Szwecja: hobby hunting na drapieżniki eskaluje do przemocy

W mediach społecznościowych hobbyjaści myśliwi pokazują, kto czerpie przyjemność z zabijania.

Zdjęcia i filmy hobbyjaści myśliwych pokazują to, co uznano by za poważną przemoc, gdyby dotyczyło Twojego psa czy kota. Licencjonowane hobby-łowiectwo w Szwecji stworzyło nieetyczny handel chronionymi drapieżnikami. Zdjęcia i filmy są rozpowszechniane z taką samą intencją jak pornografia. Mają one stymulować, pobudzać i zachęcać do powtarzania. Neurologicznie rzecz biorąc, seks/orgazm i hobby-łowiectwo mają aktywować ten sam obszar mózgu, więc w epoce darmowej pornografii z przemocą wobec kobiet nie dziwi fakt, że uzależniające filmy z polowań są wykorzystywane również jako superbodziec dla łowiectwa trofeowego. Więcej na temat Psychologia hobby hunting.

Nielegalne przedstawianie przemocy to przestępstwo, które penalizuje rozpowszechnianie pornografii przemocowej, a w niektórych przypadkach także poważnej przemocy wobec ludzi i zwierząt. W § 16 kodeksu karnego czytamy: «To samo dotyczy tego, kto w ruchomych obrazach przedstawia poważną przemoc wobec ludzi lub zwierząt w zbliżeniu lub w rozszerzonej formie z zamiarem rozpowszechniania tych obrazów, lub kto rozpowszechnia takie przedstawienie.»

Przemoc wobec kobiet i wobec zwierząt

Wspólny mianownik: brak empatii i potrzeba władzy. Emocjonalna obojętność i pociąg mężczyzn do przemocy rozwinęły się w przemysł produkujący na żywo filmowaną pornografię przemocową. W programie Konflikt szwedzkiego radia z 02.02.2024 poruszono pytanie, kiedy wykorzystywanie seksualne staje się filmem pornograficznym, w którym wykorzystywanie kobiet jest realne i filmowane. Granice moralne stale się więc przesuwają, a równoległy narcystyczny rozwój miał miejsce w szwedzkim hobby-łowiectwie.

Hobby-łowiectwo z filmowanym znęcaniem się dowodzi, że przemoc wobec dzikich zwierząt eskalowała tak samo jak przemoc i pornografia przemocowa wobec kobiet. Dzięki technologii kamer i broni hobby-łowiectwo staje się brutalną rozrywką, ale też biznesem dla przemysłu zbrojeniowego i łowiectwa trofeowego. Hobbyjaści myśliwi są filmowani na żywo i z bliska, za pomocą kamer akcji umieszczonych na psach myśliwskich i kamer na broni, które pokazują cierpienie ofiar.

Rysie z krwawiącymi oczami lub zastrzelone pod skałą, okaleczone albo w panice na drzewach, ścigane przez psy wyposażone w urządzenia GPS, ukazują sadyzm dużej grupy hobbyjastów myśliwych, obsesyjnie skupionych na cierpieniu zwierząt. Ci sami hobbyjaści myśliwi każą dużym, szybkobiegającym psom dręczyć małe, 9-miesięczne rysie. Podczas każdego licencjonowanego polowania zabijane są małe rysie o wadze 10 do 12 kilogramów, pisze Eva Stjernswärd. Ten Problem dobrostanu zwierząt polowań hobbystycznych jest oczywista.

Polowanie na rysie jest afrontem wobec marcowego Dnia Kobiet. Stowarzyszenie myśliwych wezwało do odstrzału większej liczby samic. Zastrzelenie samicy liczy się jako «podwójny odstrzał»: matka i płód. Mimo to rysie są polowane w okresie godowym oraz gdy roczniaki wciąż podążają za matką. Radni powiatowi, którzy co roku popierają łowiectwo trofeowe na rysie, ani razu nie skorzystali z prawa urzędu powiatowego do odmowy zezwolenia na hobby-łowiectwo z powodów «ochrony zwierząt».

