Choroba Alzheimera jest powszechnym schorzeniem neurodegeneracyjnym, które dotyka przede wszystkim osoby starsze i prowadzi do utraty pamięci, dezorientacji oraz zapominania.
Po raz pierwszy oznaki Alzheimera u waleni zębowców
Nowe badanie opublikowane w European Journal of Neuroscience znalazło jednak dowody na to, że na tę wyniszczającą chorobę mogą cierpieć również inne gatunków zwierząt. Dzięki badaniom pośmiertnym 22 waleni zębowców (Odontoceti) specjaliści odkryli w mózgach trzech gatunków delfinów, które wyrzuciły się na wybrzeże Szkocji, oznaki choroby Alzheimera.
Naukowczynie i naukowcy zbadali okazy pięciu gatunków: delfiny Rissa, grindwale długopłetwe, delfiny białodziobe, morświny oraz delfiny butlonose. „Zbadaliśmy całe mózgi, aby stworzyć profile zmian chorobowych zawierające dodatkowe markery choroby Alzheimera” – powiedział główny autor badania, Mark P. Dagleish, ekspert w dziedzinie patologii anatomicznej na Uniwersytecie w Glasgow.
Fosfo-tau i blaszki amyloidu beta u delfinów
Analiza wykazała, że trzy stare delfiny – grindwal długopłetwy, delfin białodzioby i delfin butlonosy – wykazywały zmiany w mózgu związane z chorobą Alzheimera u ludzi. Dokładniej mówiąc, u tych zwierząt zaobserwowano gromadzenie się fosfo-tau i komórek glejowych oraz tworzenie się blaszek amyloidu beta, czyli zlepianie się białka występującego w mózgach ludzi cierpiących na tę chorobę.
Według Dagleisha wyniki te stanowią „pierwszy dowód na to, że zwierzęta samoistnie rozwijają zmiany związane z chorobą Alzheimera”, co do tej pory nauka uważała za możliwe wyłącznie u ludzi. Podobna neuropatologia u starzejących się delfinów i ludzi cierpiących na Alzheimera wskazuje wprawdzie na to, że również te ssaki morskie są podatne na tę chorobę, jednak jednoznaczną diagnozę można by postawić dopiero po stwierdzeniu wyraźnych deficytów poznawczych.
Teoria „chorego przywódcy”
„Równoczesne występowanie płytek amyloidu beta i hiperfosforylowanej patologii tau w mózgach waleni zębatych wskazuje, że te trzy gatunki spontanicznie rozwijają neuropatologię przypominającą chorobę Alzheimera. Znaczenie tej patologii dla zdrowia i ostatecznie śmierci zwierząt nie zostało jeszcze wyjaśnione. Może ona jednak przyczyniać się do przyczyn niewyjaśnionego wyrzucania się na brzeg u niektórych gatunków waleni zębatych i wspiera teorię „chorego lidera”, według której zdrowi osobnicy w stadzie wyrzucają się na brzeg z powodu silnej spójności społecznej” – podsumowują autorki i autorzy.
| Możecie Państwo z miłosierdziem pomóc wszystkim zwierzętom i naszej planecie. Wybierzcie współczucie na swoim talerzu i w swoim kieliszku. Go vegan. |
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →