Myśliwi rekreacyjni stwarzają okazje do zabijania

Myśliwi rekreacyjni domagają się okazji do zabijania

Ledwo w kraju pojawi się kilka osobników rysia lub wilka, myśliwi rekreacyjni czują się już przytłoczeni. Głośno domagają się w całym kraju, poprzez rewizje praw łowieckich, okazji do zabijania.

W stanie pierwotnym, czyli tam, gdzie myśliwy rekreacyjny nie zaburzył życia i bioróżnorodności w naturze, populacje dzikich zwierząt dostosowują się dynamicznie. Drapieżniki, surowe zimy itd. zapobiegają masowemu rozmnażaniu. Łowiectwo rekreacyjne zawodzi jako metoda kontroli populacji.

łowiectwo rekreacyjne udaje, że jest czymś, czym w rzeczywistości nie jest. Kto zabija bez sensu, nie chroni, a cywilizowanemu społeczeństwu to nie przynosi żadnej korzyści.

Łowieckie bajania i biologia śmieciowa

Mimo to myśliwi rekreacyjni nazywają siebie obrońcami zwierząt i przyrody. Wiele gatunków zwierząt, które niegdyś były tu rodzime, nadal jest wymarłych lub zagrożonych wyginięciem, i to po stu latach myśliwskiej gospodarki łowieckiej. Kiedy myśliwi rekreacyjni mówią o zależnościach biologii dzikich zwierząt, w rzeczywistości chodzi o łowieckie bajania i biologię śmieciową.

«Zgodnie z zasadami łowiectwa» nie ma też nic wspólnego z ochrona zwierząt. Etyka łowiecka myśliwych rekreacyjnych stoi w rażącej sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt.

Myśliwi rekreacyjni nie tworzą siedliska dla Dzikie zwierzęta, lecz okazje do zabijania dla samych siebie.

IG Wild beim Wild

Myśliwi rekreacyjni płoszą dzikie zwierzęta

Według badań naukowych przeprowadzonych w Austrii, w 94% wszystkich przypadków to myśliwi rekreacyjni płoszyli dzikie zwierzęta, w 2% robotnicy leśni, a tylko w 4% osoby wypoczywające na łonie natury. To zatem myśliwi rekreacyjni płoszą dzikie zwierzęta. Sarna i jeleń szlachetny pierwotnie nie są zwierzętami leśnymi, lecz aktywnymi w ciągu dnia mieszkańcami otwartego krajobrazu. model genewski pokazuje od 1974 roku, że profesjonalne zarządzanie dziką fauną funkcjonuje bez łowiectwa rekreacyjnego.