Przemoc grupowa wobec zwierząt wspierana przez szwedzkie państwo

Większość hobbyjastów myśliwych to mężczyźni (nawet z ukrytą tożsamością), chronieni przez szwedzki urząd ochrony środowiska w tajnych rejestrach. Zdarzyło się, że 15’000 mężczyzn zapisało się do zabijania rysi! W tym roku było ich niemal 8’000 na 87 zwierząt.

Łowiectwo trofeowe jest więc zdominowane przez hobbyjastów myśliwych ze Szwecji i zagranicy. Fetyszyzm broni jest zdominowany przez mężczyzn, dlatego na życzenie rządu w 2023 roku wprowadzono wojskową broń półautomatyczną AK15 do polowań na zwierzęta. Statystycznie mężczyźni są bardziej skłonni do przemocy niż kobiety: morderstwa w Örebro popełnione bronią myśliwską są tego katastrofalnym dowodem. Znęcanie się nad zwierzętami jest popełniane głównie przez mężczyzn i chłopców. Przestępstwa łowieckie są popełniane wyłącznie przez mężczyzn. Więcej na temat przestępczości w środowisku hobbystycznego myślistwa.

Przemoc mężczyzn wobec kobiet w Szwecji wciąż jest hańbą. Kobiety muszą się ukrywać, by nie zostać zabite, gdy społeczeństwo zawodzi – to odzwierciedlenie tego, jak bezbronne rysie nie są chronione przez społeczeństwo, mimo że są gatunkiem chronionym. Ale samice rysia i ich młode nie otrzymują «schronienia ochronnego» – nawet w swoim prawowitym domu. W przyrodzie. Historycznie zakodowana jako męska wojna przeciwko naturze, mająca na celu jej podporządkowanie i zabicie, znajduje swój najsmutniejszy wyraz, gdy kobiety naśladują lub aktywnie zarządzają męskimi normami, które ukształtowały decyzje dotyczące hobby-łowiectwa na drapieżniki.

Utajony sadyzm jest wszechobecny. Hobbyjaści myśliwi znajdują czas, by nakręcić cierpiące, żywe szczenię wilka, któremu odstrzelono nogę. Od 2010 roku licencjonowane polowania organizowane przez władze okręgowe ani razu nie doprowadziły do zakazania hobbyjastom myśliwym udziału w kolejnych polowaniach licencjonowanych – mimo że każdego roku dokumentowano naruszenia przepisów łowieckich. Zamiast tego stowarzyszenia myśliwych domagają się większej liczby licencjonowanych polowań jako nagrody za styl życia, w którym zabijanie staje się nawykiem.

Przyroda stoi w obliczu biologicznego kolapsu i wymierania różnorodności gatunkowej, zwłaszcza dużych ssaków. Jak pisze historyk Yuval Noah Harari w swojej książce «Sapiens», człowiek jawi się jako biologiczny seryjny morderca w kontekście wymierania zwierząt.

Szwedzkie hobby-łowiectwo przerodziło się w wojnę przeciwko zwierzętom, w której technologia z przemysłu zbrojeniowego łączy się ze średniowiecznymi walkami zwierząt, gdzie sfory psów rzucane są na bezbronne dzikie zwierzęta. Cyniczne rozporządzenia okręgowych organów administracyjnych ukrywają piekło, jakie zgotowano zwierzętom, i chronią aktywistów łowieckich. Od dziesięciu lat Eva Stjernswärd bada decyzje łowieckie w Szwecji i wstydzi się za wrogość wobec zwierząt ze strony decydentów.

Laureat Nagrody Nobla Bertrand Russell przepowiedział już w 1924 roku:

«Zbiorowe namiętności ludzi są w większości złe. Dlatego obecnie wszystko, co daje ludziom władzę do oddawania się swoim zbiorowym namiętnościom, jest złe.»