Bakłażany: Śródziemnomorski klimat ze szwajcarskich uprawnych pól

Uprawa w Szwajcarii

Bakłażany lubią ciepło: uprawia się je przede wszystkim w Chinach, Turcji, Egipcie i Indonezji.

Główne obszary uprawy w Europie znajdują się głównie we Włoszech i Hiszpanii. Ale bakłażany uprawia się także w Szwajcarii. Z około 12 000 ton bakłażanów spożywanych w tym kraju, w 2022 roku 3860 ton zebrano w Szwajcarii. Uprawia się je na obszarze niemal 33 hektarów, prawie wyłącznie w szklarniach.

Jajowaty bakłażan (po angielsku eggplant) pochodzi pierwotnie z indyjskich tropików. Tam uprawia się go i spożywa od ponad 4000 lat. W XIII wieku Arabowie sprowadzili to warzywo owocowe do Europy. Wówczas nie miało jeszcze rozpowszechnionej dziś fioletowej barwy, lecz było białe.

Różnorodne barwy bakłażanów

Fioletowo-purpurowe bakłażany są dziś najbardziej rozpowszechnione w Europie Środkowej, jednak w rzeczywistości ta roślina psiankowata występuje w najróżniejszych kolorach: żółtym, różowym, zielonym, a także ciemnofioletowym, białym oraz biało-fioletowo marmurkowym. Różni się też kształtem – bakłażan tajski jest raczej mały i kulisty, natomiast bakłażan chiński jest cienki i wydłużony. Więcej o roślinnych odżywianiem dowiedzą się Państwo tutaj.

Lekkostrawny pokarm

Bakłażany nie mają silnego smaku własnego i są lekkostrawne oraz szybko trawione. Ze względu na wysoką zawartość wody bakłażany zawierają też niewiele kalorii, za to dużo witaminy B1 i B2, kwasu foliowego oraz błonnika. Wartości odżywcze znajdują się przede wszystkim w skórce, dlatego zaleca się nieobierania bakłażana przed spożyciem.

Ze względu na zawartość solaniny bakłażana nie należy jednak jeść na surowo, ponieważ ta substancja toksyczna powoduje mdłości i dolegliwości żołądkowe. W kuchni bakłażan jest bardzo wszechstronny i można go gotować, gotować na parze, grillować, smażyć lub piec w głębokim tłuszczu. Więcej ciekawych artykułów znajdą Państwo w naszej kategorii Edukacja.