Recreatieve Jagers scheppen doodgelegenheden

Recreatieve jagers eisen doodgelegenheden

Nauwelijks zijn er een paar exemplaren lynx of wolf in het land, of de recreatieve jagers voelen zich alweer overweldigd. Luidkeels eisen ze in het hele land via herzieningen van de jachtwetten doodgelegenheden.

In de oertoestand, dus daar waar de recreatieve jager het leven en de biodiversiteit in de natuur niet heeft verstoord, zijn er wildbestanden die zich dynamisch aanpassen. Roofdieren, strenge winters enzovoort zorgen ervoor dat er geen massale vermeerdering plaatsvindt. De recreatieve jacht faalt als populatiecontrole.

recreatieve jacht doet zich voor als iets wat het helemaal niet is. Wie zinloos doodt, beschermt niet, en de beschaafde samenleving heeft er niets aan.

Jagerslatijn en vuilnisbiologie

Toch noemen recreatieve jagers zichzelf dieren- en natuurbeschermers. Veel diersoorten die hier vroeger inheems waren, zijn nog steeds uitgestorven of met uitsterven bedreigd, en dat na honderd jaar 'weidelijke' zorg. Wanneer recreatieve jagers spreken over wildbiologische verbanden, gaat het in werkelijkheid om jagerslatijn en vuilnisbiologie.

'Weidelijk' heeft ook niets te maken met dierenwelzijn. De jachtethiek van de recreatieve jagers staat lijnrecht tegenover de dierenwelzijnswet.

Recreatieve jagers creëren geen leefgebied voor Wilde dieren, maar doodgelegenheden voor zichzelf.

Wild beim Wild

Recreatieve jagers maken wilde dieren schuw

Volgens wetenschappelijk onderzoek in Oostenrijk waren het in 94% van alle gevallen recreatieve jagers die wilde dieren op de vlucht deden slaan, 2% bosarbeiders en slechts 4% recreanten. Het zijn dus de recreatieve jagers die het wild schuw maken. Reeën en edelherten zijn van oorsprong geen bosdieren, maar overdag actieve dieren die thuishoren in het open landschap. Het Model van Genève toont sinds 1974 dat professioneel wildbeheer zonder recreatieve jacht werkt.