Zweden: recreatieve jacht op predators escaleert tot geweld

Op sociale media laten de recreatieve jagers zien wie er plezier beleeft aan het doden.

Foto's en video's van recreatieve jagers tonen wat als ernstig geweld zou gelden als het om uw hond of kat zou gaan. De gelicentieerde recreatieve jacht in Zweden heeft een onethische handel in beschermde roofdieren in het leven geroepen. De beelden en video's worden met dezelfde bedoeling verspreid als pornografie. Ze moeten prikkelen, opwinden en aanzetten tot herhaling. Neurologisch gezien worden seks/orgasme en recreatieve jacht geactiveerd in hetzelfde hersengebied, zodat het in het tijdperk van gratis pornografie met geweld tegen vrouwen niet verwondert dat verslavende jachtvideo's ook als superstimulus voor de trofeejacht worden ingezet. Meer over Psychologie van recreatieve jacht.

Illegale gewelddadige afbeeldingen zijn een strafbaar feit, waarbij de verspreiding van geweldpornografie en in sommige gevallen ook ernstig geweld tegen mensen en dieren strafbaar wordt gesteld. In § 16 van het Wetboek van Strafrecht staat: “Hetzelfde geldt voor degene die in bewegende beelden ernstig geweld tegen mensen of dieren in close-up of op uitgebreide wijze afbeeldt met de bedoeling de beelden te verspreiden, of die een dergelijke afbeelding verspreidt.”

Geweld tegen vrouwen en tegen dieren

Gemeenschappelijke noemer: gevoelloosheid en machtsbehoefte. De emotionele gevoelloosheid en de aantrekkingskracht van mannen tot geweld hebben zich ontwikkeld tot een industrie voor live gefilmde geweldspornografie. In het programma Konflikt van de Zweedse omroep van 02-02-2024 ging het over de vraag wanneer seksueel misbruik overgaat in een pornofilm waarin het misbruik van vrouwen echt is en gefilmd wordt. De morele grenzen verschuiven dus voortdurend, en een parallelle narcistische ontwikkeling heeft plaatsgevonden binnen de Zweedse recreatieve jacht.

De recreatieve jacht met gefilmd misbruik bewijst dat het geweld tegen wilde dieren net zo geëscaleerd is als het geweld en de geweldspornografie tegen vrouwen. Met camera- en wapentechniek verandert de recreatieve jacht in gewelddadig vermaak, maar ook in een handeltje voor de wapenindustrie en de trofeejacht. De recreatieve jagers worden live en van dichtbij gefilmd, met actiecamera's op de jachthonden en camera's op de wapens, die de kwellingen van de slachtoffers laten zien.

Lynxen met bloedende ogen of onder een rots doodgeschoten, verminkt of in paniek in bomen, achtervolgd door honden met gps-apparatuur, tonen het sadisme van een grote groep recreatieve jagers die geobsedeerd zijn door het lijden van dieren. Diezelfde recreatieve jagers laten grote, snel rennende honden kleine, negen maanden oude lynxwelpen kwellen. Bij elke vergunde jacht worden kleine lynxwelpen van 10 tot 12 kilo gedood, schrijft Eva Stjernswärd. De dierenwelzijnsprobleem van de recreatieve jacht is duidelijk.

De lynxjacht is een belediging voor de Internationale Vrouwendag in maart. De jagersvereniging heeft opgeroepen om meer vrouwelijke dieren af te schieten. Het doden van een vrouwelijk dier telt als een ‘dubbelganger’: moeder en foetus. Toch worden lynxen bejaagd tijdens de paartijd en wanneer de jaarlingen hun moeder nog volgen. Kantonale bestuurders, die elk jaar de trofeejacht op lynxen steunen, hebben nog nooit gebruikgemaakt van het recht van het kantonale bestuur om de recreatieve jacht ‘om redenen van dierenwelzijn’ niet toe te staan.

Bendegeweld tegen dieren wordt door de Zweedse staat bevorderd

De meerderheid van de recreatieve jagers zijn mannen (zelfs met een verborgen identiteit) die door de Zweedse milieubeschermingsautoriteit in geheime registers worden beschermd. Eén keer hebben zich 15.000 mannen ingeschreven om lynxen te doden! Dit jaar waren het er bijna 8.000 voor 87 dieren.

De trofeejacht wordt dus gedomineerd door recreatieve jagers uit Zweden en het buitenland. Het wapenfetisjisme wordt gedomineerd door mannen, en daarom worden op verzoek van de regering in 2023 militaire AK15-halfautomatische wapens tegen dieren ingezet. Statistisch gezien zijn mannen gewelddadiger dan vrouwen: de moorden in Örebro met jachtwapens zijn het catastrofale bewijs daarvan. Dierenmishandeling wordt vooral door mannen en jongens gepleegd. Jachtmisdrijven worden uitsluitend door mannen begaan. Meer over Criminaliteit rond de recreatieve jacht.

Geweld van mannen tegen vrouwen is in Zweden nog steeds een schande. Vrouwen moeten zich verstoppen om niet te worden gedood wanneer de samenleving faalt – een weerspiegeling van hoe weerloze lynxen door de samenleving niet worden beschermd, hoewel ze beschermd zijn. Maar vrouwelijke lynxen en hun jongen krijgen geen “veilig onderdak” – zelfs niet in hun rechtmatige thuis. De natuur. De historisch mannelijk gecodeerde oorlog tegen de natuur, om haar te onderwerpen en te doden, vindt zijn droevigste uiting wanneer vrouwen de mannelijke normen nabootsen of actief beheren die de besluitvorming over de recreatieve jacht op roofdieren hebben gevormd.

Het latente sadisme is alomtegenwoordig. Recreatieve jagers nemen de tijd om een lijdend, levend wolvenwelpje te filmen waarvan een poot is afgeschoten. Sinds 2010 heeft geen enkele trofeejacht van de districtsregering ertoe geleid dat recreatieve jagers werd verboden om deel te nemen aan meerdere vergunde jachten – ondanks dat er elk jaar jachtovertredingen zijn gedocumenteerd. In plaats daarvan eisen de jagersverenigingen meer vergunde jachten als beloning voor een levensstijl waarin doden een gewoonte wordt.

De natuur staat op de rand van een biologische ineenstorting en het uitsterven van de biodiversiteit, met name van grote zoogdieren. Zoals historicus Yuval Noah Harari in zijn boek “Sapiens” schrijft, verschijnt de mens als een biologische seriemoordenaar als het gaat om het uitsterven van dieren.

De Zweedse recreatieve jacht is geëscaleerd tot een oorlog tegen dieren, waarbij technologie uit de militaire wapenindustrie wordt gecombineerd met middeleeuwse dierengevechten met hondenroedels tegen weerloze wilde dieren. De cynische verordeningen van de districtsbesturen verhullen de hel voor de dieren en beschermen de jachtactivisten. Al tien jaar bestudeert Eva Stjernswärd jachtbesluiten in Zweden en schaamt zich voor de dierenvijandigheid van de besluitvormers.

De Nobelprijswinnaar Bertrand Russell voorspelde al in 1924:

«De collectieve hartstochten van mensen zijn hoofdzakelijk kwaadaardig. Daarom is momenteel alles wat mensen de macht geeft om zich aan hun collectieve hartstochten over te geven, slecht.»