnie sprzeciwiają się większej liczbie parków narodowych w Szwajcarii, ponieważ wcale nie chodzi im o przyrodę, bioróżnorodność i ochronę gatunków, ani o Ochrona zwierząt, lecz o pielęgnowanie swojego perwersyjnego, krwawego hobby.

Czy wiedzieli Państwo …

  • że w Szwajcarii niewinne młode wilki są likwidowane?
  • że myśliwi rekreacyjni przy ocenie jakości mięsa zwierzyny kłamią i że przetworzone mięso zwierzyny, według WHO, jest rakotwórcze tak jak papierosy, azbest czy arsen?
  • że według badań nigdzie skażenie ołowiem orłów przednich i orłosępów nie jest wyższe niż w Alpach szwajcarskich, z powodu amunicji myśliwych rekreacyjnych?
  • że Etyka łowiecka myśliwych rekreacyjnych stoi w całkowitej sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt i jest fatamorganą?
  • że polowanie to wojna, w której zwierzęcych konkurentów po prostu się likwiduje?
  • że w naszej przyrodzie istnieją niezliczone nielegalne i nieoznakowane ambony myśliwskie, z których część jest tak spróchniała, że stanowi zagrożenie dla dzieci, a ludzie mogą wskutek tego ponieść śmierć?
  • że rok w rok niezliczeni ludzie zostają zabici lub ranni przez broń myśliwych, niekiedy tak ciężko, że lądują na wózku inwalidzkim lub muszą amputować im kończyny?
  • że w Szwajcarii rocznie zabija się bez sensu około 120’000 całkowicie zdrowych saren, jeleni, lisów, świstaków i kozic?
  • że przez myśliwych rekreacyjnych dziś niemal niemożliwe jest życie w harmonii z dziką zwierzyną czy jej obserwowanie?
  • że naboje śrutowe sprawiają, iż zające krzyczą jak małe dzieci, a "postrzelonym" sarnom i jeleniom rozrywają wnętrzności, aby podczas ucieczki zostawiały ślady umożliwiające tropienie?
  • że twierdzenie myśliwi rekreacyjni, jakoby okrutne masakry dzikich zwierząt były konieczne dla regulacji populacji, zostało naukowo obalone?
  • że myśliwi rekreacyjni otwarcie przyznają, iż w polowaniu chodzi o "żądzę zabijania" i "radość z upolowania zdobyczy" – o chorobliwą pasję?
  • że myśliwi rekreacyjni nie posiadają szóstego zmysłu, a mimo to regularnie twierdzą, że strzelają jedynie do chorych i słabych zwierząt, co oczywiście w praktyce nie jest prawdą?
  • że myśliwi rekreacyjni wyjeżdżają za granicę na polowania trofeowe, z dala od wszelkich przepisów o ochronie gatunków i łowiectwie, a nawet istnieją szwajcarskie biura podróży dla myśliwych rekreacyjnych organizujące takie chore przyjemności łowieckie?
  • że zdecydowana większość z nich to nie uprawnieni myśliwi zawodowi, lecz osoby uprawiające łowiectwo jako hobby, sport i rozrywkę, co nie jest moralne i w istocie sprzeczne z ustawą o ochronie zwierząt?
  • że 99,07% cywilizowanych mieszkańców Szwajcarii nie jest myśliwi rekreacyjni, a więc jedynie 0,3% myśliwi rekreacyjni czerpie przyjemność z tych krwawych zajęć?
  • że ci zabójcy dzikich zwierząt nie polują w oparciu o naukowe uzasadnienia?
  • że gatunki chronione właściwie nie powinny podlegać prawu łowieckiemu, ponieważ myśliwi rekreacyjni nie radzą sobie z ochroną gatunkową i wciąż dla zabawy zabijają zwierzęta znajdujące się na Czerwonej Liście, takie jak ryś, wilk, zając szarak, kuropatwa, przepiórka itd.?
  • że myśliwi rekreacyjni celowo redukują liczebność określonych gatunków, by nie mieć konkurencji dla swojego nienaturalnego zachowania (lis, ryś, wilk, ptaki drapieżne itd.)?
  • że dzikie zwierzę umiera, zanim myśliwy rekreacyjny zdąży w ogóle oddać jeden strzał, że temu należy zapobiegać, i że jest to zapewne centralna idea gospodarki łowieckiej oraz planowania polowań?
  • że u dzików (i lisów) normalnie tylko przewodząca locha rodzi młode, ale z powodu jej odstrzału wszystkie samice w watasze zaczynają się rozmnażać, i że właśnie dlatego mamy plagę dzików?
  • że zwierzęta pastwiskowe – jelenie, sarny itd. – pierwotnie żyły głównie w dzień na polach i łąkach, podobnie jak kozy, owce, krowy itd., a nie w lesie?
  • że wilk jest w dłuższej perspektywie niezbędny dla zdrowia dzikich kopytnych, ponieważ na przykład z niewiarygodną precyzją poluje na chore lub słabe zwierzęta, przewyższając w tym znacznie myśliwi rekreacyjni?
  • że lisy po bezsensownym polowaniu najczęściej lądują w śmieciach?
  • że lisy poluje się dziś głównie po to, by na patelniach myśliwi rekreacyjni znalazło się więcej zajęcy itd.? Że jednak lis w ponad 90% nie żywi się zającami i nigdy nie złapie zdrowego zająca?
  • że w obronie zwierząt przeciwko myśliwym rekreacyjnym nie można działać wyłącznie łagodnością, festynami ulicznymi, łańcuchami modlitewnymi itd. (na chama trzeba chama)?
