inicjatywie „Dla bezpiecznego żywienia”

inicjatywie „Dla bezpiecznego żywienia”

Dziś rozpoczyna się zbiórka podpisów pod nową inicjatywą «Dla bezpiecznego wyżywienia» w Szwajcarii.

Nawiązuje ona do postulatów inicjatywy w sprawie wody pitnej i koncentruje się na bezpieczeństwie żywnościowym. Żąda dawno spóźnionej reorientacji rolnictwa i gospodarki żywnościowej na rzecz naszego bezpieczeństwa żywnościowego oraz wystarczającej ilości czystej wody pitnej – naszego produktu spożywczego nr 1.

Kryzys klimatyczny pokazuje nam, że nawet w europejskim rezerwuarze wody, jakim jest Szwajcaria, woda pitna i woda do produkcji żywności mogą szybko stać się towarem deficytowym. Do dziś rolnictwo i gospodarka żywnościowa nie zostały przygotowane na niepewność produkcji, jaką niesie ze sobą Zmiana klimatu. Ponadto zaopatrzenie w żywność ludności Szwajcarii jest dziś w 50% uzależnione od zagranicy. W przypadku braku importu bezpieczeństwo żywnościowe ludności nie jest więc zapewnione. A jeśli chodzi o zaopatrzenie w wodę, Szwajcarii nie wie, ile wody zużywa i ile ma jej do dyspozycji. Obecna polityka rolna przynosi więc efekt odwrotny do bezpieczeństwa żywnościowego, które zostało zapisane w konstytucji w 2017 roku.

To, że Szwajcaria musi importować połowę swojej żywności, nie wynika z braku gruntów rolnych, lecz jest bezpośrednim skutkiem tego, że produkcja i konsumpcja żywności pochodzenia zwierzęcego są znacznie silniej wspierane subwencjami niż żywność roślinna: 2,3 miliarda wobec 0,5 miliarda franków.

Więcej żywności roślinnej

Łąki i pastwiska Szwajcarii nadają się do produkcji mięsa i mleka opartej na trawie. Natomiast obecna uprawa roślin paszowych, takich jak kukurydza i zboża, na 60% krajowych powierzchni ornych, stoi w bezpośredniej konkurencji z wyżywieniem ludzi. Ponieważ przy zwiększonej uprawie roślin spożywczych dla ludności, takich jak np. roślin strączkowych czy zbóż, można wyprodukować znacznie więcej kalorii na hektar gruntów ornych, i to przy dużo mniejszym zużyciu wody. Dlatego dzięki zwiększeniu udziału żywności roślinnej można zwiększyć stopień samowystarczalności netto z obecnych 50% do co najmniej 70%. Właśnie to postulujemy w inicjatywie «Dla bezpiecznego wyżywienia».

Inicjatywa reaguje tym samym na zmianę w sposobie myślenia społeczeństwa, do której do dziś nie doszło w polityce agrarnej: już ponad 60% szwajcarskiego społeczeństwa odżywia się w sposób fleksitariański i ze względu na środowisko oraz dobrostan zwierząt świadomie spożywa mniej produktów pochodzenia zwierzęcego. Daje to rolnikom nowe perspektywy i szansę na zaistnienie na dynamicznie rozwijającym się, świadomym ekologicznie i klimatycznie rynku żywności roślinnej.

Jest to mało znane, a rolnictwa nie informuje społeczeństwa o tym, że połowa z 16 milionów zwierząt gospodarskich, które utrzymywane są w Szwajcarii, żywionych jest importowaną paszą, co dodatkowo napędza produkcję żywności pochodzenia zwierzęcego – z poważnymi konsekwencjami dla środowiska. Nadmiar gnojówki i azotu przenawozi nasze gleby, lasy i wody, zanieczyszcza naszą wodę pitną azotanami, niszczy bioróżnorodności oraz żyzność gleby i pogłębia kryzys klimatyczny. Wartości maksymalne dla nawozów i azotu, które już od 2008 roku są zapisane w celach środowiskowych dla rolnictwa w celu ochrony środowiska, a więc również w celu ochrony naszego wyżywienia, są tym samym drastycznie przekraczane. W przypadku toksycznego gazu zawierającego azot, amoniaku, aż o 70%.

Również nauka domaga się pilnie nowej, zrównoważonej równowagi między produkcją i konsumpcją żywności zwierzęcej i roślinnej dla ochrony jakości wody, bioróżnorodności, czystej wody pitnej oraz dla przeciwdziałania kryzysowi klimatycznemu. Praktyka i badania agrarne wskazują, że bioróżnorodność i żyzność gleby mają decydujące znaczenie dla zrównoważonej produkcji żywności. Te «bezpłatne usługi» natury zapewniają wyższe wydajności w rolnictwie i mogą zastąpić pestycydy oraz nawozy sztuczne.

Inicjatywa «Dla bezpiecznego żywienia» wymaga zwiększenia stopnia samowystarczalności netto poprzez produkcję większej ilości żywności roślinnej z obecnych 50% do co najmniej 70% oraz zapewnienia bioróżnorodności i żyzności gleby jako podstaw produkcji rolniczej, a także większej ilości naturalnego, tradycyjnego materiału siewnego i sadzeniaków. Dla zapewnienia wystarczającej ilości czystej wody pitnej należy chronić zasoby wód gruntowych w celu zrównoważonego poboru wody pitnej.

Wartości maksymalne dla nawozów/azotu nie mogą być już przekraczane, a subwencje, badania, edukacja i kształcenie powinny być ukierunkowane na cele inicjatywy. Rolniczki i rolnicy powinni otrzymać dodatkowe wsparcie finansowe od państwa federalnego w przypadku niezbędnych dostosowań w gospodarstwach rolnych.