Hodowla przemysłowa tylko dzięki codziennym lekom

Zurychskie Towarzystwo Ochrony Zwierząt popiera inicjatywę przeciwko hodowli przemysłowej.

Presja ekonomiczna prowadzi bowiem do powstawania coraz większych gospodarstw rolnych – z negatywnymi skutkami dla zwierząt gospodarskich. Najbardziej ekstremalnym przykładem industrializacji jest drób: intensywny tucz kurcząt funkcjonuje jedynie dzięki lekom, kokcydiostatykom, które zwierzętom podaje się przez pasze, zazwyczaj przez całe życie.

Inicjatywa przeciwko hodowli przemysłowej dotyczy jedynie niewielkiej liczby dużych gospodarstw, wśród nich wielu zajmujących się tuczem drobiu. Obecne przepisy o ochronie zwierząt pozwalają im stłoczyć na bardzo małej przestrzeni nawet do 27 000 kurcząt brojlerów. Zwiększa to presję zarazków, czyli ryzyko chorób. Dlatego w konwencjonalnym tuczu drobiu zwierzętom rutynowo podaje się leki.

Leki przeciw kokcydiom

Te dodatki paszowe to kokcydiostatyki, które działają podobnie jak antybiotyki. Kokcydia to jednokomórkowce, które mogą wywoływać poważne choroby jelitowe. U drobiu występują szczególnie często i często prowadzą do krwawej biegunki, a nawet śmierci. Pisklęta niosek i pisklęta brojlerów z hodowli ekologicznej są przeciwko nim szczepione, natomiast konwencjonalne pisklęta brojlerów już nie. Żyją one tak krótko, że szczepienie się nie opłaca. Taniej i prościej jest standardowo dodawać kokcydiostatyki do konwencjonalnej paszy tuczącej.

Zapobieganie pozostałościom i odporności

Podobnie jak w przypadku antybiotyków, także przy kokcydiostatykach może dochodzić do rozwoju odporności. Aby zapobiec temu problemowi, regularnie zmienia się substancje czynne. A ponieważ w mięsie kurczaków nie stwierdzono znaczących pozostałości, wiele z tych leków nie ma okresu karencji i można je podawać od pierwszego do ostatniego dnia życia zwierzęcia. Faktem jest: konwencjonalny tucz drobiu nie funkcjonuje bez leków, ponieważ straty byłyby zbyt wysokie. «To pokazuje, jak chory jest ten system«, konkluduje Nadja Brodmann z Zurychskiego Towarzystwa Ochrony Zwierząt.

Wynaturzenia przemysłowej produkcji zwierzęcej

Przemysłowa produkcja zwierzęca ma jednak jeszcze zupełnie inne skutki. W chlewach z tysiącami kurczaków brojlerów kontrola zwierząt jest utrudniona. Chore lub ranne zwierzęta, mimo obchodów kontrolnych, nie są od razu wykrywane. «Tym dłużej cierpią dotknięte zwierzęta«, ubolewa Brodmann. Ponadto wysokowydajne kury rosną tak szybko, że uszkodzenia nóg są niemal nieuniknione, a zwierzęta pod koniec życia ledwo mogą się poruszać.

Ekologiczny tucz drobiu jako alternatywa

W Bio Suisse leki profilaktyczne są zabronione. Zamiast tego gospodarstwa ekologiczne stawiają na zaszczepione pisklęta, mniejsze grupy liczące do 500 kurczaków brojlerów, więcej miejsca w chlewie oraz szeroki dostęp do wybiegu – co sprzyja dobrostanowi zwierząt i wzmacnia ich układ odpornościowy. Aby zapobiegać kokcydiozie i innym patogenom, obowiązuje wypas rotacyjny. Ponadto stosuje się odporne, wolno rosnące linie hodowlane, które pozostają sprawne aż do końca. Wszystko to podnosi cenę ekologicznego mięsa drobiowego – ale jest to uzasadnione z punktu widzenia ochrony zwierząt. «Turbo-kurczaki brojlery o wysokim przyroście mięsa powinny zostać całkowicie zakazane«, domaga się Brodmann. Głosowanie na tak w sprawie inicjatywy przeciwko chowowi przemysłowemu przyniosłoby dokładnie taki skutek.