  • że myśliwi rekreacyjni gwarą myśliwską uprawiają pełne braku szacunku wyszydzanie istot żywych?
  • że uznaje się za naganne strzelanie do grubej zwierzyny przy paśniku czy w czasie godów, lecz myśliwy rekreacyjny nie ma żadnych skrupułów, by robić to wobec konkurenta o zdobycz – lisa?
  • że w niektórych kantonach myśliwi rekreacyjni polują jedynie z powodu delikatnego mięsa młodego zwierzęcia?
  • że myśliwi rekreacyjni strzelają do ciężarnych matek przed ich młodymi lub tylko do młodych zwierząt w okresie wychowu (polowanie dodatkowe)?
  • że myśliwi rekreacyjni swoją amunicją zatruwają środowisko, przyrodę, ludzi i zwierzęta?
  • że bestialstwo, barbarzyństwo, okrucieństwo, rozlew krwi i bezsensowne cierpienie nie mogą być dobrem kulturowym w cywilizowanym społeczeństwie?
  • że myśliwi rekreacyjni zabijają rocznie około 10’000 młodych saren?
  • że myśliwi rekreacyjni w mroźną zimę przyciągają głodujące zwierzęta pokarmem, tylko po to, by móc je podle i tchórzliwie zastrzelić?
  • że myśliwi rekreacyjni wpuszczają rozjuszone psy do nor, aby wytrzebić lisy i borsuki (polowanie norowe)?
  • że myśliwi rekreacyjni wabią spokojne istoty do klatek-pułapek, w których czasem muszą cierpieć przez wiele dni, czekając na swojego zabójcę, lub zapewniają zwierzętom wielogodzinną agonię (polowanie z użyciem pułapek)?
  • że myśliwi rekreacyjni tchórzliwie mordują lub ranią z zaczajenia spokojne zwierzęta dziko żyjące podczas snu lub wygrzewania się na słońcu, używając wysoce precyzyjnej, nowoczesnej broni?
  • że myśliwi rekreacyjni wspierają odznaczenia, targi skór, wręczanie nagród za kult trofeów, wystawy trofeów, handel futrami itd.?
  • że myśliwi rekreacyjni wciskają nieletnim uczniom broń palną do rąk i ćwiczą z nimi zabijanie?
  • że myśliwi rekreacyjni często dokonują swoich okrutnych czynów w odosobnieniu, co sprzyja znęcaniu się nad zwierzętami?
  • że myśliwi rekreacyjni wielu dziko żyjącym zwierzętom powodują tylko ciężkie rany, a ofiary często godzinami cierpią w ogromnych mękach i strachu, aż pies naprowadzający na krew je odnajdzie i zostaną zastrzelone?
  • że myśliwi rekreacyjni (poza wiwisekcją) powodują zwierzętom najwięcej cierpienia i krzywdy, także poprzez sposób zabijania?
  • że myśliwska miłość do zwierząt i przyrody nie cieszy się istnieniem ukochanego obiektu, lecz raczej ma na celu posiadanie ukochanej istoty ze skórą i włosem, a osiąga swój szczyt, czyniąc z niej zdobycz poprzez akt zabijania?
  • że myśliwi rekreacyjni wręcz sprzyjają szkodom zgryzowym poprzez presję łowiecką, w szczególności na drapieżniki, takie jak lis, ryś i wilk?
  • że myśliwi rekreacyjni otwierają drzwi antyspołecznemu, nieetycznemu i niechrześcijańskiemu zachowaniu na oścież?
  • że myśliwi rekreacyjni pozbawiają społeczeństwo naturalnych obserwacji zwierząt i interakcji z nimi?
  • że nie istnieje większy i skażony amunicją produkt cierpienia niż dziczyzna?
  • że w całej Szwajcarii nie ma jednolitych przepisów dotyczących testu wzroku, praktyki strzeleckiej itd. dla hobbystów-myśliwych?
  • że nie istnieje żaden psychologiczny test osobowości dla hobbystów-myśliwych?
  • że nie istnieje zakaz spożywania alkoholu dla hobbystów-myśliwych, gdy strzelają ze swojej broni do zwierząt?
  • że myśliwi rekreacyjni wnikają do szkolnych placówek, aby wciskać dzieciom swoje myśliwskie bajki i przemoc?
  • że sąd w Bellinzonie niedawno potwierdził, że związki myśliwych wspierają praktycznie wszystko, co jest okrutne, niepotrzebne i bezduszne?
  • że związek «JagdSchweiz» kultywuje przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – dokładne przeciwieństwo tego, do czego kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie powinien dążyć.
  • że tylko w kantonie Gryzonia każdego roku nakłada się ponad 1’000 zgłoszeń i kar wobec hobbystów-myśliwych?

Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W dossier Rola i krytyka myśliwych rekreacyjnych przyglądamy się wykształceniu, władzy i samoocenie myśliwych rekreacyjnych. Co na ten temat mówią badania, pokazuje Łowiectwo w faktach: stan badań.

Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.

Dzikie zwierzęta potrzebują głosu

Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.

Wszystkie wpisy są przygotowywane przez IG Wild beim Wild oraz zewnętrznych współautorków i współautorów. Badania, struktura i procesy redakcyjne mogą być przy tym wspierane przez narzędzia oparte na sztucznej inteligencji.

Wesprzyj naszą pracę

Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.

Przekaż darowiznę teraz →