Pompeje: podczas wykopalisk odkryto ciężarnego żółwia

Archeolodzy odkryli kości ciężarnego żółwia, który schronił się w ruinach domu zniszczonego przez trzęsienie ziemi w 62 roku n.e., by później zostać zasypanym popiołem wulkanicznym i skałami podczas wybuchu Wezuwiusza.

Jak podały władze 24.6.2022 r., żółwia greckiego i jego jajo odkryto podczas wykopalisk w części historycznego miasta, która została zrównana z ziemią przez trzęsienie ziemi i miała zostać odbudowana pod budowę publicznych łaźni. Po wybuchu wulkanu w 79 roku n.e. Pompeje zostały zniszczone.

Archeolodzy uważają, że żółw, pochodzący z Europy Południowej, znalazł schronienie w ruinach domu, który został tak poważnie uszkodzony przez trzęsienie ziemi, że nie dało się go już odbudować.

Nie szukała schronienia

Fakt, że żółw wciąż trzymał swoje jajo, wskazuje na to, że zginął, zanim znalazł bezpieczne, przyjazne miejsce, by je złożyć - powiedział Gabriel Zuchtriegel, dyrektor Parku Archeologicznego Pompejów.

«To pozwala nam pomyśleć o Pompejach po trzęsieniu ziemi, ale przed wybuchem, kiedy wiele domów było odbudowywanych, całe miasto było placem budowy, a niektóre miejsca były wykorzystywane tak rzadko, że dzikie zwierzęta mogły się tam swobodnie poruszać, wchodzić i próbować składać swoje jaja«, wyjaśnił.

To nie pierwszy żółw odkryty w Pompejach, a Zuchtriegel wyjaśnił, że przedmioty organiczne i rolnicze znalezione poza centrum miasta Pompeje są istotnym elementem trwających wykopalisk i badań.

Znalezisko żółwia wpisuje się w «w tę sieć relacji między kulturą i naturą, wspólnotą i środowiskiem, którą symbolizuje historia starożytnych Pompejów«, mówi badacz.

Oprócz stanowiska archeologicznego w Pompejach, wykopaliska na obszarze term stabiańskich w Pompejach prowadzą również Wolny Uniwersytet w Berlinie, Uniwersytet Neapolitański L’Orientale oraz Uniwersytet Oksfordzki.

Wezuwiusz, włoski wulkan położony w Zatoce Neapolitańskiej, wybuchł ponad 50 razy. Najsłynniejsza erupcja tego wulkanu miała miejsce w 79 roku n.e., kiedy pogrzebał starożytne rzymskie miasto Pompeje pod gęstą warstwą wulkanicznego popiołu. Według relacji jednego z naocznych świadków, pył rozlał się po ziemi jak rzeka, otaczając miasto ciemnością przypominającą czerń zamkniętych i nieoświetlonych pomieszczeń.

Zginęło dwa tysiące ludzi, a miasto pozostawało opuszczone przez ponad dwa lata. Kiedy w 1748 roku grupa badaczy ponownie odwiedziła Pompeje, z zdumieniem odkryli, że miasto, skryte pod gęstą warstwą pyłu i gruzu, było w dużej mierze zachowane w stanie nienaruszonym. Konstrukcje, artefakty i szkielety zasypanego miasta nauczyły nas wiele o codziennym życiu w starożytnym świecie.

Wezuwiusz

Wulkan Wezuwiusz oczywiście nie powstał z dnia na dzień. Wezuwiusz jest częścią kampanijskiego łuku wulkanicznego, który przebiega przez włoski półwysep na granicy między afrykańską i euroazjatycką płytą tektoniczną i wybucha od tysięcy lat.

Jedna szczególnie gwałtowna erupcja (obecnie znana jako «erupcja Avellino») wyrzuciła na przykład około 1780 roku p.n.e. miliony ton przegrzanej lawy, popiołu i gruzu na wysokość około 22 mil w niebo. Prawie wszystkie wioski, domy i gospodarstwa w promieniu 15 mil od góry zostały zniszczone w tej prehistorycznej katastrofie.